Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 35:21

Γεσουρείμ (Ιησ. Ναυή 12, 5). Πόλη αλλοφύλων. Αυτή δε είναι η Γαργασεί στη Βασανίτιδα, από την οποία «δεν εξολόθρευσαν οι υιοί Ισραήλ τον Γεσουρεί». Γαδέρ (Ιησ. Ναυή 12, 13). Και τον βασιλιά αυτής πάταξε ο Ιησούς. Αλλά και ο Ιακώβ «έστησε τη σκηνή του πέρα από τον πύργο Γαδέρ».

Από το σημείο αυτό, λοιπόν, ακολουθεί η προπέτεια του Ρουβήν. Διότι, λέει η Γραφή, αφού πήγε, κοιμήθηκε με τη Βαλλά, την παλλακίδα του πατέρα του· και το άκουσε ο Ισραήλ, και του φάνηκε κακό. Διότι το γεγονός ήταν πράγματι σφόδρα παράνομο. Γι' αυτόν τον λόγο και αργότερα ο Μωυσής, κατά τη νομοθεσία του, απαγόρευσε να συνευρίσκονται ο γιος και ο πατέρας με την ίδια γυναίκα. Διότι, για να μην καταστήσουν την πράξη αυτή συνήθεια με την πάροδο του χρόνου, ο νομοθέτης την προλαβαίνει, διακηρύσσοντας ότι ένας τέτοιος άνθρωπος είναι υπόλογος σε τιμωρία. Αλλά, παρ' όλα αυτά, προς το παρόν ο Ιακώβ το αντιμετώπισε με πραότητα, νικημένος από τη φυσική πατρική φιλοστοργία. Αργότερα όμως, όταν επρόκειτο να αναχωρήσει από τη ζωή, στηλιτεύει τον γιο του, αφήνοντας καταγεγραμμένη την παρανομία του και καταρώμενος αυτόν, ώστε μέσω όσων συνέβησαν σε εκείνον να σωφρονίζονται και οι μεταγενέστεροι.

Όταν δε τον ευλόγησε ο Θεός, αναχώρησε από τη Βαιθήλ και κατοίκησε πέρα από τον πύργο του Γαδέρ. Τότε δυστόκησε η Ραχήλ και πέθανε, και τάφηκε στην οδό προς την Εφραθά· αυτή είναι η Βηθλεέμ. Αυτός δε που γεννήθηκε ήταν ο Βενιαμίν. Τότε κοιμήθηκε ο Ρουβήμ με τη Βάλλα, την παλλακίδα του πατέρα του. Τότε πέθανε ο Ισαάκ· και τον έθαψαν ο Ησαύ και ο Ιακώβ. Καταγράφεται έπειτα η γενεαλογία των απογόνων του Ησαύ, όπου βρίσκεται ότι ο Ιώβ προέρχεται από αυτούς, και εδώ ονομάζεται Ιωβάβ. Οι αδελφοί του φθονούν τον Ιωσήφ εξαιτίας των ονείρων του, και επειδή ο πατέρας του τον αγαπούσε περισσότερο. Και όταν τον βρήκαν μόνο του, ήθελαν να τον σκοτώσουν· επειδή όμως ο Ρουβήμ τους συμβούλευσε να τον ρίξουν σε έναν λάκκο (διότι ήθελε προς το παρόν να τον γλιτώσει από τον θάνατο), αφού τον έριξαν, αργότερα τον πούλησαν στους Μαδιανίτες, ύστερα από εισήγηση του Ιούδα. Αφού έβαψαν τον χιτώνα του με αίμα, τον έδειξαν στον πατέρα. Εκείνος δε, νομίζοντας ότι κατασπαράχθηκε από θηρίο, θρηνούσε γοερά. Στον Ιούδα γεννήθηκαν ο Ηρ, ο Αυνάν και ο Σηλών. Όταν δε πέθανε ο Ηρ, τη γυναίκα του, τη Θάμαρ, πήρε ο αδελφός του ο Αυνάν· και δεν ήθελε να αναστήσει σπέρμα στον αδελφό του. Όταν πέθανε και αυτός, ο Ιούδας δεν ήθελε πλέον να δώσει τη Θάμαρ ως σύζυγο στον τρίτο γιο, τον Σηλών. Η δε Θάμαρ στολίστηκε και κάθισε σαν πόρνη στην άκρη του δρόμου.

Το να κατακρίνει κανείς τον ανεπίληπτο είναι αμαρτία ενώπιον του Θεού. Αποτελεί επιδείνωση της κακίας το να μην αμαρτάνει μόνο ο ίδιος, αλλά και να συνηγορεί υπέρ εκείνων που αμαρτάνουν. ΤΙΤΛΟΣ Γʹ. — Περί σκληρών και ανόσιων πράξεων. «Συνέβη δε, όταν κατασκήνωσε ο Ισραήλ σε εκείνη τη γη, να πάει ο Ρουβήν και να πορνεύσει με τη Βάλλα, την παλλακίδα του πατέρα του. Και το άκουσε ο Ισραήλ, και του φάνηκε πολύ κακό.» «Γνωρίζοντας δε ο Αυνάν ότι το σπέρμα δεν θα είναι δικό του, συνέβαινε, όταν ερχόταν σε επαφή με τη γυναίκα του αδελφού του, να το χύνει στη γη, για να μη δώσει απόγονο στον αδελφό του.» «Ο Αβιμέλεχ μίσθωσε για τον εαυτό του άνδρες αργόσχολους και άνανδρους· και τον ακολούθησαν, και εισήλθε στον οίκο του πατέρα του στην Εφραθά, και σκότωσε τους αδελφούς του, τους γιους του Ιεροβάαλ, εβδομήντα άνδρες πάνω σε μια πέτρα· και διασώθηκε ο Ιωθάμ, ο νεότερος γιος του Ιεροβάαλ, επειδή κρύφτηκε.» «Έπιασε τότε ο άνδρας την παλλακίδα του και την έβγαλε έξω σε αυτούς· και συνευρέθηκαν μαζί της, και την κακοποίησαν όλη τη νύχτα μέχρι το πρωί· έπειτα την έδιωξαν, και καθώς ξημέρωνε το πρωί, ήλθε η γυναίκα την ώρα του όρθρου και έπεσε μπροστά στις θύρες του πυλώνα του σπιτιού, όπου βρισκόταν ο άνδρας της, μέχρι να φωτίσει η ημέρα.»