Αὕτη ἡ βίβλος, φησὶ, γενέσεως ἀνθρώπων, ᾗ ἡμέρᾳ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν Ἀδὰμ κατ᾽ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν· ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς. Καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτῶν Ἀδὰμ, ᾗ ἡμέρᾳ ἐποίησεν αὐτούς. Θέα μοι τοῦ θαυμαστοῦ τούτου προφήτου τὴν σύνεσιν· μᾶλλον δὲ τοῦ ἁγίου Πνεύματος τὴν διδασκαλίαν. Ἐκεῖθεν γὰρ ἐνηχούμενος ἅπαντα ἡμῖν φθέγγεται, καὶ τὴν γλῶτταν μὲν οὗτος ἐδάνεισεν, ἡ δὲ τοῦ Πνεύματος χάρις πάντα σαφῶς διὰ τούτου τὴν ἡμετέραν διδάσκει φύσιν. Σκόπει τοίνυν πῶς εἰς ἀρχὴν τὸν λόγον ἀνήγαγε, καὶ ἄνωθεν, ὡς εἰπεῖν, πάλιν τὴν διήγησιν ποιήσασθαι βούλεται. Τίνος ἕνεκεν καὶ διὰ τί;
Μετάφραση
«Αυτή είναι η βίβλος», λέει, «της γενέσεως των ανθρώπων, κατά την ημέρα που ο Θεός δημιούργησε τον Αδάμ· κατ' εικόνα Θεού τον δημιούργησε· άρρεν και θήλυ τους δημιούργησε. Και τους έδωσε το όνομα Αδάμ, την ημέρα που τους δημιούργησε». Παρατήρησε, σε παρακαλώ, τη σύνεση αυτού του θαυμαστού προφήτη, ή μάλλον τη διδασκαλία του Αγίου Πνεύματος. Διότι, αντλώντας από εκεί την έμπνευση, μας τα εκφράζει όλα· και αυτός μεν δάνεισε τη γλώσσα του, η δε χάρις του Πνεύματος διδάσκει μέσω αυτού τα πάντα με σαφήνεια στην ανθρώπινη φύση. Πρόσεξε λοιπόν πώς επανέφερε τον λόγο στην αρχή, και επιθυμεί, τρόπον τινά, να κάνει τη διήγηση πάλι από την αρχή. Για ποιον λόγο και γιατί;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες