δʹ. Εἶδες πῶς ἔγνω καὶ αὐτὸς ὅτι ἐκ τῆς ἄνωθεν ἀποκαλύψεως αὐτῷ ταῦτα κατάδηλα γέγονε; Τίνα γὰρ, φησὶν, εὑρήσομεν, ὃς τοιαύτης ἠξίωται χάριτος, ὡς πνεῦμα Θεοῦ ἔχειν ἐν ἑαυτῷ; Καὶ εἶπε τῷ Ἰωσήφ· Ἐπειδὴ ἔδειξέ σοι ὁ Θεὸς πάντα ταῦτα, οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος φρονιμώτερός σου.
Μετάφραση
δ'. Είδες πώς αναγνώρισε και ο ίδιος ότι από την άνωθεν αποκάλυψη του έγιναν αυτά ολοφάνερα; «Διότι ποιον», λέει, «θα βρούμε, που να έχει αξιωθεί τέτοιας χάριτος, ώστε να έχει μέσα του το Πνεύμα του Θεού;» Και είπε στον Ιωσήφ: «Επειδή ο Θεός σού τα φανέρωσε όλα αυτά, δεν υπάρχει άνθρωπος φρονιμότερός σου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες