Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 39:9

17 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ οὐχ ὑπερέχει ἐν τῇ οἰκίᾳ ταύτῃ οὐδὲν ἐμοῦ, οὐδὲ ὑπεξῄρηται ἀπ᾿ ἐμοῦ οὐδὲν πλὴν σοῦ, διὰ τὸ σὲ γυναῖκα αὐτοῦ εἶναι, καὶ πῶς ποιήσω τὸ ρῆμα τὸ πονηρὸν τοῦτο, καὶ ἁμαρτήσομαι ἐναντίον τοῦ Θεοῦ;

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–17 από 17

Μέγας Βασίλειος Ἐπιστολαί
Ποῖος λῃστὴς ἐπὶ τοσοῦτον ἀπονοίας προήχθη ὡς αὐτῶν ἐφάψασθαι τῶν τοῦ Θεοῦ ἀναθημάτων, οὐ σκευῶν ἀψύχων, ἀλλὰ σωμάτων ζώντων καὶ ψυχὴν ἔνοικον ἐχόντων κατ᾽ εἰκόνα Θεοῦ πεποιημένην; Τίς ἀπ᾽ αἰῶνος ἠκούσθη ἐν μέσῃ πόλει καὶ σταθερᾷ μεσημβρίᾳ εἰκόνι βασιλικῇ χοίρων μορφὰς ἀκαθάρτων ἐπιγράψαι τολμήσας; Ἀθετήσας τις γάμον ἀνθρώπου, χωρὶς οἰκτιρμῶν, ἐπὶ δυσὶν ἢ τρισὶ μάρτυσιν, ἀποθνήσκει. Πόσῳ, δοκεῖτε, χείρονος ἀξιωθήσεται τιμωρίας ὁ τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ καταπατήσας καὶ τὴν αὐτῷ καθομολογηθεῖσαν νύμφην νοθεύσας καὶ τὸ πνεῦμα τῆς παρθενίας ἐνυβρίσας; Ἀλλ᾽ ἐβούλετο, φησίν, ἐκείνη, καὶ οὐκ ἄκουσαν ἐβιασάμην. Καὶ γὰρ ἡ δέσποινα ἡ ἄσωτος αὐτὴ τῷ καλῷ Ἰωσὴφ ἐπεμάνη, ἀλλ᾽ οὐκ ἐνίκησε τὴν ἀρετὴν τοῦ σώφρονος ἡ μανία τῆς ἀκολάστου, οὐδέ, χερσὶν αὐτῆς βιαζομένης, πρὸς τὴν παρανομίαν ἐκεῖνος ἐβιάσθη.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ποιος ληστής έφτασε σε τέτοιο βαθμό παραφροσύνης, ώστε να αγγίξει τα ίδια τα αφιερώματα του Θεού, όχι άψυχα σκεύη, αλλά σώματα ζωντανά που έχουν μέσα τους ψυχή πλασμένη κατ' εικόνα Θεού; Ποιος ακούστηκε ποτέ ανά τους αιώνες να τολμήσει, στο μέσο της πόλης και καταμεσήμερο, να ζωγραφίσει μορφές ακάθαρτων χοίρων πάνω σε βασιλική εικόνα; Όποιος αθετήσει τον γάμο ανθρώπου, πεθαίνει χωρίς έλεος, με τη μαρτυρία δύο ή τριών μαρτύρων. Πόσο χειρότερης τιμωρίας νομίζετε ότι θα αξιωθεί εκείνος που καταπάτησε τον Υιό του Θεού, μόλυνε τη νύφη που Του είχε αφιερωθεί και εξύβρισε το πνεύμα της παρθενίας; «Αλλά το ήθελε εκείνη», ισχυρίζεται, «και δεν την εξανάγκασα παρά τη θέλησή της». Διότι και η άσωτη εκείνη δέσποινα κυριεύτηκε από μανιακό πάθος για τον ωραίο Ιωσήφ, αλλά η μανία της ακόλαστης δεν νίκησε την αρετή του σώφρονος, ούτε, ενώ εκείνη τον βίαζε με τα χέρια της, αυτός εξαναγκάστηκε στην παρανομία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Ἤδει γὰρ ὅτι γλυκὺ μέν πώς ἐστιν ἐν ἀρχαῖς, τὸ σαρκὸς ἐρέθισμα, καὶ οἱονεὶ μέλιτι καταγοητεύει τὸν νοῦν, ὡς ἔν γε τούτοις ἡδονὴ, καταστρέφει γε μὴν εἰς τέλος οὐκέτι τὸ γλυκύ· ποιναὶ γὰρ εὐθὺς καὶ δίκαι, καὶ τί γὰρ οὐχὶ τῶν τοιῶνδε κακῶν, τῆς τοῦ πεπλημμεληκότος καταρτηθήσονται κεφαλῆς, βούλει λέγωμεν ὀλίγα ἄττα τῶν ἐπ᾽ αὐτῷ γεγραμμένων; ΠΑΛΛ. Πάνυ μὲν οὖν. ΚΥΡ. «Καὶ ἦν,» φησὶν, «Ἰωσὴφ καλὸς τῷ εἴδει, καὶ ὡραῖος τῇ ὄψει σφόδρα. Καὶ ἐγένετο μετὰ τὰ ῥήματα ταῦτα, καὶ ἐπέβαλεν ἡ γυνὴ τοῦ κυρίου αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῆς ἐπὶ Ἰωσὴφ, καὶ εἶπεν· Κοιμήθητι μετ᾽ ἐμοῦ. Ὁ δὲ οὐκ ἤθελεν, εἶπε δὲ τῇ γυναικὶ τοῦ κυρίου αὐτοῦ· Εἰ ὁ κύριός μου οὐ γινώσκει δι᾽ ἐμὲ οὐδὲν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, καὶ πάντα ὅσα ἐστὶν αὐτῷ, ἔδωκεν εἰς τὰς χεῖράς μου, καὶ οὐχ ὑπερέχει ἐν τῇ οἰκίᾳ ταύτῃ οὐθὲν ἐμοῦ, οὐδὲ ὑπεξῄρηται ἀπ᾽ ἐμοῦ οὐδὲν, πλὴν σοῦ, διὰ τὸ σὲ γυναῖκα αὐτοῦ εἶναι, καὶ πῶς ποιήσω τὸ ῥῆμα τὸ πονηρὸν τοῦτο, καὶ ἁμαρτήσομαι ἐναντίον τοῦ Θεοῦ; Ἡνίκα δὲ ἐλάλει τῷ Ἰωσὴφ ἡμέραν ἐξ ἡμέρας, καὶ οὐχ ὑπήκουεν αὐτῇ καθεύδειν μετ᾽ αὐτῆς, τοῦ συγγενέσθαι αὐτῇ. Ἐγένετο δὲ τοιαύτη τις ἡμέρα, καὶ εἰσῆλθεν Ἰωσὴφ εἰς τὴν οἰκίαν ποιεῖν τὰ ἔργα αὐτοῦ, καὶ οὐθεὶς ἦν τῶν ἐν τῇ οἰκίᾳ ἔσω, καὶ ἐπεσπάσατο αὐτὸν τῶν ἱματίων, λέγουσα· Κοιμήθητι μετ᾽ ἐμοῦ. Καὶ καταλιπὼν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῆς, ἔφυγε, καὶ ἐξῆλθεν ἔξω.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι γνώριζε ότι ο σαρκικός ερεθισμός είναι κατά κάποιον τρόπο γλυκός στην αρχή και σαγηνεύει τον νου σαν με μέλι, εφόσον υπάρχει σε αυτά ηδονή, καταλήγει όμως στο τέλος να μην είναι πλέον γλυκός. Διότι αμέσως ακολουθούν ποινές και τιμωρίες, και ποιο άραγε από τα τέτοιου είδους κακά δεν θα επικρεμαστεί πάνω από το κεφάλι εκείνου που αμάρτησε; Θέλεις να πούμε λίγα από όσα έχουν γραφτεί γι' αυτόν; ΠΑΛΛ. Βεβαίως. ΚΥΡ. «Και ήταν», λέει, «ο Ιωσήφ ωραίος στην όψη και πολύ όμορφος στην εμφάνιση. Και συνέβη μετά από αυτά, να ρίξει η γυναίκα του κυρίου του τα μάτια της πάνω στον Ιωσήφ, και του είπε: Κοιμήσου μαζί μου. Αυτός όμως δεν ήθελε, και είπε στη γυναίκα του κυρίου του: Εφόσον ο κύριός μου δεν ασχολείται με τίποτα στο σπίτι του εξαιτίας της παρουσίας μου, και όλα όσα έχει τα παρέδωσε στα χέρια μου, και δεν υπάρχει κανένας σε αυτό το σπίτι ανώτερος από εμένα, ούτε έχει εξαιρέσει τίποτα από τη δικαιοδοσία μου παρά μόνο εσένα, επειδή είσαι γυναίκα του, πώς λοιπόν θα κάνω αυτή την πονηρή πράξη και θα αμαρτήσω ενώπιον του Θεού; Καθώς δε μιλούσε στον Ιωσήφ μέρα με τη μέρα, και αυτός δεν την υπάκουε να πλαγιάσει μαζί της για να συνευρεθεί μαζί της, έφτασε μια τέτοια ημέρα, που εισήλθε ο Ιωσήφ στο σπίτι για να κάνει τις εργασίες του, και δεν υπήρχε κανείς από τους ενοίκους μέσα, και τον τράβηξε από τα ενδύματά του, λέγοντας: Κοιμήσου μαζί μου. Αυτός όμως, αφήνοντας τα ενδύματά του στα χέρια της, τράπηκε σε φυγή και βγήκε έξω.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Εἰς τὸν πάγκαλον Ἰωσήφ
Ὁ δὲ ἀδαμάντινος λίθος, ψυχῇ καὶ σώματι, οὐχ ἡττήθη τῷ νοΐ, καὶ μάλιστα ἐν τοιαύτῃ ζάλῃ· ἀλλ᾽ ἀποκρούσας πάντα τὰ γενόμενα διὰ τὸν φόβον τοῦ Θεοῦ, [καὶ] τῇ πρεπούσῃ αὐτῷ καὶ καλῇ καταστάσει ἐπληροφόρει αὐτὴν ἐν ῥήμασι θεϊκοῖς, λέγων αὐτῇ οὕτως· ὦ γύναι, οὐκ ἔστι καλὸν τοῦτο, πρᾶξαι τὴν ἁμαρτίαν μετὰ σοῦ, τῆς δεσποίνης μου· τὸν γὰρ Θεὸν ἐγὼ φοβοῦμαι. Ἰδοὺ γὰρ ὁ κύριός μου πάντα μοι παρέδωκε τὰ ὑπάρχοντα ἐν οἰκίᾳ καὶ ἀγροῖς, καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλο τι, ὃ οὐκ ἔστιν ὑπὸ τὴν χεῖρά μου, πλὴν γάρ σου, τῆς δεσποίνης μου. Ἄτοπόν μοι οὖν ἐστι τηλικαύτην ἀγάπην ἀθετῆσαι τοιούτου δεσπότου, μάλιστα καὶ οὕτω με ἀγαπήσαντος. Πῶς ἔχω ποιῆσαι τοιαύτην ἁμαρτίαν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὃς ἐτάζει καρδίας καὶ νεφρούς;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο δε αδαμάντινος λίθος, κατά την ψυχή και το σώμα, δεν ηττήθηκε στον νου, και μάλιστα σε μια τέτοια ζάλη. Αλλά αποκρούοντας όλα όσα γίνονταν εξαιτίας του φόβου του Θεού, με την πρέπουσα σε αυτόν και καλή κατάσταση την διαβεβαίωνε με θεϊκά λόγια, λέγοντάς της τα εξής: Ω γυναίκα, δεν είναι καλό αυτό, να διαπράξω την αμαρτία μαζί σου, τη δέσποινά μου· διότι εγώ φοβάμαι τον Θεό. Ιδού, ο κύριός μου μου παρέδωσε όλα τα υπάρχοντά του στο σπίτι και στους αγρούς, και δεν υπάρχει τίποτα άλλο που να μην είναι υπό την εξουσία μου, εκτός από εσένα, τη δέσποινά μου. Είναι λοιπόν άτοπο για εμένα να αθετήσω την τόσο μεγάλη αγάπη ενός τέτοιου κυρίου, ο οποίος μάλιστα με αγάπησε τόσο. Πώς μπορώ να διαπράξω μια τέτοια αμαρτία ενώπιον του Θεού, ο Οποίος ερευνά καρδιές και νεφρούς;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Λόγοι παρααινετικοὶ πρὸς τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ μοναχούς
Εἶτα ἡ ἐπιθυμία συλλαβοῦσα τίκτει ἁμαρτίαν· ἡ δὲ ἁμαρτία ἀποτελεσθεῖσα ἀποκύει θάνατον. Ἐπιθυμία μήτηρ ἁμαρτίας. Αὕτη ἐξέβαλεν Εὔαν ἐκ τοῦ παραδείσου. Αὕτη τὸν Κάϊν ἀδελφοκτόνον ἀπετέλεσεν. Αὕτη ἐποίησε τὴν Αἰγυπτίαν μανῆναι κατὰ τοῦ σώφρονος Ἰωσήφ· ὁ δὲ νέος τὸν Θεὸν φοβούμενος, ταύτην κατέβαλεν. Αὕτη κατέστρωσε τὸν λαὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ. Αὕτη καθεῖλεν ἔθνη ἑπτὰ ἐν γῇ Χαναάν· δι᾽ ἧς καὶ παρώξυναν τὸν ποιήσαντα αὐτούς, ὅθεν ἐξωλοθρεύθησαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έπειτα η επιθυμία, αφού συλλάβει, γεννά την αμαρτία· και η αμαρτία, όταν ολοκληρωθεί, γεννά τον θάνατο. Η επιθυμία είναι μητέρα της αμαρτίας. Αυτή έδιωξε την Εύα από τον παράδεισο. Αυτή κατέστησε τον Κάιν αδελφοκτόνο. Αυτή έκανε την Αιγυπτία να κυριευθεί από μανία εναντίον του σώφρονος Ιωσήφ· αλλά ο νέος, έχοντας φόβο Θεού, την κατανίκησε. Αυτή κατέβαλε τον λαό στην έρημο. Αυτή κατέλυσε επτά έθνη στη γη Χαναάν· μέσω αυτής παρόξυναν τον Δημιουργό τους, για τον λόγο αυτόν και εξολοθρεύτηκαν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Πανάριον
ταύτῃ γὰρ τῇ αἱρέσει, ἐπιπόθητοι, καὶ αὐτὸς περιέτυχον, ἐκ στόματος δὲ τῶν ταύτην ἐπιχειρούντων φύσει αὐτὰ αὐτοπροσώπως ἐνηχήθην· γυναῖκες δὲ οὕτως ἠπατημέναι οὐ μόνον τὴν λαλιὰν ταύτην ἡμῖν προέτειναν καὶ τὰ τοιαῦτα ἡμῖν ἀπεκάλυψαν, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν Αἰγυπτίαν ἐκείνην τὴν τοῦ ἀρχιμαγείρου τὴν ὀλετήριον καὶ μοχθηρὰν καὶ αὗται ἀθυρογλώττῳ τόλμῃ κατασπάσαι ἡμᾶς ἐν τῇ νέᾳ ἡμῶν ἡλικίᾳ ὀρεχθεῖσαι ἐπεχείρουν. ἀλλὰ ὁ τότε συμπαραστὰς τῷ ἁγίῳ Ἰωσὴφ καὶ ἡμῖν παρέστη. καὶ τὸν ἐκεῖνον ἐκεῖ ῥυσάμενον ἐπικεκλημένοι οἱ ἀνάξιοι καὶ ἀνίκανοι, ἐλεηθέντες καὶ ἀποδράντες τὰς ὀλετηρίους αὐτῶν χεῖρας, θεῷ τῷ παναγίῳ ὕμνον ᾄσαντες ἠδυνήθημεν καὶ αὐτοὶ λέγειν τό «ᾄσωμεν τῷ κυρίῳ, ἐνδόξως γὰρ δεδόξασται, ἵππον καὶ ἀναβάτην ἔρριψεν εἰς θάλασσαν». οὐ γὰρ ὁμοίᾳ δυνάμει τῆς ἐκείνου δικαιοσύνης, ἀλλὰ στεναγμῷ τῷ πρὸς τὸν θεὸν ἐλεηθέντες ἐσώθημεν. ὀνειδιζόμενος γὰρ ὑπ᾽ αὐτῶν τῶν ὀλετηρίων γυναικῶν κατεγέλων ἐγώ, ὡς ὑπέφαινον αἱ τοιαῦται ἀλλήλαις (ἐπισκώπτουσαι δῆθεν), ὅτι οὐκ ἠδυνήθημεν σῶσαι τὸν νεανίσκον, ἀλλὰ ἀφήκαμεν αὐτὸν ἐν χερσὶ τοῦ ἄρχοντος ἀπόλλυσθαι· ἐπειδήπερ ἥτις αὐτῶν εὐμορφοτέρα εἴη δέλεαρ ὥσπερ ἑαυτὴν προτίθησιν, ὥστε δι᾽ αὐτῆς τοὺς ἀπατωμένους ἀντὶ τοῦ ἀπολλύειν σῴζειν ἐπιφημίζειν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, πολυπόθητοι, με αυτήν την αίρεση ήρθα και εγώ αντιμέτωπος, και από το στόμα εκείνων που την εφαρμόζουν άκουσα αυτοπροσώπως αυτά τα δόγματα. Γυναίκες δε, που είχαν εξαπατηθεί με αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο μας απηύθυναν αυτά τα λόγια και μας αποκάλυψαν τέτοια πράγματα, αλλά, όπως εκείνη η ολέθρια και μοχθηρή Αιγύπτια, η γυναίκα του αρχιμάγειρα, έτσι και αυτές με αθυρόστομη θρασύτητα επιχείρησαν να μας παρασύρουν στην πτώση, επιθυμώντας μας κατά τη νεανική μας ηλικία. Αλλά Εκείνος που συμπαραστάθηκε τότε στον άγιο Ιωσήφ, παραστάθηκε και σε εμάς. Και αφού εμείς οι ανάξιοι και ανίκανοι επικαλεστήκαμε Εκείνον που τον έσωσε εκεί, ελεηθήκαμε και ξεφύγαμε από τα ολέθρια χέρια τους, και αναπέμποντας ύμνο στον πανάγιο Θεό, μπορέσαμε και εμείς να πούμε: «Ας ψάλουμε στον Κύριο, διότι ένδοξα δοξάστηκε· άλογο και αναβάτη έριξε στη θάλασσα». Διότι δεν σωθήκαμε με δύναμη δικαιοσύνης όμοια με τη δική του, αλλά ελεηθήκαμε και σωθήκαμε μέσω του στεναγμού μας προς τον Θεό. Καθώς ονειδιζόμουν από αυτές τις ολέθριες γυναίκες, εγώ τις περιγελούσα, όταν αυτές υπαινίσσονταν μεταξύ τους (κοροϊδεύοντας τάχα) ότι δεν μπορέσαμε να σώσουμε τον νεαρό, αλλά τον αφήσαμε να χαθεί στα χέρια του άρχοντα· επειδή, όποια από αυτές ήταν πιο όμορφη, πρόσφερε τον εαυτό της σαν δόλωμα, ώστε μέσω αυτής να διαδίδουν ότι σώζουν τους εξαπατημένους, αντί να τους καταστρέφουν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ προπαρασκευή
φύσει μὲν αὐτῷ παρεῖναι λόγος τὸ ἐλευθέριον γνώρισμα τοῦ τε τρόπου τὸ εὐγενὲς ἐπανθοῦν τῷ προσώπῳ· τοῖς δὲ εὐσεβείας διαπρέπουσι κόσμοις διαφερόντως ἐξήσκητο, ὡς ἐν σωφροσύνῃ καὶ δικαιοσύνῃ φρονήσει τε καὶ ἀνδρείᾳ τὴν ψυχὴν ἐκλάμπειν καὶ πολὺ πρότερον ἐν ἐπιγνώσει καὶ εὐσεβείᾳ τοῦ τῶν ἁπάντων θεοῦ, ἣν οἱ γεννήσαντες ἐκ σπαργάνων λέγονται αὐτοῦ τῇ ψυχῇ καταβεβληκέναι. ἐπιμανείσῃ δ᾽ οὖν αὐτῷ τῇ τοῦ δεσπότου γαμετῇ εἰς ἀκολάστους τε καὶ ἐρωτικὰς ὁμιλίας ἅτε νέον τὸ σῶμα κατασύρειν πειρωμένῃ καὶ πρῶτα μὲν λόγοις ἀπατᾶν αὐτὸν ἐπιχειρούσῃ, εἶτα δὲ ἱκεσίαις ἀντιβολούσῃ καὶ τέλος βιαιότερον χεῖρας ἐπάγειν τολμώσῃ ἀναιδέσι τε ἤδη καὶ ἀναισχύντοις περιπλοκαῖς χρωμένῃ τῆς τῶν πατέρων εὐσεβοῦς διδασκαλίας ὁ ἥρως τὴν μνήμην ἀναπεμπασάμενος καὶ τὸν θεοσεβῆ καὶ ἀληθῶς Ἑβραῖον ἔργοις ὁμοῦ καὶ λόγοις ἀποδείξας τὸ μὲν αἰσχρὸν καὶ ἀκόλαστον γύναιον διασείεται, κραταιοτέρᾳ τῇ χειρὶ παραλλάξας, ὥσπερ δέ τινος δεινοῦ καὶ λελυττηκότος θηρὸς ἀποδρὰς φυγῇ τὴν σωτηρίαν πορίζεται. κἄπειτα αὐτὸς πρὸς ἑαυτὸν σώφρονι λογισμῷ τοιάδε ἐπιλογίζεται καί φησιν· “Εἰ ὁ κύριός μου δι᾽ ἐμὲ οὐδὲν γινώσκει ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καὶ πάντα ὅσα ἐστὶν αὐτῷ δέδωκεν εἰς τὰς χεῖράς μου, καὶ πῶς ποιήσω τὸ πονηρὸν ῥῆμα τὸ μέγα τοῦτο καὶ ἁμαρτήσομαι ἐναντίον τοῦ θεοῦ;”
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Λέγεται μεν ότι εκ φύσεως διέθετε το γνώρισμα της ελευθερίας και την ευγένεια του χαρακτήρα που άνθιζε στο πρόσωπό του· είχε όμως εξαιρετικά ασκηθεί στα λαμπρά στολίδια της ευσέβειας, ώστε η ψυχή του να εκλάμπει από σωφροσύνη και δικαιοσύνη, από φρόνηση και ανδρεία, και πολύ περισσότερο από την επίγνωση και την ευσέβεια προς τον Θεό των συμπάντων, την οποία λέγεται ότι οι γονείς του είχαν εναποθέσει στην ψυχή του ήδη από τα σπάργανα. Όταν, λοιπόν, η σύζυγος του κυρίου του κυριεύτηκε από μανιώδη έρωτα γι' αυτόν, επιχειρώντας, επειδή ήταν νέος στο σώμα, να τον παρασύρει σε ακόλαστες και ερωτικές συνευρέσεις, και αρχικά προσπαθούσε να τον εξαπατήσει με λόγια, έπειτα τον ικέτευε παρακαλώντας τον και, τέλος, τόλμησε να απλώσει επάνω του βίαια τα χέρια της καταφεύγοντας σε αναιδείς και ξεδιάντροπες περιπτύξεις, ο ήρωας, ανακαλώντας στη μνήμη του την ευσεβή διδασκαλία των πατέρων του και αποδεικνύοντας τον εαυτό του θεοσεβή και αληθινό Εβραίο με έργα και με λόγια ταυτόχρονα, αποτινάσσει το αισχρό και ακόλαστο γύναιο, παραμερίζοντάς το με το δυνατό του χέρι, και, ξεφεύγοντας σαν από κάποιο φοβερό και λυσσασμένο θηρίο, εξασφαλίζει τη σωτηρία του με τη φυγή. Έπειτα, ο ίδιος, διαλογιζόμενος μέσα του με σώφρονα σκέψη, συλλογίζεται τα εξής και λέει: «Αφού ο κύριός μου εξαιτίας μου δεν γνωρίζει τίποτα για όσα συμβαίνουν στον οίκο του και έχει παραδώσει στα χέρια μου όλα όσα έχει, πώς θα διαπράξω αυτή τη μεγάλη πονηρή πράξη και θα αμαρτήσω ενώπιον του Θεού;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Εἰς τὸν βίον τοῦ Γρηγορίου τοῦ Θαυματουργοῦ
Καὶ τί ἄν τις ἐπινοήσειε μεῖζον εἰς ἐγκωμίων ὑπόθεσιν; πῶς δ᾽ ἄν τις κατ᾽ ἀξίαν αὐτὸν θαυμάσειεν; Ὃς τῷ λόγῳ καταπαλαίσας τὴν φύσιν καὶ καθάπερ τι τῶν ὑποχειρίων ζώων ὑποζεύξας τῷ λογισμῷ τὴν νεότητα, καὶ πάντων τῶν φυσικῶν ἐπεγειρομένων παθημάτων κρείττων γενόμενος, καὶ τὸν πᾶσι τοῖς καλοῖς ἐπιφυόμενον φθόνον καθ᾽ ἑαυτοῦ κινήσας, καὶ τούτου κρείττων ἐγένετο, μήτε πρὸς τὴν ἐπιβουλὴν τῶν ἑταίρων ἑαυτὸν διαναστήσας πρὸς ἄμυναν, καὶ τὴν ὑπηρετησαμένην ἐκείνοις πρὸς τὸν μῶμον εὐεργετήσας, τοῦ κατὰ τὸν δαίμονα πάθους διὰ προσευχῆς ἐξελόμενος. Τοιοῦτον ἔγνωμεν διὰ τῆς ἱστορίας τὸν Ἰωσὴφ, ᾧ προὔκειτο μὲν κατ᾽ ἐξουσίαν ἡ περὶ τὴν γυναίκα τοῦ δεσπότου παρανομία, αὐτῆς ἐκείνης ἐπιμανείσης τῇ ὥρᾳ τοῦ νέου· καὶ μάρτυς τῶν τολμωμένων ἦν ἀνθρώπων οὐδείς· ἀλλὰ κἀκεῖνος πρὸς τὸν θεῖον ὀφθαλμὸν βλέπων, τὸ δόξαι κακὸς πρὸ τοῦ γενέσθαι προείλετο, τὰ τῶν κακούργων ὑποστὰς μᾶλλον, ἢ κακοῦργος γενόμενος. Ἀλλ᾽ ἔστι τι τάχα τούτῳ, καὶ πλέον τῆς ἱστορίας καυχήσασθαι· οὐ γὰρ ἴσον ἐστὶν εἰς ἀποτροπὴν τοῦ μιάσματος, τό τε τῆς μοιχείας ἄγος, καὶ τὸ δοκοῦν ἐν ἐλάττονι πλημμελήματι τὸν μῶμον ἔχειν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και τι μεγαλύτερο θα μπορούσε να επινοήσει κανείς ως υπόθεση εγκωμίου; Και πώς θα μπορούσε κάποιος να τον θαυμάσει επάξια; Αυτός που με τον ορθό λόγο καταπάλαιψε τη φύση και, υποτάσσοντας στον λογισμό τη νεότητα σαν κάποιο από τα υποζύγια ζώα, αφού αναδείχθηκε ανώτερος από όλα τα φυσικά πάθη που εξεγείρονται, και αφού προκάλεσε εναντίον του τον φθόνο που πάντοτε προσφύεται σε όλα τα καλά, αναδείχθηκε ανώτερος και από αυτόν, χωρίς να εγερθεί για να αμυνθεί απέναντι στην επιβουλή των συντρόφων του, και ευεργετώντας εκείνην που τους υπηρέτησε στη συκοφαντία, απαλλάσσοντάς την από το δαιμονικό πάθος διά της προσευχής. Τέτοιον γνωρίσαμε μέσα από την ιερή ιστορία τον Ιωσήφ, ο οποίος είχε μεν την ευχέρεια να διαπράξει την παρανομία με τη γυναίκα του κυρίου του, αφού εκείνη είχε κυριευθεί μανιωδώς από την ομορφιά του νέου· και κανένας άνθρωπος δεν ήταν μάρτυρας σε αυτά τα τολμήματα· αλλά και εκείνος, έχοντας στραμμένο το βλέμμα του στον θείο οφθαλμό, προτίμησε να φανεί κακός παρά να γίνει, υπομένοντας μάλλον τη μεταχείριση των κακούργων, παρά να γίνει ο ίδιος κακούργος. Όμως υπάρχει ίσως σε αυτόν κάτι για το οποίο μπορεί να καυχηθεί ακόμη περισσότερο από την ιερή ιστορία· διότι, ως προς την αποτροπή του μιάσματος, δεν έχουν την ίδια βαρύτητα το αμάρτημα της μοιχείας και η μομφή για ένα παράπτωμα που θεωρείται μικρότερο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν Γένεσιν (λόγος γ΄)
Οὗτος ὁ δοῦλος καταφρονεῖ μου, αὕτη ἡ οἰκέτις ἐμπαίζει μοι, οὗτος ὁ πλησίον οὐ παύεται λοιδορῶν με καὶ ἐν ἐκκλησίαις, καὶ ἐπὶ φίλων, καὶ ἐν ταῖς ἀγοραῖς· ποίησον τὴν ἐκδίκησίν μου· οὐ καθίσω ἔτι μετὰ σοῦ ἐπὶ τραπέζης, οὐκ ἐσθίω ἄρτον ἐπὶ σοῦ· οὐ καθευδήσω τοῦ λοιποῦ μετὰ σοῦ· ὅτι ἐμοὶ τῇ γυναικί σου οὐκ ἐρυθριᾷ ὁ δεῖνα καὶ ἡ δεῖνα, ἀλλ᾽ ὡς πηλόν με λογίζονται. Καὶ εἰ στοχαζόμενος ταῦτα ὑμῖν λέγω, βλέπε μοι τὴν Αἰγυπτίαν, τὴν καταπλέξασαν τὸν Ἰωσὴφ, καὶ τὸν ἄνδρα αὐτῆς εἰς θυμὸν καὶ μάχην ἐγείρασαν· τελευταῖον δὲ καὶ θανατῶσαι ἠπείλει τὸν δίκαιον, εἰ μὴ ὁ ἀκοίμητος ὀφθαλμὸς προέφθασε, καὶ ἐξείλετο αὐτὸν ἐκ τοῦ πικροῦ θανάτου. Ἴδε μοι καὶ τὴν Ἡρωδιάδα τὴν τὸν Βαπτιστὴν ἀποκτείνασαν. Φησὶ γὰρ ὁ Πρόδρομος, Οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ σου, πρὸς τὸν Ἡρώδην· καὶ αὕτη δεσμεύσασα τὸν ἐν γεννητοῖς γυναικῶν μείζονα, ἐν τῷ συμποσίῳ μέσον τῶν ἀνακειμένων φίλων, τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἀπέτεμε· καὶ ὃ μὴ ἴσχυσεν ἡ Ἡρωδιὰς ποιῆσαι ζῶντος τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς, ταύτην τὴν παρανομίαν ἐτέλεσε μετὰ θάνατον. Τί δὲ καὶ ἡ Δαλιδάς; οὐχὶ τὸν ὡραιότατον καὶ δυνατώτατον Σαμψὼν διὰ μοιχείας ξυρίσασα καὶ δήσασα, τοῖς ἀλλοφύλοις παρέδωκε καὶ ἐθανάτωσεν; Ἰδοὺ τρεῖς μάρτυρας ἀξιοπίστους παρήγαγον· οὐχὶ τούτους μόνον ἐν τῇ Γραφῇ ἐγκειμένους.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Αυτός ο δούλος με περιφρονεί, αυτή η υπηρέτρια με εμπαίζει, αυτός ο γείτονας δεν παύει να με λοιδορεί και στις εκκλησίες, και μπροστά σε φίλους, και στις αγορές· πάρε την εκδίκησή μου· δεν θα καθίσω πλέον μαζί σου στο τραπέζι, δεν θα φάω ψωμί παρουσία σου· δεν θα κοιμηθώ στο εξής μαζί σου· διότι εμένα, τη γυναίκα σου, δεν με ντρέπεται ο τάδε και η δείνα, αλλά με υπολογίζουν σαν πηλό». Και αν νομίζετε ότι σας τα λέω αυτά κάνοντας εικασίες, κοιτάξτε την Αιγυπτία, που παγίδευσε τον Ιωσήφ και διέγειρε τον άνδρα της σε θυμό και φιλονικία· και τελικά απειλούσε να θανατώσει τον δίκαιο, εάν δεν προλάβαινε ο ακοίμητος οφθαλμός, ο οποίος και τον διέσωσε από τον πικρό θάνατο. Δείτε επίσης την Ηρωδιάδα που σκότωσε τον Βαπτιστή. Διότι έλεγε ο Πρόδρομος προς τον Ηρώδη: «Δεν σου επιτρέπεται να έχεις τη γυναίκα του Φιλίππου του αδελφού σου»· και αυτή, αφού αλυσόδεσε τον μεγαλύτερο μεταξύ αυτών που γεννήθηκαν από γυναίκες, μέσα στο συμπόσιο ανάμεσα στους φίλους που παρακάθονταν, του απέκοψε την κεφαλή· και αυτό που δεν μπόρεσε η Ηρωδιάδα να κάνει όσο ζούσε ο άνδρας της, αυτή την παρανομία την τέλεσε μετά θάνατον. Τι να πούμε και για τη Δαλιδά; Δεν παρέδωσε στους αλλοφύλους και θανάτωσε τον ωραιότατο και δυνατώτατο Σαμψών, αφού πρώτα μέσω της μοιχείας τον ξύρισε και τον έδεσε; Ιδού, παρουσίασα τρεις αξιόπιστους μάρτυρες· και δεν είναι μόνο αυτοί καταγεγραμμένοι μέσα στη Γραφή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν Γένεσιν
Εἶπε γὰρ, φησὶ, τῇ γυναικὶ τοῦ κυρίου αὐτοῦ (ἡ δέσποινα παρὰ τοῦ δούλου συμβουλὴν δέχεται)· Εἰ ὁ κύριός μου οὐ γινώσκει δι᾽ ἐμὲ οὐδὲν τῶν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, ἀλλὰ πάντα ὅσα ἐστὶν αὐτῷ, δέδωκεν εἰς τὰς χεῖράς μου. Ὢ εὐγνωμοσύνης ἀνδρός. Ὅρα πῶς ἀπαριθμεῖται τοῦ δεσπότου τὰς εὐεργεσίας, ἵνα δείξῃ ὅσῃ τῇ ἀγνωμοσύνῃ ἐκείνη κέχρηται πρὸς τὸν ὁμόζυγον. Εἰ γὰρ ἐγὼ, φησὶν, ὁ οἰκέτης, ὁ ξένος, ὁ αἰχμάλωτος, τοσαύτης ἀπήλαυσα παρ᾽ αὐτοῦ ἀδείας, ὡς ἅπαντα ὑπὸ τὴν χεῖρα εἶναι τὴν ἐμὴν, καὶ οὐδέν ἐστιν ὃ ὑπεξαιρεῖται τῆς χειρός μου, πλὴν σοῦ, ἀλλὰ πᾶσι μὲν αὐτὸς ἐπίκειμαι, μόνῃ δὲ σοὶ ὑποτέταγμαι, καὶ ἔξω τυγχάνεις τῆς ἐμῆς ἐξουσίας. Εἶτα ἵνα καιρίαν δῷ τὴν πληγὴν, καὶ ὑπομνήσῃ τῆς εὐνοίας τοῦ ἀνδρὸς, καὶ πείσῃ αὐτὴν μὴ ἀγνώμονα περὶ τὸν σύνοικον γενέσθαι, φησί· Καὶ σὺ διὰ τοῦτο ἔξω τῆς ἐξουσίας τῆς ἐμῆς τυγχάνεις, Διὰ τὸ σὲ γυναῖκα αὐτοῦ εἶναι. Εἰ τοίνυν γυνὴ αὐτοῦ τυγχάνεις, πῶς οὖν ποιήσω τὸ ῥῆμα τὸ πονηρὸν τοῦτο, καὶ ἁμαρτήσομαι ἐναντίον τοῦ Θεοῦ; Ἐπειδὴ γὰρ ἐκείνη τὴν ἐρημίαν ἐζήτει, καὶ καιρὸν ἀνέμενε, λαθεῖν σπουδάζουσα τὸν ἄνδρα, καὶ τοὺς οἰκέτας τοὺς ἐπὶ τῆς οἰκίας ἅπαντας, φησὶν οὗτος· Πῶς δυνήσομαι ποιῆσαι τὸ πονηρὸν τοῦτο, καὶ ἁμαρτήσομαι ἐναντίον τοῦ Θεοῦ; Τί γὰρ νομίζεις;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, όπως λέει η Γραφή, είπε στη γυναίκα του κυρίου του (η δέσποινα δέχεται συμβουλή από τον δούλο): «Αφού ο κύριός μου δεν μεριμνά, χάρη σε εμένα, για τίποτα μέσα στον οίκο του, αλλά έχει παραδώσει στα χέρια μου όλα τα υπάρχοντά του». Ω, τι ευγνωμοσύνη ανδρός! Δες πώς απαριθμεί τις ευεργεσίες του κυρίου του, για να δείξει με πόση αχαριστία συμπεριφέρεται εκείνη απέναντι στον σύζυγό της. «Διότι αν εγώ», λέει, «ο υπηρέτης, ο ξένος, ο αιχμάλωτος, απόλαυσα τόση μεγάλη ελευθερία από αυτόν, ώστε τα πάντα να βρίσκονται υπό την εξουσία μου, και τίποτα να μην εξαιρείται από τα χέρια μου, εκτός από εσένα, αλλά σε όλους τους άλλους εγώ να προΐσταμαι και να υποτάσσομαι μόνο σε εσένα, και εσύ να βρίσκεσαι έξω από τη δική μου εξουσία». Έπειτα, για να δώσει το καίριο πλήγμα και να της υπενθυμίσει την εύνοια του ανδρός της, και για να την πείσει να μη φανεί αχάριστη απέναντι στον σύζυγό της, λέει: «Και εσύ γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο βρίσκεσαι έξω από τη δική μου εξουσία, επειδή είσαι γυναίκα του. Αν λοιπόν είσαι γυναίκα του, πώς θα διαπράξω αυτή την πονηρή πράξη και θα αμαρτήσω ενώπιον του Θεού;» Επειδή ακριβώς εκείνη επιζητούσε την απομόνωση και ανέμενε την κατάλληλη ευκαιρία, προσπαθώντας να μη γίνει αντιληπτή από τον άνδρα της και από όλους ανεξαιρέτως τους υπηρέτες του σπιτιού, αυτός της λέει: «Πώς θα μπορέσω να διαπράξω αυτή την πονηρή πράξη και θα αμαρτήσω ενώπιον του Θεού; Διότι, τι νομίζεις;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν Γένεσιν
Τοῦτο τοίνυν καὶ ἡμεῖς σπουδάσωμεν, ἵνα μεθ᾽ ἑαυτῶν ἔχωμεν ἀεὶ τὸν Κύριον, καὶ ἵνα τὰ παρ᾽ ἡμῶν γινόμενα ὑπ᾽ ἐκείνου κατευοδῶται. Ὁ γὰρ ταύτης ἀξιωθεὶς τῆς ῥοπῆς, κἂν μέσοις τοῖς δεινοῖς ὢν τυγχάνῃ, καταγελάσεται πάντων, καὶ οὐδὲν αὐτὰ ἡγήσεται, τοῦ Δεσπότου τῶν ὅλων, τοῦ πάντα ποιοῦντος καὶ μετασκευάζοντος, κατευοδοῦντος αὐτῷ ἅπαντα καὶ τὰ δυσχερῆ ῥᾴδια ἀπεργαζομένου. Πῶς δὲ δυνησόμεθα μεθ᾽ ἑαυτῶν ἔχειν τὸν Κύριον, καὶ ὑπ᾽ αὐτοῦ κατευοδοῦσθαι ἐν ἅπασιν; Ἐὰν νήφοντες ὦμεν καὶ ἐγρηγορότες, καὶ μιμησώμεθα τοῦ νέου τούτου τὴν σωφροσύνην, καὶ τὴν ἄλλην ἀρετὴν, καὶ τὸ φρόνημα τὸ γενναῖον, καὶ ἴδωμεν ὅτι οὕτω χρὴ μετὰ ἀκριβείας ἅπαντα διαπράττεσθαι, ὡς μηδέποτε ὑπὸ τοῦ Δεσπότου καταγνωσθῆναι, ἀλλ᾽ ὅτι οὐχ οἷόν τέ τινα λαθεῖν ἐκεῖνον τὸν ἀκοίμητον ὀφθαλμὸν εἰδέναι, ἀλλ᾽ ἀνάγκη πάντως τὸν ἁμαρτόντα ταῖς τιμωρίαις ὑπεύθυνον γενέσθαι. Καὶ μὴ προτιμότερον ἡγώμεθα τὸν τῶν ἀνθρώπων φόβον τῆς τοῦ Θεοῦ ἀγανακτήσεως, ἀλλὰ μνημονεύωμεν διὰ παντὸς τῶν ῥημάτων τοῦ Ἰωσὴφ λέγοντος· Πῶς ποιήσω τὸ ῥῆμα τὸ πονηρὸν τοῦτο, καὶ ἁμαρτήσομαι ἐναντίον τοῦ Θεοῦ;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτό, λοιπόν, ας επιδιώξουμε και εμείς, να έχουμε διαρκώς μαζί μας τον Κύριο και τα έργα μας να κατευοδώνονται από εκείνον. Διότι, όποιος αξιωθεί αυτής της θείας εύνοιας, έστω κι αν βρεθεί στο μέσον των δεινών, θα τα περιγελάσει όλα και θα τα θεωρήσει ασήμαντα, εφόσον ο Δεσπότης των όλων, ο οποίος δημιουργεί και μεταβάλλει τα πάντα, κατευοδώνει τα πάντα προς όφελός του και καθιστά τα δύσκολα εύκολα. Πώς όμως θα μπορέσουμε να έχουμε μαζί μας τον Κύριο και να κατευοδωνόμαστε από εκείνον στα πάντα; Εάν είμαστε νηφάλιοι και σε εγρήγορση, και αν μιμηθούμε τη σωφροσύνη αυτού του νέου, καθώς και την υπόλοιπη αρετή του και το γενναίο του φρόνημα, και αν κατανοήσουμε ότι πρέπει να τα πράττουμε όλα με τέτοια ακρίβεια, ώστε ποτέ να μην κατακριθούμε από τον Δεσπότη, γνωρίζοντας ότι κανένας δεν μπορεί να ξεφύγει από εκείνον τον ακοίμητο οφθαλμό, αλλά είναι απολύτως βέβαιο ότι αυτός που αμαρτάνει καθίσταται υπόλογος στις τιμωρίες. Και ας μην θεωρούμε τον φόβο των ανθρώπων πιο σημαντικό από την αγανάκτηση του Θεού, αλλά ας θυμόμαστε πάντοτε τα λόγια του Ιωσήφ που λέει: «Πώς θα διαπράξω αυτήν την πονηρή πράξη και θα αμαρτήσω ενώπιον του Θεού;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν μετάνοιαν
Διὰ τοῦτο γὰρ ἡ χάρις μεγάλη, ὅτι ἃ ἦν φοβερὰ ἐν τοῖς προφήταις καὶ ἐν τοῖς ἀρχαίοις, ταῦτα ἐγένετο νῦν εὐκαταφρόνητα. Τίνα γὰρ ἦν τὰ βαρύτατα καὶ ἀναγκαῖα; Παρθενία, καὶ θανάτου ὑπεροψία· ἀλλὰ τούτων νῦν καὶ κόραι εὐτελεῖς καταφρονοῦσι. Βαρὺ γὰρ ἦν τὸ τῆς παρθενίας κτῆμα οὕτως, ὡς μηδένα δύνασθαι ταύτην ἀσκῆσαι τῶν παλαιῶν. Νῶε δίκαιος καὶ μαρτυρηθεὶς ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ γυναικὶ προσωμίλησεν· ὁμοίως δὲ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ οἱ συγκληρονόμοι αὐτοῦ τῆς ἐπαγγελίας γυναικὶ προσωμίλησαν. Ἰωσὴφ ὁ σώφρων τὸ μέγα δρᾶμα τῆς μοιχείας ἠρνήσατο· ἀλλὰ καὶ οὗτος γυναικὶ προσωμίλησεν· βαρὺ γὰρ ἦν τὸ ἐπάγγελμα τῆς παρθενίας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό λοιπόν η χάρη είναι μεγάλη, διότι όσα ήσαν φοβερά στους προφήτες και στους αρχαίους, αυτά τώρα έγιναν ευκαταφρόνητα. Ποια ήσαν δηλαδή τα πλέον βαριά και δυσβάσταχτα; Η παρθενία και η περιφρόνηση του θανάτου· όμως αυτά τώρα τα καταφρονούν ακόμη και ταπεινές κοπέλες. Διότι τόσο βαρύ ήταν το απόκτημα της παρθενίας, ώστε κανένας από τους παλαιούς να μην μπορεί να την ασκήσει. Ο Νώε ήταν δίκαιος και είχε τη μαρτυρία του Θεού, αλλά συνευρέθηκε με γυναίκα· παρομοίως δε ο Αβραάμ και ο Ισαάκ, οι συγκληρονόμοι της επαγγελίας του, συνευρέθηκαν με γυναίκα. Ο σώφρων Ιωσήφ αρνήθηκε την τρομερή πράξη της μοιχείας, αλλά και αυτός συνευρέθηκε με γυναίκα· διότι ήταν βαρύ το εγχείρημα της παρθενίας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους α' ἐπιστολήν
Καὶ οὐκ εἶπεν, Ὁ ἀνήρ σου, ἀλλ᾽ Ὁ κύριός μου, ὃ μᾶλλον ἱκανὸν ἦν αὐτὴν κατασχεῖν, καὶ πεῖσαι ἐννοῆσαι τίς οὖσα τίνος ἐρᾷ, ὅτι δέσποινα οὖσα, δούλου. Εἰ γὰρ ἐκεῖνος κύριος, καὶ σὺ κυρία. Αἰσχύνθητι τοίνυν τὴν πρὸς τὸν δοῦλον ὁμιλίαν, καὶ ἐννόησον τίνος οὖσα γυνὴ, τίνι βούλει συμπλακῆναι, καὶ περὶ τίνα ἀχάριστος γίνῃ καὶ ἀγνώμων, καὶ ὅτι ἐγὼ πλείονα αὐτῷ ἀπονέμω εὔνοιαν. Καὶ ὅρα πῶς ἐπαίρει αὐτοῦ τὰς εὐεργεσίας. Ἐπειδὴ γὰρ οὐδὲν τῶν ὑψηλῶν ἐννοῆσαι ἠδύνατο ἡ βάρβαρος ἐκείνη καὶ ἀκόλαστος, ἀπὸ τῶν ἀνθρωπίνων αὐτὴν ἐντρέπει λέγων· Οὐ γινώσκει δι᾽ ἐμὲ οὐδέν· τουτέστιν, Εὐεργετεῖ με μεγάλα, καὶ οὐ δύναμαι τὸν προστάτην ἐν τοῖς κυρίοις πλῆξαι. Ἐμὲ δεύτερον ἐποίησε δεσπότην τῆς οἰκίας, καὶ, Οὐδεὶς ὑπεξῄρηταί μου, πλὴν σοῦ. Ἐνταῦθα ἐπαίρει αὐτῆς τὸ φρόνημα, ἵνα κἂν οὕτως αἰσχυνθῆναι παρασκευάσῃ, καὶ δείξῃ μεγάλην οὖσαν τὴν τιμήν. Καὶ οὐδὲ μέχρι τούτου ἔστη, ἀλλὰ καὶ ἐπήγαγεν ὄνομα ἱκανὸν αὐτὴν κατασχεῖν, λέγων· Διὰ τό σε γυναῖκα αὐτοῦ εἶναι, καὶ πῶς ποιήσω τὸ ῥῆμα τὸ πονηρὸν τοῦτο; Ἀλλὰ τί λέγεις; ὅτι οὐ πάρεστιν ὁ ἀνὴρ, οὐδὲ οἶδεν ὅτι ἀδικεῖται; Ἀλλ᾽ ὁ Θεὸς ἐπόψεται. Ἀλλ᾽ οὐκ ἐκέρδανεν οὐδὲν ἀπὸ τῆς συμβουλῆς ἐκείνη, ἀλλ᾽ ἐπεσπάσατο αὐτόν. Τὴν γὰρ οἰκείαν μανίαν πληρῶσαι βουλομένη, οὐ φιλοῦσα τὸν Ἰωσὴφ, ταῦτα ἔπραττε· καὶ δῆλον ἐξ ὧν μετὰ ταῦτα ἐποίησε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και δεν είπε, «Ο άνδρας σου», αλλά «Ο κύριός μου», πράγμα που ήταν ικανότερο να την συγκρατήσει και να την πείσει να αναλογιστεί ποια είναι και ποιον ερωτεύεται, ότι δηλαδή, ενώ είναι δέσποινα, ερωτεύεται έναν δούλο. Διότι, αν εκείνος είναι κύριος, τότε και εσύ είσαι κυρία. Ντρέψου λοιπόν για την προσέγγιση με τον δούλο, και αναλογίσου τίνος γυναίκα είσαι, με ποιον θέλεις να συμπλακείς, απέναντι σε ποιον γίνεσαι αχάριστη και αγνώμων, και ότι εγώ του δείχνω μεγαλύτερη αφοσίωση. Και πρόσεξε πώς εξυψώνει τις ευεργεσίες του. Διότι, επειδή εκείνη η βάρβαρη και ακόλαστη γυναίκα δεν μπορούσε να κατανοήσει τίποτα το υψηλό, προσπαθεί να της προκαλέσει ντροπή με ανθρώπινα επιχειρήματα, λέγοντας: «Εξαιτίας μου δεν ασχολείται με τίποτα»· τουτέστιν, «Με ευεργετεί τα μέγιστα, και δεν μπορώ να πλήξω τον προστάτη μου στα καίρια ζητήματα. Με κατέστησε δεύτερο κύριο του σπιτιού, και τίποτα δεν έχει εξαιρεθεί από την εξουσία μου, παρά μόνο εσύ». Εδώ εξυψώνει το αξίωμά της, ώστε έστω και έτσι να την κάνει να ντραπεί, και να της δείξει πόσο μεγάλη είναι η τιμή της. Και δεν σταμάτησε μέχρις εδώ, αλλά πρόσθεσε και μια ιδιότητα ικανή να την συγκρατήσει, λέγοντας: «Επειδή εσύ είσαι γυναίκα του· πώς λοιπόν θα διαπράξω αυτό το πονηρό έργο;» Μα τι λες; Ότι δεν είναι παρών ο άνδρας σου, ούτε γνωρίζει ότι αδικείται; Ο Θεός, όμως, θα το δει. Εκείνη, ωστόσο, δεν ωφελήθηκε καθόλου από αυτή τη συμβουλή, αλλά τον τράβηξε πάνω της. Διότι έπραττε αυτά επιθυμώντας να ικανοποιήσει τη δική της μανία, και όχι επειδή αγαπούσε τον Ιωσήφ· και αυτό είναι φανερό από όσα έκανε μετέπειτα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους δευτέραν ἐπιστολήν
Καὶ γὰρ ὅταν ὑβρίζῃς, οὐκ ἔστι τοῦτο ψυχῆς φωνὴ, ἀλλὰ θυμοῦ· ὅταν αἰσχρὰ λέγῃς, οὐκ ἐκείνη ἐφθέγξατο, ἀλλ᾽ ἡ ἀκολασία· ὅταν κακηγορῇς, ἡ βασκανία· ὅταν ἐπιβουλεύῃς, ἡ πλεονεξία. Ταῦτα γὰρ οὐκ ἐκείνης, ἀλλὰ τῶν παθῶν αὐτῆς, καὶ τῶν νοσημάτων. Ὥσπερ οὖν τὸ φθείρεσθαι οὐχ ἁπλῶς τοῦ σώματος, ἀλλὰ τοῦ θανάτου καὶ τοῦ πάθους τοῦ ἐν τῷ σώματι· οὕτω δὴ καὶ ταῦτα, τῶν προσγινομένων αὐτῇ παθῶν. Εἰ γὰρ βούλει ψυχῆς ἀκοῦσαι φωνῆς ζώσης, ἄκουσον Παύλου λέγοντος· Ἔχοντες τροφὰς καὶ σκεπάσματα, τούτοις ἀρκεσθησόμεθα· καὶ, Ἔστι πορισμὸς μέγας ἡ εὐσέβεια· καὶ, Ἐμοὶ κόσμος ἐσταύρωται, κἀγὼ τῷ κόσμῳ. Ἄκουσον Πέτρου λέγοντος, Ἀργύριον καὶ χρυσίον οὐχ ὑπάρχει μοι· ὃ δὲ ἔχω, τοῦτό σοι δίδωμι· ἄκουσον τοῦ Ἰὼβ εὐχαριστοῦντος καὶ λέγοντος, Ὁ Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλετο. Ταῦτα ψυχῆς ζώσης τὰ ῥήματα, ταῦτα ἐνεργούσης τὴν οἰκείαν ἐνέργειαν. Οὕτω καὶ Ἰακὼβ ἔλεγεν· Ἐὰν δῷ μοι Κύριος ἄρτον φαγεῖν, καὶ ἱμάτιον περιβαλέσθαι· οὕτω καὶ Ἰωσὴφ, Πῶς ποιήσω τὸ ῥῆμα τὸ πονηρὸν τοῦτο, καὶ ἁμαρτήσομαι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι και όταν υβρίζεις, δεν είναι αυτή η φωνή της ψυχής, αλλά του θυμού· όταν λες αισχρά λόγια, δεν μίλησε εκείνη, αλλά η ακολασία· όταν κακολογείς, η βασκανία· όταν επιβουλεύεσαι, η πλεονεξία. Διότι αυτά δεν ανήκουν σε εκείνη, αλλά στα πάθη και στα νοσήματά της. Όπως ακριβώς, λοιπόν, η φθορά δεν είναι ίδιον απλώς του σώματος, αλλά του θανάτου και της ασθένειας που υπάρχει μέσα στο σώμα· έτσι ακριβώς και αυτά (προέρχονται) από τα πάθη που της προστίθενται. Διότι, εάν θέλεις να ακούσεις τη φωνή της ζωντανής ψυχής, άκουσε τον Παύλο που λέει: «Έχοντας τροφές και σκεπάσματα, με αυτά θα αρκεστούμε»· και: «Είναι μεγάλο κέρδος η ευσέβεια»· και: «Για εμένα ο κόσμος έχει σταυρωθεί, και εγώ για τον κόσμο». Άκουσε τον Πέτρο που λέει: «Αργύριο και χρυσίο δεν έχω· αυτό όμως που έχω, αυτό σου δίνω»· άκουσε τον Ιώβ να ευχαριστεί και να λέει: «Ο Κύριος τα έδωσε, ο Κύριος τα αφαίρεσε». Αυτά είναι τα λόγια της ζωντανής ψυχής, αυτά προέρχονται από εκείνη που επιτελεί τη φυσική της ενέργεια. Έτσι και ο Ιακώβ έλεγε: «Εάν μου δώσει ο Κύριος άρτο για να φάω, και ιμάτιο για να περιβληθώ»· έτσι και ο Ιωσήφ: «Πώς θα πράξω αυτή την πονηρή πράξη και θα αμαρτήσω ενώπιον του Θεού;».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν Σωσάνναν
Μέμνημαι γὰρ τῇ προτεραίᾳ ἐπαγγειλάμενος ὑμῖν τὴν τῆς μακαρίας Σουσάννης σωφροσύνης ἄθλησιν, εἰς πολλῶν ὠφέλειαν κηρύττειν· ὅτε καὶ ὁ Ἰωσὴφ κατὰ τῆς Αἰγυπτίας ἠγωνίζετο, καὶ πᾶσιν ἡμῖν παλαίσματα σωφροσύνης ὑπεδείκνυεν. Ἀγωνιζέσθω οὖν καὶ Σουσάννα ἐν τῷδε τῷ πανδήμῳ θεάτρῳ, ὅπου καὶ Θεὸς, καὶ ἄγγελοι, καὶ ἄνδρες, καὶ γυναῖκες ὁρῶσιν· ἀγωνιζέσθω, καὶ διδασκέτω, πῶς δεῖ νεωτέρας ἕως θανάτου ὑπὲρ σωφροσύνης ἀγωνίζεσθαι. Αὕτη τοίνυν ἡ μακαρία Σουσάννα εὐγενὴς τῷ γένει τυγχάνουσα, ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων ἐν οἰκίσκῳ θαλαμευομένη, εὐπρεπὴς τῷ κάλλει ὑπάρχουσα, καὶ σεμνοῦ βίου τρόπον ἀσκηθεῖσα, ὅτε τὸ τῆς νεότητος αὐτῆς κάλλος ἐπήνθει, πρὸς νομίμου γάμου συζυγίαν ἡρμόσθη. Καὶ δὴ τὸ τοῦ γάμου μυστήριον ἀβλαβὲς τῷ ἰδίῳ ἀνδρὶ φυλάττουσα, οὐκ ὄμμα ἄτακτον πρὸς νεωτερικοῦ καὶ ξένου κάλλους θέαν περιέφερεν· οὐκ ἀκοὴν ἀνοίγουσα, τὴν τῶν προνικῶν ᾀσμάτων καλλιφωνίαν ὑπεδέχετο· οὐ τὴν ὄσφρησιν ἐπηφίει ἀνέρπειν τὰ τῶν νεωτερικῶν ἱματίων καπνίσματα· οὐδ᾽ ἄλλην τινὰ αἴσθησιν ἁπλῶς φέρεσθαι συνεχώρει, ἵνα μὴ ἡ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς φυλαττομένη σωφροσύνη ὑποφθαρεῖσα τοῖς ἁπαλοῖς δελεάσμασι πρὸς ἡδονὰς σκελισθείη. Τὰ γὰρ πλεῖστα τῶν ἁμαρτημάτων ἐκ τῶν αἰσθήσεων τῆς ψυχῆς ἡμῶν περιγίνεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι θυμάμαι ότι την προηγούμενη ημέρα σας υποσχέθηκα να κηρύξω, για την ωφέλεια πολλών, τον άθλο της σωφροσύνης της μακαρίας Σωσάννας· τότε που και ο Ιωσήφ αγωνιζόταν εναντίον της Αιγυπτίας, και υπεδείκνυε σε όλους μας παλαίσματα σωφροσύνης. Ας αγωνιστεί λοιπόν και η Σωσάννα σε αυτό το πάνδημο θέατρο, όπου και ο Θεός, και οι άγγελοι, και οι άνδρες, και οι γυναίκες βλέπουν· ας αγωνιστεί, και ας διδάξει πώς πρέπει οι νεότερες γυναίκες να αγωνίζονται μέχρι θανάτου υπέρ της σωφροσύνης. Αυτή λοιπόν η μακαρία Σωσάννα, ούσα ευγενικής καταγωγής, αναθρεμμένη από την τρυφερή της ηλικία στα ενδότερα του οίκου της, ούσα εξαιρετικά όμορφη και έχοντας ασκηθεί σε σεμνό τρόπο ζωής, όταν άνθισε η ομορφιά της νεότητάς της, συνδέθηκε με τα δεσμά του νόμιμου γάμου. Και διαφυλάσσοντας το μυστήριο του γάμου αλώβητο για τον σύζυγό της, δεν περιέφερε άτακτο βλέμμα προς τη θέα κάποιας νεανικής και ξένης ομορφιάς· δεν άνοιγε την ακοή της για να δεχθεί την καλλιφωνία των άσεμνων ασμάτων· ούτε άφηνε την όσφρησή της να ελκύεται από τα αρώματα των ενδυμάτων των νέων· ούτε επέτρεπε γενικά σε καμία άλλη αίσθηση να περιφέρεται ελεύθερα, ώστε η σωφροσύνη που φυλασσόταν στην καρδιά της, να μην διαφθαρεί κρυφά από τα απαλά δελεάσματα και υποσκελιστεί παρασυρόμενη προς τις ηδονές. Διότι τα περισσότερα από τα αμαρτήματα κατακυριεύουν την ψυχή μας μέσω των αισθήσεων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Περὶ νηστείας, περὶ Δαβίδ
Πρόσεχε οὖν ὁ ταῦτα λέγων· αὐτὸς γὰρ ὁ Ἰωσὴφ ἀπὸ διαθέσεως οἰκείας τὴν πατρικὴν εὐλάβειαν περιέθετο τοῦ Ἰωσὴφ μνήμη, καὶ φωτὸς παρουσία. Ὁ γὰρ τοῦ φωτὸς Δεσπότης Χριστὸς ἐκ τοῦ σκότους τῆς φυλακῆς τοῦτον ἠλευθέρωσε. Διὸ περιττολογεῖς, ἄνθρωπε, οὐ δικαιολογεῖς, ὁ λέγων ὅτι ὁ Ἰωσὴφ ἀπὸ ἀνάγκης ὑπῆρχεν εὐλαβὴς καὶ ἀνεξίκακος. Οὕτω γὰρ πρὸ νόμου ὑπῆρχε φιλόθεος ὁ Ἰωσὴφ καὶ νόμου τηρητὴς, ὅτι καὶ κολακευόμενος παρὰ τῆς ἑαυτοῦ δεσποίνης, ἐμυσάττετο τῆς μοιχείας τὸ δρᾶμα. Μὴ γὰρ τότε νόμος ἦν δοθεὶς, ὁ κελεύων, Μὴ μοιχεύσῃς, μὴ κλέψῃς, μὴ ψευδομαρτυρήσῃς; οὐχὶ αὐτὸς ἑαυτοῦ νόμος γινόμενος, καὶ φυσικῷ κριτηρίῳ προσπλακεὶς ἔφυγε γυμνὸς ἐξ αὐτῆς, ἵνα τὴν δεσποτικὴν μὴ μολύνῃ κοίτην; οὐχὶ ἡ τούτου δέσποινα παρεκάλει αὐτὸν ἀναιδῶς, καὶ δέλτους ἐλευθερίας αὐτῷ δώσειν ὑπισχνεῖτο, καὶ πάντων τῶν αὐτῆς δεσπότην καταστήσειν, εἰ συγκατάθηται τῷ σπουδαζομένῳ; οὐχὶ ὅσον ἐκείνη προέτρεχε, τοσοῦτον οὗτος ἔκαμπτε, κατὰ τὴν τοῦ Κυρίου φωνὴν ἑαυτὸν εὐνουχίσας, οὐ ξίφει, ἀλλὰ πίστει; οὐχὶ ταῦτα τὰ ῥήματα ἔλεγε πρὸς αὐτὴν ὁ δίκαιος· Εἰ ὁ Κύριός μου, δέσποινα, οὐ γινώσκει τι τῶν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, ἀλλὰ πάντα ἐνεπίστευσεν ἐν τῇ χειρί μου, καὶ οὐδὲν ὑφαιρεῖται ἀπ᾽ ἐμοῦ, πλὴν σοῦ, διὰ τό σε γυναῖκα αὐτοῦ εἶναι, καὶ πῶς ποιήσω τὸ πονηρὸν τοῦτο ἁμάρτημα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πρόσεχε, λοιπόν, εσύ που τα λέγεις αυτά· διότι ο ίδιος ο Ιωσήφ από δική του εσωτερική διάθεση περιβλήθηκε την πατρική ευλάβεια, και η μνήμη του Ιωσήφ αποτελεί παρουσία φωτός. Διότι ο Δεσπότης του φωτός, ο Χριστός, τον ελευθέρωσε από το σκοτάδι της φυλακής. Γι' αυτό περιττολογείς, άνθρωπε, και δεν κρίνεις ορθά, εσύ που λέγεις ότι ο Ιωσήφ ήταν ευλαβής και ανεξίκακος από ανάγκη. Διότι σε τέτοιο βαθμό, πριν ακόμη δοθεί ο νόμος, ο Ιωσήφ ήταν φιλόθεος και τηρητής του νόμου, ώστε, ακόμη και όταν κολακευόταν από τη δέσποινά του, αποστρεφόταν την πράξη της μοιχείας. Μήπως είχε δοθεί τότε νόμος, ο οποίος να προστάζει: «Μην μοιχεύσεις, μην κλέψεις, μην ψευδομαρτυρήσεις»; Δεν έγινε ο ίδιος νόμος για τον εαυτό του, και, προσκολλημένος στο φυσικό κριτήριο, δεν ξέφυγε γυμνός από αυτήν, για να μη μολύνει τη συζυγική κλίνη του κυρίου του; Δεν τον παρακαλούσε η δέσποινά του ξεδιάντροπα, και δεν του υποσχόταν ότι θα του παραχωρήσει έγγραφα ελευθερίας, και ότι θα τον καταστήσει κύριο όλων των υπαρχόντων της, εάν συγκατατεθεί στις επιδιώξεις της; Δεν συνέβαινε ότι, όσο εκείνη ορμούσε προς τα εμπρός, τόσο αυτός απομακρυνόταν, έχοντας ευνουχίσει τον εαυτό του σύμφωνα με τη φωνή του Κυρίου, όχι με ξίφος, αλλά με την πίστη; Δεν έλεγε αυτά τα λόγια προς αυτήν ο δίκαιος: «Εάν ο κύριός μου, δέσποινα, δεν ασχολείται με τίποτε από όσα συμβαίνουν στον οίκο του, αλλά τα εμπιστεύθηκε όλα στα χέρια μου, και τίποτε δεν έχει κρατήσει για τον εαυτό του αποκλείοντάς το από εμένα, παρά μόνο εσένα, επειδή είσαι γυναίκα του, πώς λοιπόν θα διαπράξω αυτήν την πονηρή αμαρτία ενώπιον του Θεού;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Πρὸς Κυριακόν
Μᾶλλον δὲ οὐ μόνη· καὶ γὰρ τὴν ἡλικίαν καὶ τὴν φύσιν καὶ τὰ αὐτῆς μηχανήματα συμπαρόντα εἶχεν αὑτῇ· ἕλκει λοιπὸν ἐπὶ τὴν ἄδικον πρᾶξιν πρὸς βίαν τὸν γενναῖον ἐκεῖνον. Τί τοῦ πειρασμοῦ τούτου χαλεπώτερον; Ποίας τοῦτο καμίνου καὶ φλογὸς οὐ σφοδρότερον; Νέον, σφριγῶντα, δοῦλον, ἔρημον, ἄπολιν, ξένον, μετανάστην, ὑπὸ δεσποίνης οὕτως ἀκολάστου, καιομένης, οὕτω πλουτούσης καὶ τοσαύτην δυναστείαν περιβεβλημένης, ἐν ἐρημίᾳ τοσαύτῃ—συντελεῖ γὰρ καὶ τοῦτο πρὸς τὴν τοιαύτην ἅλωσιν— συνειλημμένον κατέχεσθαί τε καὶ κολακεύεσθαι καὶ πρὸς εὐνὴν ἄγεσθαι δεσποτικὴν καὶ ταῦτα μετὰ τοσούτους κινδύνους καὶ ἐπιβουλάς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μάλλον όμως δεν ήταν μόνη της· διότι είχε μαζί της και την ηλικία και τη φύση και τα δικά της τεχνάσματα. Έλκει, λοιπόν, με τη βία προς την άνομη πράξη εκείνον τον γενναίο άνδρα. Τι είναι πιο βαρύ από αυτόν τον πειρασμό; Από ποιο καμίνι και από ποια φλόγα δεν είναι αυτό σφοδρότερο; Ένας νέος, γεμάτος σφρίγος, δούλος, έρημος, άπατρις, ξένος, μετανάστης, να έχει συλληφθεί από μια δέσποινα τόσο ακόλαστη, που φλεγόταν από πάθος, τόσο πλούσια και περιβεβλημένη με τόση εξουσία, μέσα σε τόση ερημιά —διότι και αυτό συντελεί σε μια τέτοια πτώση— και να κρατείται, να κολακεύεται και να οδηγείται στην κλίνη της κυρίας του, και μάλιστα έπειτα από τόσους κινδύνους και επιβουλές.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Πρὸς Σταγείριον δαιμονῶντα
Ἰδοὺ γὰρ, φησὶν, ὁ κύριός μου οὐ γινώσκει οὐδὲν δι᾽ ἐμὲ τῶν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, καὶ πάντα ὅσα ἐστὶν αὐτῷ δέδωκεν ἐν τῇ χειρί μου, καὶ οὐχ ὑπερέχει ἐν τῇ οἰκίᾳ ταύτῃ οὐδὲν ἐμοῦ, οὐδὲ ὑπεξῄρηται ἀπ᾽ ἐμοῦ οὐδὲν πλὴν σοῦ, διὰ τὸ σὲ γυναῖκα αὐτοῦ εἶναι· καὶ πῶς ποιήσω τὸ ῥῆμα τοῦτο τὸ πονηρὸν, καὶ ἁμαρτήσομαι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ; Καὶ μετὰ τὴν τοσαύτην ἐπιείκειαν καὶ τὴν τῆς σωφροσύνης ἐπίδειξιν ἐσυκοφαντήθη, καὶ συνεχώρησεν ὁ Θεός. Ἐδέθη, καὶ οὐδὲ οὕτως ἤλεγξε τὴν ἐπιβουλὴν, καὶ τὴν ἄδικον διαβολὴν τῆς γυναικός· ἐβούλετο γὰρ καὶ πολλοὺς αὐτῷ τοὺς μισθοὺς καὶ λαμπροτέρους γενέσθαι τοὺς στεφάνους, καὶ διὰ τοῦτο καὶ τῶν δούλων τοῦ βασιλέως ἀφεθέντων αὐτὸς ἔμενεν ἔνδον ἔτι. Σὺ δέ μοι μὴ τὴν φιλανθρωπίαν τοῦ δεσμοφύλακος εἴπῃς, ἀλλ᾽ ἐξέτασον αὐτοῦ τὰ ῥήματα, καὶ ὄψει τὴν ὀδύνην τῆς ψυχῆς. Μετὰ γὰρ τὸ ἐπιλῦσαι τὸ ὄναρ ἔλεγε πρὸς τὸν οἰνοχόον· Ἀλλὰ μνήσθητί μου διὰ σεαυτοῦ, ὅταν εὖ σοι γένηται, καὶ ποιήσεις ἐπ᾽ ἐμὲ ἔλεος, καὶ μνησθήσῃ περὶ ἐμοῦ πρὸς Φαραὼ, καὶ ἐξάξεις με ἐκ τοῦ ὀχυρώματος τούτου, ὅτι κλοπῇ ἐκλάπην ἐκ γῆς Ἑβραίων, καὶ ὧδε οὐκ ἐποίησα οὐδὲν, ἀλλ᾽ ἐνέβαλόν με εἰς τὸν οἶκον τοῦ λάκκου τούτου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, λέγει, «Ιδού, ο κύριός μου δεν γνωρίζει εξαιτίας μου τίποτε από τα όσα βρίσκονται στον οίκο του, και όλα όσα έχει τα έχει παραδώσει στα χέρια μου, και δεν υπάρχει κανείς ανώτερος από εμένα σε αυτό το σπίτι, ούτε έχει εξαιρέσει τίποτε από εμένα παρά μόνο εσένα, επειδή είσαι γυναίκα του. Πώς, λοιπόν, να διαπράξω αυτήν την πονηρή πράξη και να αμαρτήσω ενώπιον του Θεού;». Και έπειτα από τόση εντιμότητα και την επίδειξη τέτοιας σωφροσύνης, συκοφαντήθηκε, και ο Θεός το επέτρεψε. Δέθηκε με δεσμά, και ούτε τότε αποκάλυψε την επιβουλή και την άδικη διαβολή της γυναίκας· διότι ο Θεός ήθελε να γίνουν πολύ περισσότερες οι αμοιβές του και πιο λαμπρά τα στεφάνια του, και για τον λόγο αυτόν, μολονότι οι δούλοι του βασιλιά αφέθηκαν ελεύθεροι, αυτός παρέμενε ακόμη έγκλειστος. Εσύ, όμως, μη μου αναφέρεις τη φιλανθρωπία του δεσμοφύλακα, αλλά εξέτασε τα λόγια του ίδιου του Ιωσήφ, και θα δεις την οδύνη της ψυχής του. Διότι, μετά την ερμηνεία του ονείρου, έλεγε προς τον οινοχόο: «Αλλά να με θυμηθείς από μόνος σου, όταν τα πράγματα έλθουν ευνοϊκά για εσένα, και να δείξεις έλεος σε εμένα, και να κάνεις μνεία για εμένα στον Φαραώ, ώστε να με βγάλεις από αυτό το οχύρωμα· διότι με απήγαγαν κρυφά από τη γη των Εβραίων, και εδώ δεν έπραξα τίποτε κακό, αλλά με έριξαν σε αυτόν τον λάκκο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες