Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 4:22

Και λίγο μετά. Στην περίπτωση του Ενώχ, ο Θεός έδειξε πώς κατά την ανάσταση οι δίκαιοι χωρίζονται από τους αμαρτωλούς, και στον Ηλία πώς τα σώματα ελαφραίνουν στον αέρα. Η Γραφή αναφέρει ότι οι άνθρωποι εκείνης της εποχής εφηύραν δύο τέχνες, το ψαλτήρι και την κιθάρα, και την κατεργασία του χαλκού και του σιδήρου· την κιθάρα για τις κραιπάλες, και την κατεργασία των μετάλλων για τον πόλεμο. Διότι φοβερός όλεθρος κατείχε τη ζωή τους, καθώς καυχώνταν, πορνεύονταν και συμπεριφέρονταν με θράσος απέναντι στην ευσέβεια. Η ζωή τους δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μανία και απόλαυση. Διότι ήταν σαν θηρία απέναντι σε πρόβατα, διατηρώντας ειρήνη μόνο με τις γυναίκες, και ανάμεσα σε αυτές υπέμεναν όχι έναν τυχαίο πόλεμο, επειδή η γυναίκα περιφερόταν προκαλώντας φόνους ανδρών. Διότι η διαφθορά γύμναζε τη δύναμη του σώματος στη μοιχεία, και οι γυναίκες δεν είχαν το καύχημά τους στη συζυγική αγάπη, αλλά στην πολυανδρία. Έτσι και αυτές κυριεύθηκαν από μανία, πολεμώντας σε μεγάλο βαθμό τις ψυχές των ανδρών. Εύχονταν να πεθάνουν οι σύζυγοί τους, για να υπηρετήσουν τη διαφθορά με μανία· διότι το πάθος της ακράτειας αυξανόταν τόσο πολύ μέσα τους, ώστε παρέσυραν και τους υιούς του Θεού στην ατιμωτική μίξη, οι οποίοι, προερχόμενοι από το γένος του Σηθ, ήταν υιοί του Θεού, επειδή και το Ευαγγέλιο λέει για τον Χριστό ότι υπήρξε υιός του Σηθ, υιός του Αδάμ, υιός του Θεού. Και τον Ισραήλ τον ονόμασε πρωτότοκο υιό. Ποιος θα δυσπιστούσε στα όσα ελέχθησαν, ότι δεν ακολουθούν οι διαφθορές και ο θάνατος; Και για ποιο λόγο τα είπα αυτά;

Το δε ζώο της αίγας παραλήφθηκε για τον έπαινο των τριχών, ίσως αφενός επειδή η φύση αυτού του ζώου έχει κατασκευαστεί ώστε να είναι κατάλληλη για την παραγωγή τριχών, έτσι ώστε το ζώο που σκεπάζεται φυσικά με πυκνές τρίχες να αποτελέσει αίνιγμα του στολισμού μέσω των τριχών, ή επειδή βαδίζει πάνω στους βράχους χωρίς να γλιστρά και περιφέρεται στις κορυφές των ορέων, πραγματοποιώντας με θάρρος την πορεία του μέσα από δυσκολοδιάβατα και απότομα μέρη, πράγμα το οποίο θα ταίριαζε απόλυτα σε όσους κατορθώνουν να διαβούν την τραχιά οδό της αρετής. Μάλλον, όμως, θα έλεγε κανείς ότι, επειδή το ζώο αυτό παραλήφθηκε από τον νομοθέτη για πολλά από τα τελεσουργήματα της νομικής ιερουργίας, αυτά συντελούν ως προς την κεφαλή στον εγκωμιασμό της. Γνωρίζω δε ότι και στα αινίγματα των Παροιμιών, ανάμεσα στα τέσσερα ζώα που βαδίζουν με ευπρέπεια, συγκαταλέγεται ως ένα από τα καλώς διαβαίνοντα και ο τράγος που ηγείται του κοπαδιού. Αυτό που υπονοούμε στοχαστικά περί τούτου είναι το εξής: κάθε επιτήδευμα που αρχίζει από έναν, διαδίδεται σε πολλούς· όπως στην περίπτωση της χαλκευτικής, η Γραφή, ονομάζοντας τον Θοβέλ εφευρέτη της τέχνης, ανάγει σε εκείνον τη γνώση όλων όσων μετά από αυτόν ασχολήθηκαν με την κατεργασία του σιδήρου.

βʹ. Παρατήρησε την ακρίβεια της Γραφής. Μας δίδαξε και τα ονόματα εκείνων που γεννήθηκαν από τη γυναίκα του Λάμεχ, και ποιες ασχολίες είχαν, και ότι ο μεν ένας αφοσιώθηκε στην κτηνοτροφία, ενώ ο άλλος επινόησε το ψαλτήριο και την κιθάρα. Η Σελλά δε, λέει, γέννησε και αυτή τον Θοβέλ, ο οποίος ήταν σφυροκόπος, τεχνίτης χαλκού και σιδήρου. Πάλι μας φανέρωσε την ασχολία εκείνου που γεννήθηκε από τη Σελλά, ότι δηλαδή επέλεξε τη χαλκευτική τέχνη. Δες πώς σιγά-σιγά οικονομήθηκαν τα σχετικά με τη σύσταση του ανθρώπινου γένους. Και πρώτα μεν ο Κάιν έδωσε στην πόλη που ο ίδιος οικοδόμησε το όνομα εκείνου που γεννήθηκε από τον ίδιο. Έπειτα εκείνοι που γεννήθηκαν από τις γυναίκες του Λάμεχ, ο μεν ένας αφοσιώθηκε στην κτηνοτροφία, ο άλλος επέλεξε τη χαλκευτική τέχνη, ενώ ο άλλος παρουσίασε το ψαλτήριο και την κιθάρα. Αδελφή δε του Θοβέλ, λέει, ήταν η Νοεμάν. Ποιο είναι το νέο και παράδοξο εδώ; Διότι τώρα για πρώτη φορά μάς φανερώνεται ο ιερός συγγραφέας να κάνει ονομαστική μνεία σε γυναίκα.

Αδελφέ, με ακρίβεια να εκτελείς αυτές τις εντολές, για να μη γίνει η ψυχή σου κατοικητήριο κάθε πάθους· αλλά να επαγρυπνείς για το καθένα από αυτά, ώστε να μην περάσεις όλο τον βίο σου άκαρπο. ΤΙΤΛΟΣ ΣΤ΄. — Περί τεχνών, και ποιοι εφηύραν τις τέχνες. «Η Αδά γέννησε τον Ιωβήλ· αυτός υπήρξε ο πατέρας όσων κατοικούν σε σκηνές ως κτηνοτρόφοι· και το όνομα του αδελφού του ήταν Ιουβάλ. Αυτός υπήρξε ο εφευρέτης του ψαλτηρίου και της κιθάρας. Η δε Σελά γέννησε και αυτή τον Θοβήλ· ο οποίος ήταν σφυροκόπος χαλκουργός, του χαλκού και του σιδήρου.» «Ο Χους γέννησε τον Νεμβρώδ· αυτός άρχισε να είναι πάνω στη γη γίγαντας κυνηγός ενώπιον του Κυρίου.» Τον ιππικό αγώνα πρώτος επινόησε ο Ενυλιόστης, γιος του Ποσειδώνα. Τον ίδιο δε ιππικό αγώνα με άρματα εφηύρε ο Δίπολις. Ο Οινόμαος πρώτος τέλεσε τον αγώνα με τετράπωλα άρματα (τέθριππα). Η δε κατασκευή του ιπποδρομίου έχει διαμορφωθεί σύμφωνα με τη διοίκηση του κόσμου· δηλαδή του ουρανού, και της γης, και της θάλασσας. Τις δώδεκα λοιπόν θύρες τις όρισαν ως τους δώδεκα οίκους του ζωδιακού κύκλου που διοικεί τη γη και τη θάλασσα, καθώς και τον παροδικό δρόμο του βίου των ανθρώπων· το δε έδαφος του ιπποδρόμου, όρισαν να είναι η γη· τον δε Εύριπο (την τάφρο), τη θάλασσα που διαχωρίζεται από τη γη· τον δε καμπτήρα προς τις θύρες, την ανατολή· εκείνον δε προς τη σφενδόνη (το ημικύκλιο του ιπποδρόμου), τη δύση· τα δε επτά σπαθία, την κίνηση και την τροχιά της αστρικής διάταξης των επτά αστέρων της Μεγάλης Άρκτου.

Και ποιος εκπαίδευσε τον δίκαιο Άβελ στην ποιμενική επιστήμη, ώστε να ξεχωρίζει την πυτιά από τα σπλάχνα των εριφίων, να αρμέγει και να τυροκομεί; Ποιος έδειξε στον Ιουβάλ να πλέκει τα έντερα της κατσίκας σε χορδές, να κατασκευάζει κιθάρα, να συναρμόζει ψαλτήρι και να ηχεί παναρμόνια μουσική μελωδία; Ποιος δίδαξε τον αδελφό του Θόβελ να είναι χαλκουργός, σφυρηλάτης χαλκού και σιδήρου;