Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 49:29

Αυτές, λέει, οι ευλογίες θα έλθουν επί της κεφαλής σου. Ο Βενιαμίν είναι λύκος άρπαγας, το πρωί θα φάει και το βράδυ θα μοιράσει τροφή. Και εδώ του προαναγγέλλει τα όσα πρόκειται να συμβούν μετά από λίγο χρόνο, και ότι, όπως ο λύκος, αυτός θα επιτεθεί αρπάζοντας, φονεύοντας και προκαλώντας μύρια κακά. Αφού δε προανήγγειλε σε όλους τους υιούς τις ανάλογες ευλογίες, «Και ευλόγησε», λέει, «τον καθένα σύμφωνα με την ευλογία του, με την οποία τους ευλόγησε»· που σημαίνει ότι προανήγγειλε στον καθένα όσα έπρεπε, και προείπε τα όσα επρόκειτο να συμβούν στην κάθε φυλή. Εφόσον λοιπόν παρήγγειλε όσα του είχαν αποκαλυφθεί από το Πνεύμα, τους λέει: «Εγώ προστίθεμαι στον λαό μου, και θάψτε με μαζί με τους πατέρες μου».

δ΄. Παρατήρησε πώς, μέσω αυτής της παραγγελίας, τους προσφέρει μεγίστη παρηγορία. Διότι αναλογίζονταν ότι ο δίκαιος δεν θα έδινε αυτή την εντολή, εάν δεν γνώριζε με βεβαιότητα ότι επρόκειτο να πραγματοποιηθεί η άνοδός τους και η απαλλαγή τους από τη δουλεία στην Αίγυπτο. Έπειτα, αναφέρει και τον τόπο: «Στο σπήλαιο», λέει, «το οποίο βρίσκεται στον αγρό του Εφρών του Χετταίου». Και αφού είπε αυτά, αναφέρει η Γραφή, σταμάτησε να δίνει εντολές στους γιους του. Και αφού ο Ιακώβ ανέβασε τα πόδια του στην κλίνη, εξέπνευσε, και προστέθηκε στον λαό του. Παρατήρησε ότι και η τελευτή του δικαίου είναι γεμάτη από μεγάλο θαύμα.

Και πάλι, αφού ευλόγησε τους γιους του, ο Ιακώβ λέει: «Εγώ προστίθεμαι στον λαό μου». Διότι, αν γνώριζε ότι η ύπαρξή του τερματίζεται με το τέλος του παρόντος βίου, πώς θα έλεγε ότι προστίθεται, μην υπάρχοντας ο ίδιος, σε έναν λαό του που δεν θα υπήρχε πουθενά και με κανέναν τρόπο; Δες όμως και ο ίδιος ο Δεσπότης και Θεός των όλων τι λέει στον Μωυσή, όταν τον ανεβάζει στο όρος Ναβαύ στην απέναντι πλευρά, και του δείχνει τη γη που επρόκειτο να κληροδοτήσει στον Ισραήλ; Διότι προσθέτει: «Και θα τη δεις· έπειτα θα προστεθείς κι εσύ στον λαό σου, όπως ακριβώς προστέθηκε ο αδελφός σου ο Ααρών».