Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 47:7

Εισήγαγε δε και τον πατέρα του ενώπιον του Φαραώ. Και είπε ο Φαραώ στον Ιακώβ: Πόσα είναι τα έτη των ημερών της ζωής σου; Επειδή είδε τον γέροντα να βρίσκεται σε βαθύτατο γήρας, τον ρωτά για τον αριθμό των ετών του. Και λέει ο Ιακώβ: Οι ημέρες των ετών της ζωής μου, κατά τις οποίες ζω ως πάροικος. Πρόσεξε πώς καθένας από τους δικαίους είχε αυτήν ακριβώς τη διάθεση, διανύοντας τον παρόντα βίο σαν να βρίσκεται σε ξένη χώρα. Διότι θα ακούσεις και τον Δαβίδ αργότερα να λέει: Διότι εγώ είμαι πάροικος στη γη και παρεπίδημος· και αυτός λέει: Οι ημέρες των ετών της ζωής μου, κατά τις οποίες ζω ως πάροικος. Γι' αυτό και ο Παύλος έλεγε για αυτούς τους δικαίους, ότι ομολογούσαν πως είναι ξένοι και παρεπίδημοι πάνω στη γη. Οι ημέρες, λέει, των ετών της ζωής μου κατά τις οποίες ζω ως πάροικος, τα εκατόν τριάντα έτη, στάθηκαν λίγες και γεμάτες βάσανα, και δεν έφτασαν τις ημέρες των ετών της ζωής των πατέρων μου. Οι ημέρες κατά τις οποίες έζησα ως πάροικος, λέει, στάθηκαν λίγες και γεμάτες βάσανα. Υπαινίσσεται εδώ τα έτη της δουλείας την οποία υπέμεινε κοντά στον Λάβαν, εξαιτίας της φυγής στην οποία οδηγήθηκε λόγω του αδελφού του· έπειτα, μετά την επιστροφή του από εκεί, το πένθος που βίωσε για τόσο πολύ χρόνο εξαιτίας του θανάτου του Ιωσήφ, καθώς και τις άλλες ενδιάμεσες ταλαιπωρίες. Διότι πόσο μεγάλο φόβο νομίζεις ότι αισθάνθηκε, όταν, εξαιτίας της αδελφής τους, ο Συμεών και ο Λευί εξολόθρευσαν αύτανδρη μια ολόκληρη πόλη, και συνέλαβαν αιχμαλώτους όλους τους κατοίκους της Συχέμ;

Και πάλι του ιδίου Λεοντίου: Επειδή και ο Αβραάμ προσκύνησε τους ασεβείς ανθρώπους που του πώλησαν τον τάφο και έκαμψε το γόνυ στη γη, αλλά δεν τους προσκύνησε ως θεούς· και πάλι ο Ιακώβ ευλόγησε τον Φαραώ, ο οποίος ήταν ασεβής και ειδωλολάτρης, αλλά δεν τον ευλόγησε ως θεό· και πάλι, έπεσε και προσκύνησε τον Ησαύ, αλλά δεν τον προσκύνησε ως θεό.

Αν όμως με κατηγορείς λέγοντας ότι προσκυνώ το ξύλο του σταυρού ως Θεό, γιατί δεν κατηγορείς τον Ιακώβ που προσκύνησε στο άκρο της ράβδου του Ιωσήφ; Αλλά είναι ολοφάνερο ότι δεν προσκύνησε τιμώντας το ξύλο, αλλά μέσω του ξύλου προσκύνησε τον Ιωσήφ, όπως ακριβώς κι εμείς μέσω του σταυρού προσκυνούμε τον Χριστό. Επειδή και ο Αβραάμ προσκύνησε και έκλινε το γόνυ στη γη ενώπιον των ασεβών ανδρών που του πούλησαν τον τάφο, αλλά δεν τους προσκύνησε ως θεούς. Και πάλι ο Ιακώβ ευλόγησε τον Φαραώ, αν και ήταν ασεβής και ειδωλολάτρης, καθώς και τον Ησαύ επτά φορές, αλλά όχι ως θεό. Δες πόσους ασπασμούς και πόσες προσκυνήσεις σου απέδειξα, που μαρτυρούνται στις Γραφές αλλά είναι και φυσικές, οι οποίες δεν επιδέχονται κατηγορία. Εμένα όμως, όταν με δεις να προσκυνώ την εικόνα του Χριστού ή της πανάγνου Μητέρας Του ή κάποιου αγίου, αμέσως αγανακτείς, βλασφημείς, οπισθοχωρείς και με αποκαλείς ειδωλολάτρη, και δεν αισχύνεσαι, δεν φρίττεις και δεν ερυθριάζεις, βλέποντάς με καθημερινά σε όλη την οικουμένη να καταλύω ναούς ειδώλων και να ανεγείρω ναούς μαρτύρων. Αν προσκυνούσα τα είδωλα, γιατί τιμώ τους μάρτυρες που κατέστρεψαν τα είδωλα; Αν πάλι δοξάζω τα ξύλα, όπως ισχυρίζεσαι, πώς τιμώ τους αγίους που κατέκαψαν τα ξύλινα ξόανα των δαιμόνων; Και αν δοξάζω τους λίθους, πώς δοξάζω τους αποστόλους που συνέτριψαν τα λίθινα είδωλα;

Πες μου λοιπόν, εσύ που δηλώνεις ότι δεν προσκυνάς απολύτως τίποτα χειροποίητο ή γενικώς κτιστό, άραγε δεν έτυχε πολλές φορές, όταν είδες στο δωμάτιό σου κάποιο ρούχο ή κόσμημα της νεκρής γυναίκας σου ή των παιδιών σου που έχουν πεθάνει, να το πιάσεις, να το φιλήσεις και να το βρέξεις με τα δάκρυά σου; Και δεν κατακρίθηκες γι' αυτό· διότι δεν προσκύνησες το ρούχο ως Θεό, αλλά έδειξες με το φιλί την αγάπη σου γι' αυτόν που κάποτε το φορούσε, επειδή και τα ίδια τα παιδιά μας και τους γονείς μας, που είναι κτιστοί και αμαρτωλοί, πολλές φορές τους ασπαζόμαστε· διότι δεν τους ασπαζόμαστε ως θεούς, αλλά με το φιλί αποδεικνύουμε τη φυσική μας στοργή προς αυτούς. Όπως λοιπόν είπα πολλές φορές, ο σκοπός εξετάζεται σε κάθε ασπασμό και σε κάθε προσκύνηση. Αν όμως με κατηγορείς ότι προσκυνώ το ξύλο του σταυρού ως Θεό, γιατί δεν κατηγορείς τον Ιακώβ που προσκύνησε στο άκρο της ράβδου του Ιωσήφ; Αλλά είναι ολοφάνερο ότι δεν προσκύνησε βλέποντας το ξύλο, αλλά μέσω του ξύλου προσκύνησε τον Ιωσήφ, όπως ακριβώς κι εμείς μέσω του σταυρού προσκυνούμε τον Χριστό· επειδή και ο Αβραάμ προσκύνησε και γονάτισε στη γη μπροστά στους ασεβείς ανθρώπους που του πούλησαν τον τάφο, αλλά δεν τους προσκύνησε ως θεούς. Και πάλι, ο Ιακώβ ευλόγησε τον Φαραώ, έναν ασεβή και ειδωλολάτρη, αλλά δεν τον ευλόγησε ως θεό. Και πάλι, έπεσε και προσκύνησε τον Ησαύ, αλλά όχι ως θεό.