Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 41:47

Ομιλία ΞΔ΄. Αναχώρησε, λοιπόν, ο Ιωσήφ από την παρουσία του Φαραώ και περιήλθε όλη τη γη της Αιγύπτου· και κατά τα επτά έτη της αφθονίας η γη παρήγαγε άφθονα δεμάτια, και συγκέντρωσε σιτάρι σαν την άμμο της θάλασσας. α΄. Θέλετε και σήμερα να εξετάσουμε αναλυτικά την ιστορία του Ιωσήφ και να δούμε πώς ο θαυμάσιος αυτός άνθρωπος, αφού ανέλαβε την εξουσία ολόκληρης της Αιγύπτου, χάρη στη σύνεση που τον διέκρινε ανακούφισε τους πάντες;

Διότι εξήλθε, λέει, από το πρόσωπο του Φαραώ, και διέσχισε όλη τη γη της Αιγύπτου· και η γη απέδωσε κατά τα επτά έτη της αφθονίας δεμάτια καρπών και συγκέντρωσε σιτάρι σαν την άμμο της θάλασσας. Αφού παρέλαβε από τον βασιλιά όλη την εξουσία, συγκέντρωσε, λέει, τις σοδειές και τις αποθήκευε στις πόλεις, προετοιμάζοντας επαρκή ανακούφιση για την ένδεια που επρόκειτο να επακολουθήσει. Είδες ποιες αμοιβές της καρτερικότητας, της υπομονής και της υπόλοιπης αρετής του έλαβε και σε αυτήν τη ζωή ο δίκαιος, όταν ανέβηκε από το δεσμωτήριο στα βασίλεια; Του γεννήθηκαν δε, λέει, δύο υιοί, προτού έλθουν τα έτη της ένδειας· και έδωσε στον πρώτο το όνομα Μανασσής· διότι με έκανε, λέει, ο Θεός να ξεχάσω όλους τους κόπους μου και όσα αφορούσαν τον πατέρα μου. Παρατήρησε το φιλόθεο φρόνημα του ανδρός, πώς με την ονομασία του παιδιού εναποθέτει την ανάμνηση όλων αυτών, ώστε να αναπέμπει συνεχώς την ευχαριστία του, προκειμένου να μπορεί και εκείνος που γεννήθηκε από αυτόν, μέσω του ίδιου του του ονόματος, να γνωρίζει τις δοκιμασίες και την υπομονή, την οποία αφού επέδειξε ο δίκαιος ανήλθε σε τόση μεγάλη δόξα. «Διότι με έκανε να ξεχάσω όλους τους κόπους μου και όσα αφορούσαν τον πατέρα μου».