Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 44:19

Και αφού πλησίασε ένας από αυτούς, ονόματι Ιούδας, γονάτισε και παρακαλούσε λέγοντας: Μην οργιστείς, κύριε, να μιλήσω. Εσύ ο ίδιος ρώτησες εμάς τους δούλους σου, λέγοντας, αν έχουμε πατέρα ή αδελφό. Και απαντήσαμε ότι ο πατέρας μας, ο δούλος σου, απέκτησε δύο τέκνα πάρα πολύ αγαπημένα, περισσότερο από όλους εμάς. Και τον μεν έναν τον κατασπάραξε θηρίο στα όρη, και ο πατέρας τον πενθεί κάθε ώρα, και βρίσκεται σε οδύνη και στεναγμό μέχρι τώρα, και σχεδόν μπορεί να πει κανείς ότι και η γη πενθεί με τη φωνή του. Τον δε άλλον τον κρατά μαζί του για παρηγοριά αντί του πρώτου τέκνου. Τώρα όμως, όπως πρόσταξες, φέραμε τον αδελφό, και βρεθήκαμε εμείς οι δούλοι σου σε φοβερή αδικία. Εγώ σε ικετεύω να γίνω δούλος σου αντί αυτού του παιδιού. Μόνο ας επιστρέψει το παιδί μαζί με τους αδελφούς προς τον πατέρα, διότι εγώ τον έχω αναλάβει με εγγύηση από τον πατέρα μου, και να επιστρέψω χωρίς αυτόν προς τον πατέρα δεν μπορώ, για να μη δω τον πικρό θάνατο του πατέρα μου.

ΣΤʹ. Δες πώς, αυτό ακριβώς που φοβόταν ο πατέρας, αυτό τους συνέβη· και υφίστανται θόρυβο και ταραχή, μη γνωρίζοντας τι να πράξουν. «Αφού πλησίασε δε», λέει το κείμενο, «ο Ιούδας είπε». Διότι, επειδή αυτός ήταν που τον παρέλαβε από τον πατέρα του λέγοντας: «Εάν δεν τον φέρω πίσω σε σένα, θα είμαι ένοχος απέναντί σου όλες τις ημέρες»· για τον λόγο αυτόν, αφού τον πλησίασε, του τα διηγείται όλα με ακρίβεια, ώστε να τον ελκύσει σε συμπάθεια και να τον παρακινήσει να αφήσει το παιδί. Διότι: «Αφού τον πλησίασε ο Ιούδας είπε: Σε παρακαλώ, κύριε, ας μιλήσει ο δούλος σου». Παρατήρησε πώς διαρκώς συνομιλεί μαζί του σαν δούλος προς κύριο· και θυμήσου τα όνειρα με τα δεμάτια, εξαιτίας των οποίων όξυναν ακόμη περισσότερο τον φθόνο εναντίον του, και εκπλήξου με την πολυμήχανη σοφία του Θεού, πώς, ενώ παρενεβλήθησαν τόσα εμπόδια, όλα τα έφερε εις πέρας. «Ας μιλήσει», λέει, «ο δούλος σου ενώπιόν σου, και μην οργιστείς με τον δούλο σου, κύριε. Εσύ ρώτησες τους δούλους σου, λέγοντας: Έχετε πατέρα ή αδελφό; Και είπαμε στον κύριό μας: Έχουμε γέροντα πατέρα και ένα παιδί των γηρατειών του, νεότερο, και ο αδελφός του πέθανε». Αναλογίσου εδώ πώς αισθανόταν ο Ιωσήφ ακούγοντας αυτά. «Αυτός δε έχει απομείνει μόνος στη μητέρα του· και ο πατέρας του τον αγάπησε». Για ποιον λόγο, λοιπόν, και εδώ ψεύδεται λέγοντας έτσι, ότι δηλαδή «ο αδελφός του πέθανε», μολονότι τον είχαν πουλήσει στους εμπόρους;