Τὸ μὲν οὖν εἰπεῖν αὐτόν· «συνάχθητε, ἵνα ἀπαγγείλω ὑμῖν τί ἀπαντήσει ὑμῖν ἐπ᾽ ἐσχάτῳ τῶν ἡμερῶν», προφητεία ἐστὶν τοῦτο, οὐκ εὐλογία· 〈ἡ μὲν γὰρ εὐλογία〉 φέρεται ἐπί τινι εὐλογουμένῳ, ἡ δὲ προφητεία γίνεται ἐπὶ ἔργῳ τινὶ τελουμένῳ. λεγούσης οὖν τῆς γραφῆς· «πάντες οὗτοι υἱοὶ Ἰακὼβ δώδεκα, 〈καὶ〉 ταῦτα ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ πατὴρ αὐτῶν καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ἕκαστον, κατὰ τὴν εὐλογίαν αὐτοῦ ηὐλόγησεν αὐτούς», πῶς συμφωνήσει τὸ προκείμενον, ποτὲ μὲν προφητεῖαι δεικνύμεναι, ποτὲ δὲ εὐλογίαι ὀνομαζόμεναι; ἐν τούτῳ δεῖ νοεῖν, ὅτι ἐν αὐτοῖς τοῖς ῥητοῖς καὶ εὐλογίαι κεῖνται καὶ προφητεῖαι, ἵνα αἱ μὲν εὐλογίαι καταντήσωσιν ἐπὶ τὸν ἐκ τοῦ Ἰούδα γενόμενον καὶ τὸν ἐν τῷ Ἰωσὴφ προτυπούμενον, τὸν ἐκ τοῦ Λευῒ ἱερέα τοῦ πατρὸς εὑρισκόμενον, αἱ δὲ προφητεῖαι ἐπὶ τοῖς τὰ ἐναντία πράξασιν καὶ τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ἐξουδενήσασιν.
Μετάφραση
Το να πει λοιπόν αυτός: «Συγκεντρωθείτε, για να σας αναγγείλω τι θα σας συμβεί στις έσχατες ημέρες», αυτό είναι προφητεία και όχι ευλογία. Διότι η ευλογία απευθύνεται σε κάποιον που ευλογείται, ενώ η προφητεία αναφέρεται σε κάποιο έργο που πρόκειται να συντελεστεί. Εφόσον λοιπόν η Γραφή λέει: «Όλοι αυτοί είναι οι δώδεκα γιοι του Ιακώβ, και αυτά τους είπε ο πατέρας τους και τους ευλόγησε, τον καθένα σύμφωνα με την ευλογία του τους ευλόγησε», πώς θα συμφωνήσει το προκείμενο, ώστε άλλοτε να παρουσιάζονται ως προφητείες και άλλοτε να ονομάζονται ευλογίες; Σε αυτό πρέπει να κατανοήσουμε ότι στα ίδια τα λόγια περιέχονται και ευλογίες και προφητείες, ώστε οι μεν ευλογίες να καταλήξουν σε Εκείνον που προήλθε από τον Ιούδα και προτυπώθηκε από τον Ιωσήφ, Αυτόν που αναδεικνύεται ιερέας του Πατέρα από τη φυλή του Λευί, οι δε προφητείες σε εκείνους που έπραξαν τα αντίθετα και εξουθένωσαν τον Υιό του Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες