Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 41:2

Των οποίων οι υιοί είναι σαν νεόφυτα στερεωμένα στη νεότητά τους. Οι υιοί όχι μόνο του προηγούμενου λαού, αλλά και όλων εκείνων που είναι αποξενωμένοι από τη θεοσέβεια, είναι σαν νεόφυτα στερεωμένα στη νεότητά τους· του δικαίου, όμως, η σάρκα είναι ασθενής και το φρόνημά του είναι νεκρωμένο. Αυτών που προέρχονται από την περιτομή, ακόμη και οι θυγατέρες είναι στολισμένες με τρόπο εταιρικό, σαν ομοίωμα ναού μέσα στον οποίο κατοικεί πονηρό πνεύμα· γι' αυτό λέει γι' αυτές ο προφήτης: «Επειδή οι θυγατέρες της Σιών περπάτησαν με υψωμένο τον τράχηλο και με νεύματα των οφθαλμών», και τα εξής. Οι άγιοι, αντιθέτως, είναι ναός του Θεού και το Πνεύμα του Θεού κατοικεί μέσα τους. Και των μεν πρώτων τα ταμεία περισσεύουν και ξεχειλίζουν, επειδή θησαυρίζουν πάνω στη γη και λένε: «Θα κατεδαφίσω τις αποθήκες μου και θα οικοδομήσω μεγαλύτερες»· ενώ των αγίων ο θησαυρός βρίσκεται στον ουρανό. Και των μεν τα πρόβατα γεννούν πολλά και πληθύνονται, και τα βόδια τους είναι παχιά, όπως στην αφθονία της Αιγύπτου (διότι ωραία στην όψη και εκλεκτά στις σάρκες ήταν εκείνα που είδε ο Φαραώ)· του δικαίου, όμως, η ποίμνη περιλαμβάνει ψυχές ακέραιες, και πρόβατα αγαθά και λογικά.

Γʹ. Τέτοιος είναι ο δικός σας Ιωσήφ, ο διανομέας του σίτου, που το ίδιο βέβαια μπορούμε να πούμε ότι είναι και δικός μας, ο οποίος γνώριζε και να προβλέπει τον λιμό χάρη στην υπερβάλλουσα σοφία του, και να τον θεραπεύει με λόγους οικονομίας, γιατρεύοντας τις άσχημες και αδύνατες αγελάδες με τις ωραίες και παχιές. Και μπορείς να εκλάβεις ως Ιωσήφ όποιον από τους δύο θέλεις, είτε τον εραστή, και δημιουργό, και ομώνυμο της αθανασίας· είτε τον διάδοχο εκείνου και στον θρόνο, και στον λόγο, και στα γηρατειά, τον νέο μας Πέτρο, όχι λιγότερο ως προς την αρετή από ό,τι ως προς το όνομα· από τους οποίους το ενδιάμεσο τμήμα αποκόπηκε και συνετρίβη, έστω κι αν σπαρταρά ακόμη λίγο και αδύναμα, όπως η ουρά του κομμένου φιδιού. Εκ των οποίων ο μεν ένας, αφού τερμάτισε τον βίο του σε καλά γηρατειά έπειτα από πολλούς αγώνες και άθλους, εποπτεύει από ψηλά, το γνωρίζω καλά, τώρα τα δικά μας, και απλώνει το χέρι σε εκείνους που κοπιάζουν για το καλό, και μάλιστα τόσο περισσότερο, όσο πιο ελεύθερος είναι πλέον από τα δεσμά· ο δε άλλος σπεύδει προς την ίδια κατάλυση, ή ανάλυση, με τους ίδιους άθλους, και πλησιάζει μεν ήδη προς τα άνω, παραμένει δε ακόμη με τη σάρκα τόσο μόνο, όσο χρειάζεται για να βοηθήσει τον λόγο στις τελευταίες του στιγμές, και να ξεκινήσει την πορεία του με πιο άφθονα εφόδια.

Ρίχνονται στη φυλακή και δύο ευνούχοι του Φαραώ· βλέπουν όνειρα· δεν υπήρχε κανείς για να τα ερμηνεύσει· τα αναφέρουν στον Ιωσήφ· εκείνος διασαφηνίζει το κρυμμένο νόημα. Βγαίνουν οι ευνούχοι από τη φυλακή· τα πράγματα αποβαίνουν για αυτούς σύμφωνα με όσα ερμήνευσε ο Ιωσήφ. Βλέπει ο βασιλιάς Φαραώ ένα όνειρο· δεν υπήρχε κανείς για να το διασαφηνίσει· αναφέρει ο ευνούχος για τον Ιωσήφ· και εκείνος εξάγεται από τη φυλακή εξαιτίας του ονείρου.

Τι σημαίνουν οι βόες και τα στάχυα που φανερώθηκαν στον Φαραώ κατά τον ύπνο του; Εδώ ο Φαραώ εκλαμβάνεται ως η φύση. Οι καλοί βόες υποδηλώνουν την πράξη, ενώ τα στάχυα τη γνώση, διότι σε αυτόν τον εβδοματικό χρόνο ενεργούνται η γνώση και η πράξη. Οι άλλες όμως βόες και τα στάχυα, που είναι άσχημες και φθαρμένες από τον άνεμο, υποδηλώνουν την άγνοια και την κακία, οι οποίες κατόρθωσαν να καταπιούν τόσο την πρακτική ακμαιότητα των βοών όσο και τη γνώση που υποδηλώνεται μέσω των καλών σταχυών. Αλλά ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, ο αληθινός Ιωσήφ, ο μόνος προγνώστης και επανορθωτής αυτού του λιμού, λαμβάνοντας την πίστη σαν χρυσό, τον λαμπρό βίο σαν άργυρο, την ηθική φιλοσοφία σαν πρόβατα και το ταχύ και πρόθυμο του κατά Θεόν βίου σαν ίππους, παρέχει τον σίτο, δηλαδή την αληθινή γνώση.