Προσέκειντο γὰρ μόναις διδασκαλίαις, καὶ ἐντάλμασιν ἀνθρώπων. Ἀλλ᾽ ἐπέγνωσαν μὲν παρόντα μετὰ σαρκὸς τὸν ἠγαπημένον, τὸν νοητὸν Ἰωσήφ. Ἔφη γὰρ ὁ μακάριος εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, ὅπως μέν τοι καὶ «ἐκ τῶν ἀρχόντων πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν, ἀλλὰ διὰ τοὺς Φαρισαίους οὐχ ὡμολόγουν.» Ἐπιγνόντες τοίνυν πεπαρῳνήκασιν εἰς αὐτόν. Ἀπεκτόνασι γὰρ, καὶ ὥσπερ εἴς τινα λάκκον καθῆκαν οἱ δείλαιοι, τὸ βαθὺ καὶ σκοτεινὸν τοῦ θανάτου βάραθρον, τουτέστι τὸν ᾅδην. Οὕτω γὰρ ἡμῖν αὐτὸν καὶ ὁ θεσπέσιος Δαβὶδ κατεσήμαινε λέγων ὡς πρὸς τὸν ἐν οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεὸν, ὡς ἐκ προσώπου Χριστοῦ· «Κύριε, ἀνήγαγες ἐξ ᾅδου τὴν ψυχήν μου, ἔσωσάς με ἀπὸ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον.» Ἄθρει δέ μοι τῶν ἱερῶν Γραμμάτων τὴν ἰσχὺν, καὶ τὸ πολὺ λίαν ἀπεξεσμένον εἰς τὸ ἀκριβές· «Ὁ λάκκος, φησὶ, κενὸς, ὕδωρ οὐκ εἶχεν, »ἵνα σαφῶς καὶ ἐναργῶς ὁ ᾅδης ἡμῖν διὰ τούτου κατασημαίνηται.
Μετάφραση
Διότι ήταν προσκολλημένοι μόνο σε διδασκαλίες και εντάλματα ανθρώπων. Αλλά αναγνώρισαν μεν ότι ήταν παρών με σάρκα ο αγαπημένος, ο νοητός Ιωσήφ. Διότι είπε ο μακάριος ευαγγελιστής Ιωάννης, ότι βεβαίως «πολλοί από τους άρχοντες πίστεψαν σε αυτόν, αλλά εξαιτίας των Φαρισαίων δεν το ομολογούσαν.» Αν και τον αναγνώρισαν, λοιπόν, του φέρθηκαν ασεβώς. Διότι τον σκότωσαν, και τον έριξαν σαν σε κάποιον λάκκο οι άθλιοι, στο βαθύ και σκοτεινό βάραθρο του θανάτου, δηλαδή στον άδη. Διότι έτσι τον περιέγραφε σε εμάς και ο θεσπέσιος Δαβίδ, λέγοντας προς τον εν ουρανοίς Πατέρα και Θεό, σαν από το πρόσωπο του Χριστού: «Κύριε, ανέβασες την ψυχή μου από τον άδη, με έσωσες από εκείνους που κατεβαίνουν σε λάκκο.» Παρατήρησε δε τη δύναμη των Ιερών Γραφών, και την υπερβολική τους ακρίβεια: «Ο λάκκος», λέει, «ήταν άδειος, νερό δεν είχε», προκειμένου να υποδηλωθεί σε εμάς μέσω αυτού με σαφήνεια και ολοκάθαρα ο άδης.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες