Μεμίσθωμαι γάρ σε ἀντὶ τῶν μανδραγορῶν τοῦ υἱοῦ μου. Οὗ δὴ γεγονότος, τέτοκε πάλιν Λεία τὸν Ἰσάχαρ, ἐπ᾽ αὐτῷ δὲ καὶ Ζαβουλών.» Ἡκόντων δὲ ἤδη πρὸς τοῦτο λοιπὸν ἀριθμοῦ τῶν ἐξ Ἰσραὴλ, «Ἐμνήσθη,» φησὶν, «ὁ Θεὸς τῆς Ῥαχὴλ, καὶ ἐπήκουσεν αὐτῆς Κύριος, καὶ ἀνέῳξεν αὐτῆς τὴν μήτραν, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τῷ Ἰακὼβ υἱόν. Εἶπε δὲ Ῥαχήλ· Ἀφεῖλεν ἀπ᾽ ἐμοῦ ὁ Θεός μου τὸ ὄνειδος· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰωσὴφ, λέγουσα· Προσέθετό μοι ὁ Θεὸς υἱὸν ἕτερον.» Τέτοκε δὲ πρὸς τούτῳ Βενιαμίν. Ἔχει δὲ οὕτω πάλιν τὰ ἐπ᾽ αὐτῇ γεγραμμένα· «Ἐγένετο δὲ, ἡνίκα ἤγγισε Χαβραθὰ τοῦ ἐλθεῖν εἰς γῆν Ἐφραθᾶ, ἔτικτε Ῥαχήλ, Καὶ ἐδυστόκησεν ἐν τῷ τοκετῷ· ἐγένετο δὲ, ἐν τῷ σκληρῶς αὐτὴν τίκτειν, εἶπεν αὐτῇ ἡ μαία· Θάρσει· καὶ γὰρ οὗτός σοί ἐστιν υἱός. Ἐγένετο δὲ, ἐν τῷ ἀφιέναι αὐτὴν τὴν ψυχὴν (ἀπέθνησκε γὰρ), ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ, υἱὸς ὀδύνης μου. Ὁ δὲ πατὴρ ἐκάλεσεν αὐτὸν Βενιαμίν.» Δυστοκήσασα τοίνυν ἐπὶ τέλει Ῥαχὴλ, ἐπ᾽ αὐταῖς ὠδῖσι τῶν καθ᾽ ἡμᾶς ἀπηλλάττετο. Ὧδε μὲν οὖν ἔχει τῶν ἐξ Ἰακὼβ ἡ γένεσις· ἀλλὰ τίς ἂν εἴη τῶν γεγραμμένων ὁ ἐσωτάτω νοῦς, εἰδείη μὲν ἃν αὐτὸς ὁ πάντα εἰδὼς, «Ἐν ᾧ πάντες εἰσὶν οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας, καὶ τῆς γνώσεως ἀπόκρυφοι,» κατὰ τὸ γεγραμμένον.
Μετάφραση
«Διότι σε έχω μισθώσει αντί των μανδραγόρων του υιού μου.» Όταν, λοιπόν, συνέβη αυτό, η Λεία γέννησε πάλι τον Ισσάχαρ, και μετά από αυτόν τον Ζαβουλών. Όταν πλέον ο αριθμός των απογόνων του Ισραήλ έφτασε σε αυτό το σημείο, η Γραφή λέει: «Ενθυμήθηκε ο Θεός τη Ραχήλ, και την εισάκουσε ο Κύριος, και άνοιξε τη μήτρα της, και αφού συνέλαβε γέννησε υιό στον Ιακώβ. Και είπε η Ραχήλ: Αφαίρεσε από εμένα ο Θεός το όνειδός μου. Και κάλεσε το όνομά του Ιωσήφ, λέγοντας: Ο Θεός μού προσέθεσε και άλλο υιό.» Γέννησε δε επιπλέον και τον Βενιαμίν. Και πάλι τα όσα έχουν γραφτεί για αυτήν έχουν ως εξής: «Συνέβη δε, όταν πλησίασε στη Χαβραθά, πηγαίνοντας προς τη γη Εφραθά, η Ραχήλ γεννούσε και δυσκολεύτηκε πολύ στον τοκετό. Συνέβη δε, ενώ γεννούσε με μεγάλη δυσκολία, η μαία να της πει: Έχε θάρρος, διότι και αυτός είναι για σένα υιός. Και ενώ παρέδιδε την ψυχή της (διότι πέθαινε), τον ονόμασε Υιό της οδύνης μου. Ο δε πατέρας του τον ονόμασε Βενιαμίν.» Επειδή, λοιπόν, δυσκολεύτηκε στο τέλος η Ραχήλ στον τοκετό, πάνω στις ωδίνες απαλλάχτηκε από την παρούσα ζωή. Έτσι, λοιπόν, έχει η γέννηση των τέκνων του Ιακώβ. Αλλά το ποιο μπορεί να είναι το βαθύτερο νόημα των γεγραμμένων, θα μπορούσε να το γνωρίζει Αυτός που γνωρίζει τα πάντα, «Στον οποίο βρίσκονται κρυμμένοι όλοι οι θησαυροί της σοφίας και της γνώσης», σύμφωνα με το γεγραμμένο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες