Ἀδὰμ γὰρ γεννᾷ κατὰ τὴν ἰδέαν αὐτοῦ καὶ κατὰ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ τὸν Σήθ. ἵνα 〈γὰρ〉 μή τις νομίσῃ τὸν πεπλασμένον ἄλλον καὶ τοὺς γεγεννημένους ἄλλους, διὰ τοῦτό φησιν ἡ γραφή «κατὰ τὴν ἰδέαν αὐτοῦ καὶ κατὰ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ». Σὴθ δὲ γεννᾷ τὸν Ἐνώς, Ἐνὼς τὸν Καϊνάν, Καϊνὰν τὸν Μαλελεήλ, Μαλελεὴλ τὸν Ἰάρετ καὶ Ἰάρετ τὸν Ἐνώχ, Ἐνὼχ τὸν Μαθουσάλα, Μαθουσάλα τὸν Λάμεχ, Λάμεχ τὸν Νῶε, καὶ γέγονε κατακλυσμός, οὐκ ἀλληγορίᾳ ἀλλ᾽ ἀληθείᾳ, καὶ ἀπώλετο πᾶσα ψυχή, ἔμειναν δὲ «ὀκτὼ ψυχαὶ» ἀνθρώπων. ψυχὰς πάλιν ἐὰν ἀκούσῃς, μὴ νομίσῃς πλάσματα μὴ ἔχειν. ἀπὸ γὰρ τοῦ ἑνὸς εἴδους ὁ ἄνθρωπος ὅλος καλεῖται. «κατέβη», γάρ φησιν ἡ γραφή, «Ἰακὼβ εἰς Αἴγυπτον ἐν ψυχαῖς ἑβδομήκοντα πέντε», οὐχ ὅτι αἱ ψυχαὶ εἵποντο ἄνευ σωμάτων, ἀλλὰ σὺν σώμασι· ὅλον 〈οὖν〉 τὸν ἄνθρωπον ψυχὰς κέκληκεν. καί «ἦμεν ἐν τῷ πλοίῳ ὡς ὀγδοήκοντα ψυχαί», φησὶν ὁ Λουκᾶς, ὁ συγγραψάμενος τὰς πράξεις τῶν ἀποστόλων. καὶ ἡ συνήθεια τοὺς δούλους σώματα εἴωθε καλεῖν. δεσπότης ἐστί, φησίν, ἑκατὸν σωμάτων· ἀλλὰ καὶ ψυχὰς ἐχόντων. ἐπειδὴ δὲ ἡ δεσποτεία τῶν ἀνθρώπων σωμάτων κυριεύει ἀλλ᾽ οὐ ψυχῶν, διὰ τοῦτο τοὺς δούλους εὐλόγως σώματα ἐκάλεσαν σὺν ψυχαῖς, ἵνα δείξῃ τὴν χρῆσιν τῶν σωμάτων. ἐξῆλθε δὲ Νῶε ἐκ τῆς κιβωτοῦ γεννήσας τὸν Σὴμ τὸν Χὰμ τὸν Ἰάφεθ.
Μετάφραση
Διότι ο Αδάμ γεννά τον Σηθ κατά τη μορφή του και κατ' εικόνα του. Για να μην νομίσει κανείς ότι άλλος ήταν εκείνος που πλάστηκε και άλλοι εκείνοι που γεννήθηκαν, για αυτό τον λόγο λέει η Γραφή: «κατά τη μορφή του και κατ' εικόνα του». Ο Σηθ δε γεννά τον Ενώς, ο Ενώς τον Καϊνάν, ο Καϊνάν τον Μαλελεήλ, ο Μαλελεήλ τον Ιάρεδ και ο Ιάρεδ τον Ενώχ, ο Ενώχ τον Μαθουσάλα, ο Μαθουσάλας τον Λάμεχ, ο Λάμεχ τον Νώε, και έγινε ο κατακλυσμός, όχι αλληγορικά αλλά πραγματικά, και χάθηκε κάθε ψυχή, ενώ απέμειναν «οκτώ ψυχές» ανθρώπων. Εάν πάλι ακούσεις για ψυχές, μην νομίσεις ότι στερούνταν σωματικού πλάσματος. Διότι από το ένα συστατικό στοιχείο ονομάζεται ολόκληρος ο άνθρωπος. Λέει δηλαδή η Γραφή: «Κατέβηκε ο Ιακώβ στην Αίγυπτο με εβδομήντα πέντε ψυχές», όχι επειδή οι ψυχές ακολουθούσαν χωρίς σώματα, αλλά μαζί με τα σώματα· συνεπώς, ολόκληρο τον άνθρωπο τον ονόμασε ψυχές. Και «ήμασταν στο πλοίο περίπου ογδόντα ψυχές», λέει ο Λουκάς, ο οποίος συνέγραψε τις Πράξεις των Αποστόλων. Και η συνήθεια συνηθίζει να αποκαλεί τους δούλους σώματα. Είναι κύριος, λέει, εκατό σωμάτων· τα οποία όμως έχουν και ψυχές. Επειδή δε η εξουσία των ανθρώπων κυριεύει τα σώματα αλλά όχι τις ψυχές, για τον λόγο αυτόν εύλογα αποκάλεσαν τους δούλους σώματα (που συνυπάρχουν) με τις ψυχές, για να υποδείξουν τη χρήση των σωμάτων. Και εξήλθε ο Νώε από την κιβωτό, έχοντας γεννήσει τον Σημ, τον Χαμ και τον Ιάφεθ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες