Τίνος ἕνεκα ὁ Μωσῆς κατὰ τὴν Γένεσιν γενεαλογῶν τὰς ἡγεμονίας Ἡσαῦ τῶν μὲν ἄλλων ἁπλῶς ψιλὰ διέρχεται τὰ ὀνόματα, ἐπὶ δὲ τὸν Αἰνὰν ἐλθών φησιν, ‘οὗτός ἐστιν ὃς εὗρεν τὸν Αἰμὶν ἐν τῇ ἐρήμῳ, ὅτε ἔνεμεν τὰ ὑποζύγια Σεβεγὼν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ’; τί οὖν ἐστιν ὃ εὗρεν, καὶ τίνος ἕνεκα μνήμης ἀξιοῦται; Ἡ Σύρα φωνὴ τὸν Ἰαμίν, ἢ ὡς ἔνιοι τὸν Ἐλμεΐν, πηγὴν ἐθέλει καλεῖν· αἱ πηγαὶ δὲ καὶ τὰ φρέατα περισπούδαστον ὑπῆρχον κτῆμα τοῖς ἐξ Ἀβραάμ. ποιμένες γὰρ ὄντες καὶ τὸν βίον ὅλον ποιούμενοι ἐκ τῆς τῶν προβάτων πολυπληθείας τε καὶ εὐθηνείας, πολὺν λόγον εἶχον τῶν πηγῶν καὶ φρεάτων, ἅτε δὴ τῆς τροφῆς οὐ πολὺ ἔλαττον οὐδὲ τοῦ πόματος καταπιαίνοντος καὶ διατιθέντος ἐπὶ τὸ ἄμεινον τὰ βοσκήματα.
Μετάφραση
Για ποιο λόγο ο Μωυσής στο βιβλίο της Γενέσεως, όταν καταγράφει τη γενεαλογία των ηγεμόνων του Ησαύ, για τους μεν άλλους αναφέρει απλώς τα ονόματα, ενώ όταν φτάνει στον Αινάν λέει: «αυτός είναι που βρήκε τον Αϊμίν στην έρημο, όταν έβοσκε τα υποζύγια του Σεβεγών, του πατέρα του»; Τι είναι λοιπόν αυτό που βρήκε, και για ποιο λόγο αξιώνεται τέτοιας μνείας; Η συριακή γλώσσα τη λέξη Ιαμίν, ή κατά κάποιους Ελμεΐν, τη μεταφράζει ως πηγή. Και οι πηγές και τα πηγάδια αποτελούσαν περιζήτητο απόκτημα για τους απογόνους του Αβραάμ. Διότι, επειδή ήταν βοσκοί και συντηρούσαν ολόκληρη τη ζωή τους από το πλήθος και την ευρωστία των προβάτων, υπολόγιζαν πάρα πολύ τις πηγές και τα πηγάδια, εφόσον το πόσιμο νερό πάχαινε και βελτίωνε τα ζώα όχι πολύ λιγότερο από ό,τι η τροφή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες