Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 35:5

Έπειτα, όταν ο μακάριος Ιακώβ επρόκειτο να ανεβεί στη Βαιθήλ και να έλθει στον θείο οίκο -διότι Βαιθήλ ερμηνεύεται ως οίκος Θεού- απευθύνθηκε προς όλο τον οίκο του και προς όλους όσοι ήταν μαζί του: «Απομακρύνετε τους ξένους θεούς από ανάμεσά σας, καθαριστείτε, αλλάξτε τις στολές σας, και ας σηκωθούμε να ανεβούμε στη Βαιθήλ, και ας φτιάξουμε εκεί θυσιαστήριο στον Θεό που με εισάκουσε κατά την ημέρα της θλίψης μου, ο οποίος ήταν μαζί μου και με διέσωσε στον δρόμο όπου πορεύτηκα. Και έδωσαν στον Ιακώβ τους ξένους θεούς που ήταν στα χέρια τους, και τα σκουλαρίκια που ήταν στα αυτιά τους, και τα έκρυψε ο Ιακώβ κάτω από την τρέμιθο που βρισκόταν στα Σίκιμα, και τα εξαφάνισε έως τη σημερινή ημέρα». Όταν λοιπόν συνέβη αυτό, ο θεσπέσιος Ιακώβ είχε πλέον βάσιμες ελπίδες. Διότι απαλλάχθηκε ολοκληρωτικά από την εχθρότητα των Σικιμιτών, καθώς ο Θεός κατεύναζε με τη δική του δύναμη όσους προετοίμαζαν πόλεμο εναντίον του. Αναφέρει άλλωστε στη συνέχεια το ιερό κείμενο: «Και έπεσε φόβος Κυρίου στις πόλεις γύρω τους, και δεν καταδίωξαν τους γιους του Ισραήλ».

Δείχνοντας την καθαρότητά μας όχι μόνο με τη λαμπρότητα των ενδυμάτων, αλλά και καθαρίζοντας τους λογισμούς της διανοίας με την απομάκρυνση των ειδώλων, ας ανεβούμε κατ' αυτόν τον τρόπο στη Βαιθήλ. Και έδωσαν, λέει, στον Ιακώβ τους ξένους θεούς (διότι δεν ήταν δικοί τους), και τα ενώτια που βρίσκονταν στα αυτιά τους. Επειδή ίσως και αυτά αποτελούσαν κάποια σύμβολα εκείνων των ειδώλων, γι' αυτό και τα παραδίδουν στον Ιακώβ μαζί με τους θεούς. Και τα έκρυψε, λέει, κάτω από την τερέβινθο που βρισκόταν στα Σήκιμα, και τα εξαφάνισε μέχρι τη σημερινή ημέρα. Τα έκρυψε, λέει, και τα εξαφάνισε, ώστε και οι ίδιοι οι δούλοι της πλάνης να διαφύγουν από την πλάνη, και κανένας άλλος να μη δεχθεί τη φθορά που προέρχεται από αυτά. Και αφού ο δίκαιος τα έπραξε όλα αυτά, αναχώρησε, λέει, από τα Σήκιμα, και ξεκίνησε την πορεία του προς τη Βαιθήλ. Αλλά πρόσεξε πάλι τη φροντίδα του Θεού απέναντί του, και πώς η Γραφή μάς τα διδάσκει όλα με σαφήνεια. Διότι, αφού αναχώρησε ο δίκαιος, λέει, από τα Σήκιμα, έπεσε φόβος Θεού στις πόλεις που βρίσκονταν γύρω τους, και δεν καταδίωξαν τους γιους του Ισραήλ. Είδες πόση είναι η πρόνοια, και πόσο ολοφάνερη έγινε η προστασία Του; Διότι έπεσε πάνω τους φόβος, και δεν τους καταδίωξαν. Επειδή ακριβώς αυτό φοβόταν ο δίκαιος, και έλεγε: «Είμαι ολιγάριθμος και θα εξολοθρευτώ»· γι' αυτό αναφέρει ότι, επειδή έπεσε πάνω τους φόβος, δεν τους καταδίωξαν.

Να λοιπόν που αυτός ο δίκαιος, αν και η συνοδεία του ήταν ευάριθμη και εξαιρετικά ολιγομελής, επειδή φρουρούνταν από τη δεξιά του Θεού, και θάρρος έπαιρνε και διέφυγε την επιβουλή. Εκείνοι, αντίθετα, μολονότι αποτελούσαν μεγάλο πλήθος και επιδείκνυαν απόλυτη ομοφωνία, ούτε και έτσι δεν είχαν τη δύναμη να κάνουν πράξη τίποτα από όσα είχαν σχεδιάσει. Διότι, λέει η Γραφή, έπεσε φόβος Θεού στις πόλεις που βρίσκονταν γύρω τους. Επειδή, λοιπόν, ο δίκαιος απαλλάχθηκε από τον φόβο και από τους ντόπιους κατοίκους, δες πάλι την υπερβάλλουσα φιλανθρωπία του Θεού, την οποία επιδεικνύει απέναντί του. Διότι εμφανίστηκε σε αυτόν, λέει, ο Θεός, ενώ βρισκόταν ακόμη στη Λουζ. Για ποιον λόγο προστίθεται το «ακόμη»; Όχι τυχαία, αλλά για να μάθεις ότι του είχε ήδη εμφανιστεί προηγουμένως σε τούτο τον τόπο, όταν, φεύγοντας μακριά από τον αδελφό του, κατευθυνόταν προς τη Μεσοποταμία. Και τώρα, λοιπόν, λέει: Όπως ακριβώς του εμφανίστηκε τότε κατά την αναχώρησή του, έτσι και τώρα του εμφανίζεται στον ίδιο τόπο κατά την επιστροφή του, και επιβεβαιώνει τις υποσχέσεις, τις οποίες του είχε δώσει όταν έφευγε, προετοιμάζοντας τον δίκαιο να δείξει εμπιστοσύνη στα όσα του υποσχέθηκε και να μην αμφιβάλλει εξαιτίας του χρόνου που μεσολάβησε. Και τον ευλόγησε και του είπε: Το όνομά σου δεν θα καλείται πλέον Ιακώβ, αλλά Ισραήλ θα είναι το όνομά σου.

Διότι, αφού απήχθη η θυγατέρα του, στην αρχή θλιβόταν για την ατίμωση του παιδιού του· όταν όμως ο υιός του βασιλέως προσπαθούσε να επανορθώσει το γεγονός, υποσχόμενος να την λάβει ως σύζυγό του με νόμιμο γάμο, και ο Ιακώβ αποδέχθηκε την πρόταση, ο Λευί και οι ακόλουθοί του ανέτρεψαν τις συμφωνίες. Και, αφού κατέσφαξαν όλους τους άνδρες της πόλεως, προκάλεσαν τόσον τρόμο στον πατέρα τους, ώστε να αναγκαστεί να μετοικήσει από εκεί, επειδή όλοι είχαν στραφεί εχθρικά εναντίον του. Διότι είπε, αναφέρει η Γραφή, ο Ιακώβ στον Συμεών και στον Λευί: «Με καταστήσατε μισητό, ώστε να είμαι απεχθής σε όλους όσοι κατοικούν τη γη, στους Χαναναίους και στους Φερεζαίους· εγώ δε είμαι ολιγάριθμος, και αν συγκεντρωθούν εναντίον μου, θα με κατακόψουν και θα εξολοθρευθώ εγώ και ο οίκος μου». Και πράγματι, οι γειτονικοί λαοί θα τους είχαν κατασφάξει όλους ολοσχερώς, εάν η φιλανθρωπία του Θεού δεν είχε συγκρατήσει τον θυμό τους και δεν είχε θέσει τέλος σε εκείνα τα κακά. Διότι, αναφέρει η Γραφή, έπεσε φόβος Θεού σε όλες τις πόλεις που βρίσκονταν στον περίγυρό τους, και δεν καταδίωξαν τους υιούς του Ισραήλ.