Ποῖος λῃστὴς ἐπὶ τοσοῦτον ἀπονοίας προήχθη ὡς αὐτῶν ἐφάψασθαι τῶν τοῦ Θεοῦ ἀναθημάτων, οὐ σκευῶν ἀψύχων, ἀλλὰ σωμάτων ζώντων καὶ ψυχὴν ἔνοικον ἐχόντων κατ᾽ εἰκόνα Θεοῦ πεποιημένην; Τίς ἀπ᾽ αἰῶνος ἠκούσθη ἐν μέσῃ πόλει καὶ σταθερᾷ μεσημβρίᾳ εἰκόνι βασιλικῇ χοίρων μορφὰς ἀκαθάρτων ἐπιγράψαι τολμήσας; Ἀθετήσας τις γάμον ἀνθρώπου, χωρὶς οἰκτιρμῶν, ἐπὶ δυσὶν ἢ τρισὶ μάρτυσιν, ἀποθνήσκει. Πόσῳ, δοκεῖτε, χείρονος ἀξιωθήσεται τιμωρίας ὁ τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ καταπατήσας καὶ τὴν αὐτῷ καθομολογηθεῖσαν νύμφην νοθεύσας καὶ τὸ πνεῦμα τῆς παρθενίας ἐνυβρίσας; Ἀλλ᾽ ἐβούλετο, φησίν, ἐκείνη, καὶ οὐκ ἄκουσαν ἐβιασάμην. Καὶ γὰρ ἡ δέσποινα ἡ ἄσωτος αὐτὴ τῷ καλῷ Ἰωσὴφ ἐπεμάνη, ἀλλ᾽ οὐκ ἐνίκησε τὴν ἀρετὴν τοῦ σώφρονος ἡ μανία τῆς ἀκολάστου, οὐδέ, χερσὶν αὐτῆς βιαζομένης, πρὸς τὴν παρανομίαν ἐκεῖνος ἐβιάσθη.
Μετάφραση
Ποιος ληστής έφτασε σε τέτοιο βαθμό παραφροσύνης, ώστε να αγγίξει τα ίδια τα αφιερώματα του Θεού, όχι άψυχα σκεύη, αλλά σώματα ζωντανά που έχουν μέσα τους ψυχή πλασμένη κατ' εικόνα Θεού; Ποιος ακούστηκε ποτέ ανά τους αιώνες να τολμήσει, στο μέσο της πόλης και καταμεσήμερο, να ζωγραφίσει μορφές ακάθαρτων χοίρων πάνω σε βασιλική εικόνα; Όποιος αθετήσει τον γάμο ανθρώπου, πεθαίνει χωρίς έλεος, με τη μαρτυρία δύο ή τριών μαρτύρων. Πόσο χειρότερης τιμωρίας νομίζετε ότι θα αξιωθεί εκείνος που καταπάτησε τον Υιό του Θεού, μόλυνε τη νύφη που Του είχε αφιερωθεί και εξύβρισε το πνεύμα της παρθενίας; «Αλλά το ήθελε εκείνη», ισχυρίζεται, «και δεν την εξανάγκασα παρά τη θέλησή της». Διότι και η άσωτη εκείνη δέσποινα κυριεύτηκε από μανιακό πάθος για τον ωραίο Ιωσήφ, αλλά η μανία της ακόλαστης δεν νίκησε την αρετή του σώφρονος, ούτε, ενώ εκείνη τον βίαζε με τα χέρια της, αυτός εξαναγκάστηκε στην παρανομία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες