Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 42:24

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἀποστραφεὶς δὲ ἀπ᾿ αὐτῶν ἔκλαυσεν ᾿Ιωσήφ. καὶ πάλιν προσῆλθε πρὸς αὐτοὺς καὶ εἶπεν αὐτοῖς· καὶ ἔλαβε τὸν Συμεὼν ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐναντίον αὐτῶν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Σύνοψις τῆς θείας γραφῆς
Ἐπέλυσεν, ἔδωκε καὶ γνώμην τὴν τὸν λιμὸν παραμυθησομένην. Γίνεται μετὰ τὸν Φαραὼ, καὶ συναγαγὼν σῖτον πολὺν ἐν τοῖς ἑπτὰ ἔτεσι τῆς εὐθηνίας, ὅτε ὁ λιμὸς ἐπέστη, ἐπώλει τοῖς βουλομένοις. Ἦλθον καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ πρίασθαι. Ὡς δὲ οὐκ εἶδε μετ᾽ αὐτῶν τὸν Βενιαμὶν, δεδοικὼς μὴ καὶ αὐτὸν ἀπώλεσαν, αἰτιᾶται ὡς κατασκόπους τῆς γῆς, καὶ τοῦ ἐγκλήματος οὐκ εἶναι ἑτέραν λύσιν, πλὴν εἰ μὴ τὸν ἀδελφὸν τὸν νεώτερον τὸν Βενιαμὶν καταγαγόντες εἰς Αἴγυπτον ἐπιδεῖξαι δυνηθεῖεν. Λαβὼν δὲ τὸν Συμεὼν ἀπ᾽ αὐτῶν καὶ δήσας, τοὺς λοιποὺς ἐξέπεμψε, τόν τε σῖτον δοὺς καὶ τὸ ἀργύριον. Ὡς δὲ εἶδον τὸ ἀργύριον ἐν τῷ κενοῦν τοὺς μαρσίππους, ἐταράχθησαν τῷ παραδόξῳ, καὶ τὸν Βενιαμὶν ᾔτουν παρὰ τοῦ πατρὸς λαβεῖν, τὰ γεγονότα ἀπαγγέλλοντες ἅπαντα. Ὁ δὲ ἀντείχετο τοῦ παιδίου. Ὡς δὲ ἐπεκράτησεν ὁ λιμὸς, καὶ Ἰούδας ἐπέκειτο βουλόμενος λαβεῖν τὸν Βενιαμὶν, ὑγιῆ καὶ σῶον ἐπαγγειλάμενος ἐπανήξειν, ἔδωκεν ὁ Ἰακὼβ τό τε ἀργύριον διπλοῦν, κελεύσας ἐπιφέρεσθαι καὶ δῶρα ἕτερα. Ὡς δὲ ἦλθον πρὸς τὸν Ἰωσὴφ, ἐδέξατο αὐτοὺς εὐμενῶς, καὶ περὶ τοῦ πατρὸς ἠρώτησε, καὶ εἱστίασε λαμπρῶς. Ἡνίκα δὲ ἔδει ἀπιέναι, τὸ ποτήριον τὸ ἀργυροῦν κελεύει ἐμβληθῆναι τῷ μαρσίππῳ τοῦ Βενιαμὶν, οὐκ εἰδότων ἐκείνων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έδωσε την ερμηνεία, και προσέφερε συμβουλή που θα ανακούφιζε από τον λιμό. Έγινε δεύτερος στην ιεραρχία μετά τον Φαραώ, και αφού συγκέντρωσε άφθονο σιτάρι κατά τα επτά έτη της αφθονίας, όταν ενέσκηψε ο λιμός, το πουλούσε σε όσους το επιθυμούσαν. Ήλθαν και οι αδελφοί του για να αγοράσουν. Επειδή όμως δεν είδε μαζί τους τον Βενιαμίν, φοβούμενος μήπως είχαν εξοντώσει και αυτόν, τους κατηγόρησε ως κατασκόπους της χώρας, λέγοντας ότι δεν υπήρχε άλλη απαλλαγή από την κατηγορία, παρά μόνον εάν έφερναν τον νεότερο αδελφό, τον Βενιαμίν, στην Αίγυπτο και τον παρουσίαζαν. Αφού δε πήρε από ανάμεσά τους τον Συμεών και τον έδεσε, απέστειλε τους υπολοίπους, δίνοντάς τους το σιτάρι και το αργύριο. Όταν όμως είδαν το αργύριο ενώ άδειαζαν τους σάκους, ταράχθηκαν με το παράδοξο αυτό γεγονός, και ζητούσαν από τον πατέρα τους να πάρουν τον Βενιαμίν, διηγούμενοι όλα όσα είχαν συμβεί. Εκείνος όμως αρνούνταν να αποχωριστεί το παιδί. Όταν πλέον επικράτησε ο λιμός, και ο Ιούδας επέμενε επιθυμώντας να πάρει τον Βενιαμίν, υποσχόμενος ότι θα τον έφερνε πίσω υγιή και σώο, ο Ιακώβ τούς έδωσε το αργύριο διπλό, παραγγέλλοντας να πάρουν μαζί τους και άλλα δώρα. Όταν δε ήλθαν στον Ιωσήφ, τους δέχθηκε με ευμένεια, τους ρώτησε για τον πατέρα τους και τους παρέθεσε λαμπρό δείπνο. Όταν έφτασε η ώρα να αναχωρήσουν, διέταξε να τοποθετηθεί το ασημένιο ποτήρι στον σάκο του Βενιαμίν, εν αγνοία τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ρωμανὸς ὁ Μελωδός ᾈσμάτων ᾆσμα
Ὁ μὲν Ἰωσὴφ τούτους ἐπέγνω, οἱ δέκα δὲ οὐκ ἔγνωσαν τίς ἦν· ὅθεν λοιπὸν τὸν γνωρισμὸν κυοφορῶν, λέγει ὁ ἄναξ· «Κατάσκοποι οὗτοι οἱ ἄνδρες εἰσί.» Καὶ ἅμα τῷ ῥητῷ φυλαχθῆναι ἔφη αὐτούς· καὶ αὐτὸν βασιλέα εἴδοσαν καὶ τροφέα ὃν αὐτοὶ φθόνῳ ἀπεμπόλησαν, καὶ ἔκραζον· Μέγας μόνος Κύριος ὁ σωτὴρ ἡμῶν. «Τὰ καθ᾽ ὑμᾶς εἴπατε, πορφύραν μὴ ψεύσησθε», ὁ ἄναξ ἐβόησε· «τὰς καρδίας ὑμῶν ἔγνων, οὐ λανθάνει με οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν· οἶδα ὑμᾶς.» Οἱ δέ φασι· «Δοῦλόν σου πατέρα κεκτήμεθα· ἐσμὲν <δυὸ> καὶ δέκα οἱ ἀδελφοί· εἷς τετελεύτηκε 〈ἡμῶν〉 —σοὶ τῷ δεσπότῃ ἀλήθειαν ἐροῦμεν εἰς ἃ φράζομεν—· μικρότερος δ᾽ ἡμῶν πάντων ἐστὶ Βενιαμίν· 〈νῦν〉 τοῦ οἴκου σου οὗτος ἐστὶ παραμυθία· καὶ ἡμεῖς σίτου χάριν ἤλθομεν, καὶ κράζομεν· Μέγας μόνος Κύριος ὁ σωτὴρ ἡμῶν. —Ὑμεῖς πρὸς ἃ λέγετε εἰ θέλετε πεῖσαί με, ὃ λέγω ποιήσατε· οὐχ ὡς ἄναξ ἐπιτρέπω, ἀλλ᾽ ὡς σύγγονος συγγόνοις λαλῶ· λάβετε μὲν τὸν σῖτον οἱ πάντες, ἕνα δὲ παρεάσαντες οἱ ἄλλοι βαδίσατε ἐν χαρᾷ· ἀγάγετε δὲ τὸν μικρὸν σύγγονον πρός με, καὶ γνώσομαι ὅτι οὐ δόλ<ιοί> ἐστε.» Καὶ ἔλαβε λοιπὸν ἐξ ἐκείνων τὸν Συμεὼν, δήσας ἔμπροσθεν πάντων· οἱ λοιποὶ δὲ ἰδόντες ἅ ποτε ἔπραξαν ἐμνήσθησαν καὶ ἔκραξαν· Μέγας μόνος Κύριος ὁ σωτὴρ ἡμῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο Ιωσήφ τους αναγνώρισε, αλλά οι δέκα δεν κατάλαβαν ποιος ήταν. Έτσι λοιπόν, προετοιμάζοντας την αναγνώριση, λέει ο άρχοντας: «Κατάσκοποι είναι αυτοί οι άνδρες.» Και ταυτόχρονα με τα λόγια του διέταξε να φυλακιστούν. Έτσι είδαν ως βασιλιά και τροφέα αυτόν που οι ίδιοι από φθόνο είχαν πουλήσει, και φώναζαν: Μέγας είναι μόνο ο Κύριος, ο Σωτήρας μας. «Πείτε τα σχετικά με εσάς, μην πείτε ψέματα στην πορφύρα», φώναξε ο άρχοντας, «γνώρισα τις καρδιές σας, κανείς από εσάς δεν μου διαφεύγει. Σας ξέρω.» Αυτοί δε απαντούν: «Έχουμε πατέρα που είναι δούλος σου. Είμαστε δώδεκα αδέλφια. Ο ένας μας έχει πεθάνει —σε εσένα τον δεσπότη θα πούμε την αλήθεια σε όσα αναφέρουμε—. Ο μικρότερος από όλους μας είναι ο Βενιαμίν. Τώρα αυτός αποτελεί την παρηγοριά του οίκου σου. Και εμείς ήρθαμε για χάρη του σιταριού, και φωνάζουμε: Μέγας είναι μόνο ο Κύριος, ο Σωτήρας μας.» —«Για όσα λέτε, εάν θέλετε να με πείσετε, κάντε αυτό που λέω. Δεν σας διατάζω ως άρχοντας, αλλά σας μιλώ ως αδελφός προς αδέλφια. Πάρτε όλοι το σιτάρι, και αφού αφήσετε τον έναν, οι άλλοι πορευτείτε με χαρά. Φέρτε δε σε εμένα τον μικρό αδελφό σας, και έτσι θα γνωρίσω ότι δεν είστε δόλιοι.» Και πήρε λοιπόν από αυτούς τον Συμεών, και τον έδεσε μπροστά σε όλους. Οι υπόλοιποι δε, βλέποντας αυτά, θυμήθηκαν όσα κάποτε είχαν πράξει και φώναξαν: Μέγας είναι μόνο ο Κύριος, ο Σωτήρας μας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες