Καὶ ἔδωκαν τῷ Ἰακὼβ τοὺς θεοὺς ἀλλοτρίους οἳ ἦσαν ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν, καὶ τὰ ἐνώτια τὰ ἐν τοῖς ὠσὶν αὐτῶν, καὶ κατέκρυψεν αὐτὰ Ἰακὼβ ὑπὸ τὴν τερέβινθον τὴν ἐν Σικίμοις, καὶ ἀπώλεσαν αὐτὰ ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας.» Προσεκάλει μὲν δὴ τὸν δίκαιον εἰς Βαιθὴλ ἀπὸ Σικίμων ὁ τῶν ὅλων Θεός. Ὁ δὲ ἦν οὐκ ἀπειθής. Εἶτα γεγονὼς ἐν Λουζὰ διὰ μέσου, καὶ θεοπτ[ε]ίας ἠξιωμένος, καὶ ὅτι πολλῶν ἔσται πατὴρ ἐθνῶν ταῖς ἐπαγγελίαις ἐμπεδούμενος, «Ἄνεισιν εἰς Βαιθὴλ, καὶ ἔστησεν ἐκεῖ, φησὶν, Ἰακὼβ στήλην ἐν τῷ τόπῳ ᾧ ἐλάλησε μετ᾽ αὐτοῦ ὁ Θεὸς, στήλην λιθίνην, καὶ ἔσπεισεν ἐπ᾽ αὐτὴν σπονδὴν, καὶ ἐπέχεεν ἐπ᾽ αὐτὴν ἔλαιον. Καὶ ἐκάλεσεν Ἰακὼβ τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐν ᾧ ἐλάλησε μετ᾽ αὐτοῦ ὁ Θεὸς, Βαιθήλ.» Πολλὰ κατὰ ταυτὸν εἰς ἀπόδειξιν οὐκ ἀσυμφανῆ τοῦ μετατετραφέναι τὸν Ἰακὼβ εἰς γῆν Ἰσραὴλ, καὶ εἰς τὸ ἄμεινον ἀσυγκρίτως μεταφοίτησιν ἑλεῖν. Κατῴκησε μὲν γὰρ ἐν σκηναῖς, ὁ τὸ πάροικον ἐν κόσμῳ τῶν ἁγίων τὸ γένος μονονουχὶ διὰ τοῦδε καταδεικνύς. Εἶτα μεταξὺ τὰ ἐπὶ τῇ θυγατρὶ συμβεβηκότα παθὼν, καὶ λελυπημένος οὐ μετρίως τοῖς ἀγεννῶς ἡττωμένοις ὑπὸ θυμοῦ, Συμεών τε, φημὶ, καὶ Λευῒ, ἐπετίμα δεινῶς, ἁγιοπρεπὲς ὅτι [τὸ] ἀνεξίκακον καὶ τὸ τληπαθὲς ἐν τοῖς πειρασμοῖς, διὰ πραγμάτων ἡμῖν ἀποφαίνων.
Μετάφραση
«Και έδωσαν στον Ιακώβ τους ξένους θεούς που ήταν στα χέρια τους, και τα σκουλαρίκια που ήταν στα αυτιά τους, και τα έκρυψε ο Ιακώβ κάτω από την τερέβινθο που βρισκόταν στα Σίκιμα, και τα εξαφάνισαν μέχρι τη σημερινή ημέρα.» Ο Θεός των όλων, λοιπόν, κάλεσε τον δίκαιο στη Βαιθήλ από τα Σίκιμα. Εκείνος δε δεν υπήρξε απειθής. Έπειτα, αφού βρέθηκε ενδιάμεσα στη Λουζά και αξιώθηκε θεοπτίας, και αφού στερεώθηκε από τις υποσχέσεις ότι θα γίνει πατέρας πολλών εθνών, λέει η Γραφή: «Ανέβηκε στη Βαιθήλ, και έστησε εκεί ο Ιακώβ στήλη στον τόπο όπου του μίλησε ο Θεός, στήλη πέτρινη, και έκανε πάνω της σπονδή, και έχυσε πάνω της έλαιο. Και ο Ιακώβ ονόμασε τον τόπο στον οποίο του μίλησε ο Θεός, Βαιθήλ.» Πολλά στοιχεία μαρτυρούν ταυτόχρονα προς τη σαφή απόδειξη της μετάβασης του Ιακώβ στη γη του Ισραήλ, και της επιλογής του για μια ασύγκριτα καλύτερη μετοικεσία. Διότι κατοίκησε σε σκηνές, σχεδόν καταδεικνύοντας με αυτό ότι το γένος των αγίων είναι πάροικο στον κόσμο. Στη συνέχεια, αφού στο μεταξύ υπέφερε τα όσα συνέβησαν με τη θυγατέρα του και έχοντας λυπηθεί σφόδρα με εκείνους που ποταπά νικήθηκαν από τον θυμό, εννοώ τον Συμεών και τον Λευί, τους επέπληξε αυστηρά, φανερώνοντάς μας έμπρακτα ότι η ανεξικακία και η καρτερία στις δοκιμασίες αρμόζει στους αγίους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες