Ἐπειδὴ δὲ τῆς ἐν νόμῳ σκιᾶς οἱονεὶ συνεσταλμένης, καὶ τῆς ἐν πνεύματί τε καὶ ἀληθοῦς λατρείας εἰσκεκομισμένης διὰ Χριστοῦ, λαμπροτέρων ἔδει τῷ κόσμῳ κριτῶν, εἰσκέκληνται πρὸς τοῦτο λοιπὸν οἱ θεσπέσιοι μαθηταὶ, καὶ εἰς τὸν τῶν κατὰ νόμον καθηγητῶν εἰσέφρησαν κλῆρον. Τοιγάρτοι πρὸς μὲν τὴν Ἰουδαίων μητέρα, φημὶ δὴ τὴν Ἱερουσαλὴμ, ἐλέγετο παρὰ τοῦ Θεοῦ διὰ τῆς τοῦ Ψάλλοντος φωνῆς· «Ἀντὶ τῶν πατέρων σου ἐγεννήθησαν υἱοί σου,» τουτέστιν, Οἱ σοὶ χρηματίζοντες υἱοὶ, τὴν τῶν πατέρων τάξιν διέλαχον. Πρὸς δέ γε τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν· «Καταστήσεις αὐτοὺς ἄρχοντας ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν.» Ὃ δὴ καὶ εἰς πέρας ἐνηνεγμένον ἴδοι τις ἄν. Ἄρχοντας γὰρ πεποιήμεθα, καὶ κριτὰς ἐσχήκαμεν οἰκουμενικοὺς, τοὺς ἁγίους μαθητὰς, ὧν ταῖς ὑποθήκαις καὶ αὐτὸ τὸ Χριστοῦ λαλεῖται μυστήριον, ἐπείπερ εἰσὶν αὐτοὶ καὶ ταμίαι τοῦ σώζοντος λόγου, καὶ τῶν πρακτέων εἰσηγηταί· τὸ μὲν ὅσον ἐστὶ τοῖς παιδευομένοις ἀσυντελὲς εἰς ὄνησιν ὡς κίβδηλον ἀποκρίνοντες, εἰσποιεῖσθαί γε μὴν ὅτι πρέποι τὸ πεφυκὸς ὠφελεῖν συμβουλεύοντες. Δὰν τοίνυν φησὶ, τουτέστιν, οἵπερ ἂν ὅλως προχειρισθεῖεν κατὰ καιροὺς ἐπὶ τὸ κρίνειν ἔθνη καὶ λαοὺς, οὕτω κατάρξουσι δυνατῶς καὶ σὺν εὐκλείᾳ πολλῇ, καθάπερ ἀμέλει καὶ μία φυλὴ τῶν ἐξ Ἰσραήλ. Φησὶ δὲ, οἶμαι, τὴν βασιλεύουσαν τὴν Ἰούδα πάντως, καὶ οὐχ ἑτέραν.
Μετάφραση
Επειδή δε η σκιά του νόμου κατά κάποιον τρόπο υποχώρησε, και εισήχθη μέσω του Χριστού η εν πνεύματι και αληθινή λατρεία, υπήρχε ανάγκη για λαμπρότερους κριτές στον κόσμο, γι' αυτό λοιπόν κλήθηκαν για τον σκοπό αυτό οι θεσπέσιοι μαθητές, και εισήλθαν στον κλήρο των διδασκάλων του νόμου. Γι' αυτό τον λόγο, προς τη μητέρα των Ιουδαίων, εννοώ βέβαια την Ιερουσαλήμ, ελέγετο από τον Θεό μέσω της φωνής του Ψαλμωδού: «Αντί για τους πατέρες σου γεννήθηκαν οι υιοί σου», δηλαδή, εκείνοι που ονομάζονταν υιοί σου έλαβαν τη θέση των πατέρων. Προς δε τον Κύριό μας Ιησού Χριστό: «Θα τους καταστήσεις άρχοντες σε όλη τη γη». Πράγμα το οποίο θα μπορούσε κανείς να δει ότι έχει ήδη ολοκληρωθεί. Διότι έχουμε καταστήσει άρχοντες και έχουμε αποκτήσει ως οικουμενικούς κριτές τους αγίους μαθητές, με τις νουθεσίες των οποίων κηρύσσεται και το ίδιο το μυστήριο του Χριστού, επειδή ακριβώς αυτοί είναι και οι οικονόμοι του σωτηριώδους λόγου, και οι καθοδηγητές των πρακτέων: απορρίπτοντας αφενός ως κίβδηλο καθετί που δεν συντελεί στην ωφέλεια των διδασκομένων, και συμβουλεύοντας αφετέρου να υιοθετείται ό,τι είναι πρέπον και από τη φύση του ωφέλιμο. Λέγοντας λοιπόν Δαν, δηλαδή εκείνους που γενικώς θα εκλέγονταν κατά καιρούς για να κρίνουν έθνη και λαούς, εννοεί ότι έτσι θα ασκήσουν την εξουσία με δύναμη και με πολλή δόξα, ακριβώς όπως και μία συγκεκριμένη φυλή του Ισραήλ. Εννοεί δε, νομίζω, οπωσδήποτε τη βασιλική φυλή του Ιούδα, και όχι κάποια άλλη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες