Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 42:38

6 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ὁ δὲ εἶπεν· οὐ καταβήσεται ὁ υἱός μου μεθ᾿ ὑμῶν, ὅτι ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἀπέθανε καὶ αὐτὸς μόνος καταλέλειπται· καὶ συμβήσεται αὐτὸν μαλακισθῆναι ἐν τῇ ὁδῷ, ᾗ ἐὰν πορεύησθε, καὶ κατάξετέ μου τὸ γῆρας μετὰ λύπης εἰς ἅδου.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–6 από 6

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς ἁγίας Βερνίκην καὶ Προσδόκην
Ἐκείνοις φοβερὸν, τούτῳ κρεῖσσον· ἐκείνοις ἀηδὲς, τούτῳ ἡδύ· καὶ μάλα εἰκότως· τὸ μὲν γὰρ πρότερον ὁ θάνατος εἰς τὸν ᾅδην κατῆγεν· νυνὶ δὲ ὁ θάνατος πρὸς τὸν Χριστὸν παραπέμπει. Διὰ τοῦτο ὁ μὲν Ἰακώβ φησι· Κατάξετε τὸ γῆράς μου μετὰ λύπης εἰς ᾅδην· ὁ δὲ Παῦλος ἔλεγε· Τὸ ἀναλῦσαι καὶ σὺν Χριστῷ εἶναί με πολλῷ μᾶλλον κρεῖσσον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Για εκείνους ήταν φοβερό, για τούτον προτιμότερο· για εκείνους δυσάρεστο, για τούτον ευχάριστο· και πολύ εύλογα. Διότι προηγουμένως μεν ο θάνατος κατέβαζε στον άδη, τώρα δε ο θάνατος παραπέμπει στον Χριστό. Γι' αυτό, ο μεν Ιακώβ λέει: «Θα κατεβάσετε τα γηρατειά μου με λύπη στον άδη»· ο δε Παύλος έλεγε: «Το να αναχωρήσω και να είμαι μαζί με τον Χριστό είναι πολύ προτιμότερο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν Γένεσιν
δʹ. Τοῦτο δὲ ἐποίει Ῥουβὴν, ἐννοῶν ὡς οὐχ οἷόν τε, μὴ τοῦ παιδὸς συγκατιόντος αὐτοῖς, πάλιν εἰς τὴν Αἴγυπτον ἀπελθεῖν, καὶ τὰ πρὸς διατροφὴν ὠνήσασθαι. Ἀλλ᾽ οὐκ ἐνδίδωσιν ὁ πατὴρ, ἀλλά φησιν· Οὐ καταβήσεται ὁ υἱός μου μεθ᾽ ὑμῶν. Εἶτα καὶ τὴν αἰτίαν λέγει, ὥσπερ ἀπολογούμενος τοῖς παισίν. Ὅτι ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἀπέθανε, καὶ αὐτὸς μόνος καταλέλειπται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
δʹ. Αυτό δε το έπραττε ο Ρουβήν, επειδή αντιλαμβανόταν ότι δεν ήταν δυνατόν, χωρίς να κατεβεί μαζί τους το παιδί, να μεταβούν πάλι στην Αίγυπτο και να αγοράσουν τρόφιμα. Αλλά ο πατέρας δεν ενδίδει, αλλά λέγει: «Δεν θα κατεβεί ο υιός μου μαζί σας». Έπειτα αναφέρει και την αιτία, σαν να απολογείται στα παιδιά του: «Επειδή ο αδελφός του πέθανε, και έχει απομείνει αυτός μόνος».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν Γένεσιν
Καὶ συμβήσεται ὡς νέον κομιδῆ μαλακισθῆναι ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ κατάξετέ μου τὸ γῆρας μετὰ λύπης εἰς ᾅδου. Δέδοικα, φησὶ, τὸ νέον αὐτοῦ τῆς ἡλικίας, καὶ ὑφορῶμαι μὴ καὶ τῆς τούτου παραμυθίας ἀποστερηθεὶς μετ᾽ ὀδύνης τὸν βίον καταλύσω.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και θα συμβεί, επειδή είναι ακόμη πολύ νέος, να εξαντληθεί στον δρόμο, και έτσι θα κατεβάσετε τα γηρατειά μου με λύπη στον Άδη. «Φοβάμαι», λέγει, «τη νεότητα της ηλικίας του, και ανησυχώ μήπως, στερημένος και από αυτή την παρηγορία, τελειώσω τη ζωή μου μέσα στην οδύνη».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ ἅγιον πάσχα
Ἄκουε γὰρ τοῦ μὲν πατριάρχου Ἰακὼβ λέγοντος· Κατάξετε τὸ γῆράς μου μετὰ λύπης εἰς ᾅδου· τοῦ δὲ προφήτου πάλιν· Ἔχανεν ὁ ᾅδης τὸ στόμα αὐτοῦ· καὶ πάλιν ἑτέρου προφήτου λέγοντος· Ῥύσεταί με ἐξ ᾅδου κατωτάτου· καὶ πολλαχοῦ εὑρήσεις ἐπὶ τῆς Παλαιᾶς θάνατον καὶ ᾅδην καλουμένην τὴν ἐντεῦθεν μετάστασιν. Ἐπειδὴ δὲ Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν θυσία προσηνέχθη, καὶ τὰ τῆς ἀναστάσεως προεχώρησε, περιῆρε δὲ τὰς προσηγορίας αὐτὰς ὁ φιλάνθρωπος Δεσπότης, καὶ καινὴν καὶ ξένην πολιτείαν εἰς τὸν βίον εἰσήγαγε τὸν ἡμέτερον· ἀντὶ γὰρ θανάτου λοιπὸν κοίμησις καὶ ὕπνος λέγεται ἡ ἐντεῦθεν μετάστασις. Καὶ πόθεν τοῦτο δῆλον; Ἄκουε αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ λέγοντος· Λάζαρος ὁ φίλος ἡμῶν κεκοίμηται, ἀλλὰ πορεύομαι ἐξυπνίσαι αὐτόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, άκουσε τον πατριάρχη Ιακώβ που λέει: «Θα κατεβάσετε τα γηρατειά μου με λύπη στον άδη»· και πάλι τον προφήτη: «Ο άδης άνοιξε το στόμα του»· και πάλι άλλον προφήτη να λέει: «Θα με λυτρώσει από τον κατώτατο άδη»· και σε πολλά σημεία της Παλαιάς Διαθήκης θα βρεις η αναχώρηση από αυτήν τη ζωή να ονομάζεται θάνατος και άδης. Επειδή όμως ο Χριστός, ο Θεός μας, προσφέρθηκε ως θυσία και εκπληρώθηκε το έργο της αναστάσεως, ο φιλάνθρωπος Δεσπότης αφαίρεσε αυτές τις ονομασίες και εισήγαγε στη ζωή μας μια νέα και πρωτόγνωρη κατάσταση· διότι πλέον, αντί για θάνατο, η αναχώρηση από εδώ ονομάζεται κοίμηση και ύπνος. Και από πού είναι αυτό φανερό; Άκουσε τον ίδιο τον Χριστό που λέει: «Ο Λάζαρος, ο φίλος μας, έχει κοιμηθεί, αλλά πηγαίνω για να τον ξυπνήσω».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κοιμητήριον καὶ εἰς τὸν σταυρόν
Καὶ ὁ Ἰώβ· Θάνατος ἀνδρὶ ἀνάπαυσις. Οὐχὶ θάνατος δὲ μόνον, ἀλλὰ καὶ ᾅδης ἐκαλεῖτο. Καὶ ἄκουε τοῦ Δαυῒδ λέγοντος· Πλὴν ὁ Θεὸς λυτρώσεται τὴν ψυχήν μου ἐκ χειρὸς ᾅδου, ὅταν λαμβάνῃ με· καὶ ὁ Ἰακώβ· Κατάξετε τὸ γῆράς μου μετὰ λύπης εἰς ᾅδην. Ταῦτα εἶχε τὰ ὀνόματα ἡμῶν ἡ τελευτὴ πρὸ τούτου· ἐπειδὴ δὲ ἦλθεν ὁ Χριστὸς, καὶ ὑπὲρ ζωῆς τοῦ κόσμου ἀπέθανεν, οὐκέτι θάνατος καλεῖται λοιπὸν ὁ θάνατος, ἀλλὰ ὕπνος καὶ κοίμησις. Καὶ ὅτι κοίμησις καλεῖται, δῆλον ἐξ ὧν φησιν ὁ Χριστός· Λάζαρος ὁ φίλος ἡμῶν κεκοίμηται. Οὐ γὰρ εἶπεν, Ἀπέθανε, καίτοι γε τεθνηκὼς ἦν. Ἵνα δὲ μάθῃς ὅτι τὸ ὄνομα ξένον ἦν τὸ τῆς κοιμήσεως, ὅρα πῶς ἀκούσαντες τοῦτο οἱ μαθηταὶ θορυβοῦνται καὶ λέγουσι· Κύριε, εἰ κεκοίμηται, σωθήσεται· οὕτως οὐκ ᾔδεσαν τί ποτε ἦν τὸ λεγόμενον. Καὶ πάλιν ὁ Παῦλος· Ἆρα οἱ κοιμηθέντες ἀπώλοντο; πρός τινας λέγων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ο Ιώβ αναφέρει: «Ο θάνατος για τον άνθρωπο είναι ανάπαυση». Και δεν ονομαζόταν μόνο θάνατος, αλλά και άδης. Άκουσε και τον Δαβίδ που λέει: «Όμως ο Θεός θα λυτρώσει την ψυχή μου από το χέρι του άδη, όταν με παραλάβει»· και τον Ιακώβ: «Θα κατεβάσετε τα γηρατειά μου με λύπη στον άδη». Αυτά τα ονόματα είχε το τέλος μας πριν από αυτό· επειδή όμως ήλθε ο Χριστός, και πέθανε για τη ζωή του κόσμου, ο θάνατος δεν ονομάζεται πλέον θάνατος, αλλά ύπνος και κοίμηση. Και το ότι ονομάζεται κοίμηση, είναι φανερό από όσα λέει ο Χριστός: «Ο Λάζαρος ο φίλος μας έχει κοιμηθεί». Διότι δεν είπε «Πέθανε», αν και ήταν νεκρός. Για να μάθεις δε ότι ο όρος της κοιμήσεως ήταν άγνωστος, δες πώς οι μαθητές, όταν το άκουσαν, βρίσκονται σε σύγχυση και λένε: «Κύριε, εάν έχει κοιμηθεί, θα σωθεί»· σε τέτοιο βαθμό αγνοούσαν τι ήταν αυτό που ελέγετο. Και πάλι ο Παύλος, απευθυνόμενος σε κάποιους, λέει: «Άραγε εκείνοι που κοιμήθηκαν χάθηκαν;».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Πρὸς Σταγείριον δαιμονῶντα
Ὥσπερ δὲ δέον μηδέποτε καθαρεύειν αὐτοῦ τὴν ψυχὴν ἀθυμίας, οὕτως, ἀρξαμένης ταύτης θεραπεύεσθαι τῆς πληγῆς, λιμὸς ἐπελθὼν καὶ τὴν γῆν ἅπασαν κατασχὼν ἐλύπει μὲν αὐτὸν σφόδρα τὸ πρότερον· ὡς δὲ ἀνελθόντες ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου οἱ υἱοὶ παραμυθίαν ἐκομίσαντο τοῦ κακοῦ ἑτέρᾳ λύπῃ ταύτην ἀναμίξαντες ἤγαγον, καὶ τὴν ἀπὸ τῆς τοῦ λιμοῦ λύσεως ἡδονὴν συνέχεεν ἡ τοῦ παιδὸς ἀποδημία. Καὶ οὐ τοῦτο μόνον, ἀλλ᾽ ὅτι καὶ τὸν Βενιαμὶν ἀπῄτουν αὐτὸν, ὃν μόνον εἶχε παραψυχὴν καὶ τῆς ἀπελθούσης γυναικὸς καὶ τοῦ θηριοβρώτου παιδός. Οὐ ταῦτα δὲ μόνον αὐτὸν ἀντέχεσθαι ἐποίει τοῦ Βενιαμὶν, ἀλλὰ καὶ τὰ τῆς ἡλικίας, καὶ τὰ τῆς ἀνατροφῆς. Οὐ καταβήσεται γὰρ, φησὶν, ὁ υἱός μου μεθ᾽ ὑμῶν, ὅτι ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἀπέθανε, καὶ αὐτὸς μόνος καταλέλειπται, καὶ συμβήσεται αὐτὸν μαλακισθῆναι ἐν τῇ ὁδῷ, ἐν ᾗ ἂν πορεύησθε, καὶ κατάξετέ μου τὸ γῆρας μετὰ λύπης εἰς ᾅδου. Τὸ μὲν οὖν πρῶτον διὰ ταῦτα πάντα παρῃτεῖτο, καὶ οὐκ ἔφασκε δώσειν αὐτόν· ἐπειδὴ δὲ σφοδρὸς ἐπέπεσεν ὁ λιμὸς, καὶ μείζονος τῆς ἀνάγκης ᾔσθετο, καίτοι σφόδρα ἀποδυρόμενος, Τί γάρ με ἐκακοποιήσατε, φησὶν, ἀπαγγείλαντες τῷ ἀνθρώπῳ εἰ ἔστιν ὑμῖν ἀδελφός; καὶ τοῦτο πάντων ὀδυνηρότερον ὑπέμενε τὰ ἐλεεινὰ ῥήματα φθεγγόμενος ὁ Ἰακὼβ, Ἰωσὴφ, φησὶν, οὐκ ἔστι, Συμεὼν οὐκ ἔστι, καὶ τὸν Βενιαμὶν λήψεσθε;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σαν να μην ήταν όμως γραφτό να απαλλαγεί ποτέ η ψυχή του από τη θλίψη, έτσι, ενώ είχε αρχίσει να θεραπεύεται αυτή η πληγή, επήλθε ο λιμός και, αφού κατέλαβε ολόκληρη τη γη, τον στενοχώρησε πάρα πολύ στην αρχή. Όταν όμως οι γιοι του επέστρεψαν από την Αίγυπτο και έφεραν παρηγοριά για αυτό το κακό, την έφεραν αναμεμειγμένη με μια άλλη λύπη, και τη χαρά από την αντιμετώπιση του λιμού την επισκίασε η απουσία του παιδιού. Και δεν ήταν μόνο αυτό, αλλά και το γεγονός ότι του ζητούσαν τον Βενιαμίν, ο οποίος ήταν η μόνη παρηγοριά που του είχε απομείνει τόσο για τη γυναίκα του που είχε πεθάνει όσο και για το παιδί του που κατασπαράχθηκε από τα θηρία. Και δεν ήταν μόνο αυτά που τον έκαναν να προσκολλάται στον Βενιαμίν, αλλά και το νεαρό της ηλικίας του και η ανατροφή του. Διότι έλεγε: «Δεν θα κατέβει ο γιος μου μαζί σας, επειδή ο αδελφός του πέθανε και αυτός έχει απομείνει μόνος, και αν τυχόν του συμβεί κάποιο κακό στον δρόμο όπου θα πορεύεστε, θα κατεβάσετε τα γηρατειά μου με λύπη στον άδη». Στην αρχή, λοιπόν, εξαιτίας όλων αυτών αρνούνταν και δήλωνε πως δεν πρόκειται να τον δώσει. Επειδή όμως ο λιμός ενέσκηψε σφοδρός και αισθανόταν μεγαλύτερη την ανάγκη, παρότι θρηνούσε γοερά λέγοντας: «Γιατί μου κάνατε αυτό το κακό, να πείτε σε εκείνον τον άνθρωπο ότι έχετε αδελφό;», υπέμεινε και αυτό, το πιο επώδυνο από όλα, προφέροντας ο Ιακώβ αυτά τα αξιοθρήνητα λόγια: «Ο Ιωσήφ», λέει, «δεν υπάρχει, ο Συμεών δεν υπάρχει, και τώρα θα πάρετε και τον Βενιαμίν;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες