Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 35:9

Επειδή δε είχε ανεγερθεί θυσιαστήριο στη Λουζά, η οποία είναι η Βαιθήλ: «Εμφανίστηκε», λέει, «ο Θεός στον Ιακώβ, και τον ευλόγησε, και είπε: Εγώ είμαι ο Θεός σου, αυξάνου και πληθύνου· έθνη και συνάξεις εθνών θα προέλθουν από εσένα, και βασιλείς θα εξέλθουν από την οσφύ σου, και τη γη την οποία έδωσα στον Αβραάμ και στον Ισαάκ, σε εσένα την έχω δώσει· και στο σπέρμα σου μετά από εσένα θα δώσω αυτήν τη γη». Αυτές τις ιστορίες μάς υπενθυμίζει ο παρών προφητικός χρησμός.

Ο ίδιος ο Σωτήρας διδάσκει: «όχι ότι έχει δει κανείς τον Πατέρα, παρά μόνο εκείνος που προέρχεται από τον Θεό, αυτός έχει δει τον Πατέρα». Επομένως, ο Κύριος Σαβαώθ, που τώρα θεάται από τον προφήτη, ήταν διαφορετικός από την αγέννητη, αόρατη και ακατάληπτη Θεότητα. Ποιος δε είναι αυτός παρά «ο μονογενής Θεός, ο οποίος βρίσκεται στους κόλπους του Πατρός», ο οποίος, συγκαταβαίνοντας από το δικό του μεγαλείο και σμικρύνοντας τον εαυτό του σε σχέση με εκείνο, καθιστούσε τον εαυτό του ορατό και καταληπτό στους ανθρώπους. Έτσι λοιπόν «εμφανίστηκε» και «στον Αβραάμ», όταν «του είπε: Στο σπέρμα σου θα δώσω αυτή τη γη». Προσθέτει λοιπόν η Γραφή: «και οικοδόμησε εκεί θυσιαστήριο στον Κύριο που του εμφανίστηκε», και πάλι: «Ο Αβραάμ έγινε ενενήντα ετών, και του εμφανίστηκε ο Κύριος», και αλλού: «Εμφανίστηκε ο Κύριος στον Αβραάμ κοντά στη δρυ του Μαμβρή». Και για τον Ισαάκ αναφέρεται: «και πορεύθηκε, και ανέβηκε στο φρέαρ του όρκου, και του εμφανίστηκε ο Κύριος εκείνη τη νύχτα», και πάλι για τον Ιακώβ λέγεται: «εγώ είμαι ο Θεός που σου εμφανίστηκε στον τόπο του Θεού». Αλλά και όταν «ήλθε στη Βαιθήλ ο ίδιος και όλος ο λαός που ήταν μαζί του, οικοδόμησε εκεί θυσιαστήριο και ονόμασε το όνομα του οίκου Βαιθήλ· διότι εκεί του φανερώθηκε ο Θεός». Και πάλι αναφέρεται: «Εμφανίστηκε δε ο Θεός στον Ιακώβ ακόμη και στη Λουζά».

Ύστερα από αυτά, όταν επέστρεφε από τη Μεσοποταμία, πρώτα βέβαια, ενώ ήταν ήδη πρωί, τον συνάντησαν οι άγγελοι του Θεού, για τους οποίους και είπε: «Παρεμβολή Θεού είναι αυτή». Και είναι φυσικό αυτοί να είναι εκείνοι τους οποίους είχε δει προηγουμένως πάνω στην κλίμακα. Έπειτα δε ανατέλλει γι' αυτόν ο ήλιος, ο οποίος προηγουμένως είχε δύσει, μετά την περικοπή που εκτέθηκε πιο πάνω, στην οποία φαίνεται να παλεύει μαζί του στον ύπνο εκείνος που του είπε: «Δεν θα ονομάζεται πλέον το όνομά σου Ιακώβ, αλλά Ισραήλ θα είναι το όνομά σου, διότι στάθηκες ισχυρός ενώπιον του Θεού και θα είσαι δυνατός και ανάμεσα στους ανθρώπους». Μετά την οπτασία, λοιπόν, ανέτειλε γι' αυτόν ο ήλιος. Και ενώ πλέον είχε προκόψει πνευματικά και είχε φτάσει στην τελειότητα, όχι πια στον ύπνο, ούτε μέσα στη νύχτα, ούτε μέσω αγγέλου, ούτε βέβαια με ανθρώπινη μορφή, αλλά μέρα μεσημέρι και στο φως αποκαλύπτεται σε αυτόν ο Θεός και λέει: «Σήκω, ανέβα στον τόπο Βαιθήλ και κατοίκησε εκεί». Και ύστερα από όλα αυτά, τότε για πρώτη φορά η Θεία Γραφή μαρτυρεί ότι του εμφανίστηκε ο Θεός στη Λουζά, και τον ευλόγησε λέγοντας τα όσα είναι αναγεγραμμένα.

Να λοιπόν που αυτός ο δίκαιος, αν και η συνοδεία του ήταν ευάριθμη και εξαιρετικά ολιγομελής, επειδή φρουρούνταν από τη δεξιά του Θεού, και θάρρος έπαιρνε και διέφυγε την επιβουλή. Εκείνοι, αντίθετα, μολονότι αποτελούσαν μεγάλο πλήθος και επιδείκνυαν απόλυτη ομοφωνία, ούτε και έτσι δεν είχαν τη δύναμη να κάνουν πράξη τίποτα από όσα είχαν σχεδιάσει. Διότι, λέει η Γραφή, έπεσε φόβος Θεού στις πόλεις που βρίσκονταν γύρω τους. Επειδή, λοιπόν, ο δίκαιος απαλλάχθηκε από τον φόβο και από τους ντόπιους κατοίκους, δες πάλι την υπερβάλλουσα φιλανθρωπία του Θεού, την οποία επιδεικνύει απέναντί του. Διότι εμφανίστηκε σε αυτόν, λέει, ο Θεός, ενώ βρισκόταν ακόμη στη Λουζ. Για ποιον λόγο προστίθεται το «ακόμη»; Όχι τυχαία, αλλά για να μάθεις ότι του είχε ήδη εμφανιστεί προηγουμένως σε τούτο τον τόπο, όταν, φεύγοντας μακριά από τον αδελφό του, κατευθυνόταν προς τη Μεσοποταμία. Και τώρα, λοιπόν, λέει: Όπως ακριβώς του εμφανίστηκε τότε κατά την αναχώρησή του, έτσι και τώρα του εμφανίζεται στον ίδιο τόπο κατά την επιστροφή του, και επιβεβαιώνει τις υποσχέσεις, τις οποίες του είχε δώσει όταν έφευγε, προετοιμάζοντας τον δίκαιο να δείξει εμπιστοσύνη στα όσα του υποσχέθηκε και να μην αμφιβάλλει εξαιτίας του χρόνου που μεσολάβησε. Και τον ευλόγησε και του είπε: Το όνομά σου δεν θα καλείται πλέον Ιακώβ, αλλά Ισραήλ θα είναι το όνομά σου.