Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 37:4

«Ο Ιακώβ αγαπούσε τον Ιωσήφ περισσότερο από όλους τους υιούς του, διότι ήταν υιός των γηρατειών του. Και του κατασκεύασε έναν πολύχρωμο χιτώνα. Όταν δε οι αδελφοί του είδαν ότι ο πατέρας τον αγαπά περισσότερο από όλους τους υιούς του, τον μίσησαν, και δεν μπορούσαν να του μιλήσουν με κανέναν ειρηνικό λόγο.» β'. Διότι ο συγγραφέας του βιβλίου έχει κάνει μεν μια ακριβή απαρίθμηση των απογόνων του Ησαύ. Δηλαδή, ποιοι γεννήθηκαν από ποιους, σε ποιο μέρος της γης κατοίκησε ο καθένας τους και πάνω σε ποιους έλαβαν την εξουσία, μας τα δίδαξε η Ιερή Γραφή. Ωστόσο, κανένας τους δεν έχει πράξει κάτι το γενναίο, ούτε καν κάτι άξιο μνήμης.

Ιωσήφ «Γιος που έχει αυξηθεί είναι ο Ιωσήφ, γιος ευλογημένος για εμένα, αξιοζήλευτος, ο νεότατος γιος μου, επίστρεψε σε εμένα. Εναντίον του οποίου συνωμοτούσαν, τον λοιδορούσαν και τον έβαλαν στο στόχαστρο οι κύριοι των τόξων, και συντρίφθηκαν με δύναμη τα τόξα τους, και χαλάρωσαν τα νεύρα των βραχιόνων των χεριών τους, από το χέρι του Δυνάστου του Ιακώβ. Από εκεί προέρχεται αυτός που ενίσχυσε τον Ισραήλ εκ μέρους του Θεού του πατέρα σου, και σε βοήθησε ο δικός μου Θεός και σε ευλόγησε, με ευλογία του ουρανού από ψηλά και ευλογία της γης που τα περιέχει όλα· ένεκα της ευλογίας των μαστών, και της μήτρας της ευλογίας του πατέρα σου και της μητέρας σου, υπερίσχυσας πάνω στις ευλογίες των μόνιμων βουνών και στις επιθυμίες των αέναων λόφων· αυτά θα είναι πάνω στο κεφάλι του Ιωσήφ και στην κορυφή αυτού που ηγήθηκε των αδελφών του.» Τον Ιωσήφ τον ευλόγησε πλουσιοπάροχα περισσότερο από όλους τους αδελφούς του, διότι έβλεπε καθαρά τα μυστήρια που προεικονίζονταν και επρόκειτο να γίνουν μέσω αυτού για τον Χριστό· γι' αυτό ο προφήτης δεν ευλογεί τον Ιωσήφ, αλλά εκείνον του οποίου τον τύπο έφερε ο Ιωσήφ. Διότι του λέει: «Γιος που έχει αυξηθεί για εμένα ο Ιωσήφ», διότι μέσω του κύριου και τέλειου ονόματος αυξήθηκε στον κόσμο και πληθύνθηκε η χάρη του Χριστού. «Γιος ευλογημένος για εμένα, αξιοζήλευτος», επειδή, αν και ήταν ευλογημένος από τον Θεό, όταν ήρθε στα δικά του δεν αναγνωρίστηκε, αλλά τον φθόνησαν και τον μίσησαν. Διότι και η Γραφή λέει: «όταν δε είδαν οι αδελφοί του ότι ο πατέρας τον αγαπά, τον φθόνησαν και ακόμη περισσότερο άρχισαν να τον μισούν».

Διότι, αφού είδαν οι αδελφοί, λέγει, ότι ο πατέρας τον αγαπά περισσότερο από όλους τους υιούς του, τον μίσησαν και δεν μπορούσαν να του πουν τίποτε το ειρηνικό. Πρόσεξε πώς άρχισαν να μισούν αυτόν που δεν τους είχε αδικήσει σε τίποτα. Και δεν μπορούσαν, λέγει, να του πουν τίποτε το ειρηνικό. Τι σημαίνει το «Δεν μπορούσαν να του πουν τίποτε το ειρηνικό»; Επειδή δηλαδή τους είχε κυριεύσει το πάθος και το μίσος αυξανόταν καθημερινά, σαν να είχαν γίνει αιχμάλωτοι και να τυραννούνταν από το πάθος, του συμπεριφέρονταν με δόλο, μη δυνάμενοι να του μιλήσουν με ειρηνικό τρόπο. Και παρατήρησε πώς επισήμανε αυτήν ακριβώς την αιτία του μίσους, ότι δηλαδή έπαιρνε την αρχή του από τον φθόνο. Διότι, αφού είδαν οι αδελφοί του, λέγει, ότι ο πατέρας τον αγαπά περισσότερο από όλους τους υιούς του. Η στοργή του πατέρα γέννησε τον φθόνο εναντίον του, όμως την εύνοια του πατέρα την είχε προσελκύσει η αρετή του παιδιού. Ενώ, λοιπόν, θα έπρεπε εκείνοι να μιμηθούν τον αδελφό και να ζηλώσουν τον τρόπο του, ώστε κατ' αυτόν τον τρόπο να προσελκύσουν και αυτοί τον πατέρα, αυτό ούτε καν το βάζουν στον νου τους, αλλά απεναντίας επεδείκνυαν κοινό μίσος για εκείνον που αγαπιόταν από τον πατέρα.

ΙΒ΄. Αλλά αυτός ο λαμπρός και ένδοξος γιος, ο Ιωσήφ, ποιον δεν επισκίασε με τις συμφορές του; Διότι ο μεν πατέρας του είχε μόνο έναν αδελφό που τον επιβουλευόταν, ενώ αυτός πολύ περισσότερους· και ο μεν την πρώτη του ηλικία την πέρασε ολόκληρη τρεφόμενος με αφθονία και πολλή άνεση, ο δε σε ξένη γη και όντας ακόμη παιδί αναγκαζόταν να υπομένει τις ταλαιπωρίες της οδοιπορίας. Και στον μεν Ιακώβ συμπαραστεκόταν η μητέρα του, ελαφρύνοντας την επιβουλή· αυτός όμως, όντας ακόμη νέος, και τότε που είχε τη μεγαλύτερη ανάγκη από τη μητέρα του, τότε ακριβώς βρέθηκε στερημένος από αυτή τη βοήθεια. Εκτός από αυτά, ο μεν Ησαύ λύπησε τον Ιακώβ μόνο με απειλές· αυτοί όμως έκαναν την επιβουλή πράξη, και πριν από την επιβουλή δεν έπαυαν να τον φθονούν και να τον διαβάλλουν· και τι θα μπορούσε να είναι χειρότερο από αυτό, το να έχεις δηλαδή πάντοτε εχθρούς αυτούς με τους οποίους συγκατοικείς; Διότι και πονηρή κατηγορία προσήψαν εναντίον του, και βλέποντας ότι ο πατέρας του τον αγαπά περισσότερο από τους άλλους γιους του, τον μίσησαν, και δεν μπορούσαν να του μιλήσουν καθόλου ειρηνικά. Διότι ούτε το να παραδοθεί στους εμπόρους ούτε το να βρεθεί υπό την εξουσία του ευνούχου θα έλεγα ότι ήταν τόσο μεγάλο κακό· επειδή αυτοί του συμπεριφέρθηκαν με πολύ μεγαλύτερη φιλανθρωπία από ό,τι τα αδέλφια του.

«Ντύθηκαν με σάκους οι άνθρωποι και τα ζώα, και ανεβόησαν προς τον Θεό με θέρμη· και απομακρύνθηκε ο καθένας από τον πονηρό του δρόμο, και από την αδικία που βρισκόταν στα χέρια τους, λέγοντας: Ποιος ξέρει, μήπως μετανοήσει ο Θεός, και αποστρέψει την οργή του θυμού του, και δεν χαθούμε; Και είδε ο Θεός τα έργα τους, ότι απομακρύνθηκαν από τους πονηρούς τους δρόμους, και μετανόησε ο Θεός για το κακό που είχε πει ότι θα τους κάνει, και δεν το έκανε.» «Ξαφνικά θα μιλήσω εναντίον έθνους ή εναντίον βασιλείου, για να τους ξεριζώσω και να τους καταστρέψω· και εάν το έθνος εκείνο επιστρέψει από όλα τα κακά του, θα μετανοήσω για τα κακά που σκέφτηκα να τους κάνω. Και ξαφνικά θα μιλήσω για έθνος και βασίλειο, για να ανοικοδομηθεί και να φυτευτεί· και εάν πράξουν τα πονηρά ενώπιόν μου, θα μετανοήσω για τα αγαθά που είπα να τους κάνω.» ΤΙΤΛΟΣ Θ΄. — Περί μισαδελφίας. «Βλέποντας οι αδελφοί ότι ο πατέρας τον αγαπούσε περισσότερο από όλους τους γιους του, τον μίσησαν, και δεν του απηύθυναν κανέναν ειρηνικό λόγο. Και είπε ο καθένας προς τον αδελφό του: Ιδού, έρχεται εκείνος που βλέπει τα όνειρα. Ελάτε, ας τον σκοτώσουμε και ας τον ρίξουμε σε έναν από τους λάκκους, και ας πούμε ότι ένα κακό θηρίο τον κατασπάραξε· και θα δούμε τι θα γίνουν τα όνειρά του.» «