Γέγραπται γὰρ, ὅτι «Καὶ προσδραμὼν Ἡσαῦ εἰς συνάντησιν αὐτῷ, καὶ περιλαβὼν αὐτὸν ἐφίλησε, καὶ προσέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ, καὶ ἔκλαυσαν ἀμφότεροι.» Καὶ ταῦτα δὴ πάντα τὰ πραότητος κατορθώματα, καρπὸς ὑφειμένου καὶ ἀφιλοκόμπου φρονήματος, καὶ ξένιον εὐμενείας Θεοῦ τοῖς ἀγαπῶσι αὐτὸν, καταψιλοῦντος τὸ ἄναντες, καὶ καταλεαίνοντος τὸ τραχὺ, καὶ ταῖς εὐθυμίαις καταπιαίνοντος τοὺς αὐτῷ προσκεῖσθαι σπουδάζοντας. Ἀλλ᾽ οἶμαι δὴ δεῖν εἰς θεωρίαν πνευματικὴν ἡμῖν μεταπλάττεσθαι τὸ διήγημα. Καὶ φέρε δὴ λέγωμεν ἀνόπιν ἰόντες, καὶ εἰς ἀρχὴν ἀνατρέχοντες τοῦ παντὸς λόγου. Σαφὲς γὰρ ἂν γένοιτο τοῖς χρηστομαθεῖν ᾑρημένοις τὸ Χριστοῦ μυστήριον.
Μετάφραση
Διότι είναι γραμμένο: «Και έτρεξε ο Ησαύ να τον συναντήσει, και αφού τον αγκάλιασε τον φίλησε, και έπεσε στον λαιμό του, και έκλαψαν και οι δύο.» Και όλα αυτά τα κατορθώματα της πραότητας είναι καρπός ταπεινού και απαλλαγμένου από κομπασμό φρονήματος, και δώρο της εύνοιας του Θεού προς αυτούς που Τον αγαπούν, ο Οποίος εξομαλύνει το ανηφορικό και λειαίνει το τραχύ, και περιποιείται με αγαλλίαση εκείνους που προσπαθούν με ζήλο να παραμένουν προσηλωμένοι σε Αυτόν. Αλλά νομίζω ότι πρέπει να ερμηνεύσουμε το διήγημα ως πνευματική θεωρία. Και εμπρός λοιπόν ας μιλήσουμε ανατρέχοντας προς τα πίσω, στην αρχή ολόκληρου του λόγου. Διότι έτσι θα γίνει σαφές το μυστήριο του Χριστού σε εκείνους που έχουν επιλέξει την αγαθή μάθηση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες