Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 5:27

Έτσι ενδέχεται κάποτε, όταν οι πρεσβύτεροι ζουν ράθυμα και με αμέλεια, να αποδεικνύονται προτιμότεροι οι νέοι. Ψευδώνυμοι, λοιπόν, είναι οι πρεσβύτεροι των Ιουδαίων· διότι ο Θεός, όπως ακριβώς αφαίρεσε τον πολεμιστή και τον Προφήτη, έτσι αφαίρεσε και τον πρεσβύτερο από τον λαό τους. Η δε Εκκλησία ας εύχεται να μην της αφαιρεθεί ο πρεσβύτερος που είναι άξιος αυτής της ονομασίας. Το πόσο σπουδαίο είναι αυτό, το διδαχθήκαμε στην περίπτωση του Αβραάμ· διότι πολλοί μακροβιότεροί του έχουν συγκαταλεχθεί στις παλαιότερες γενεές. Έζησε ο Αδάμ εννιακόσια τριάντα έτη, έζησε ο Μαθουσάλας εννιακόσια εβδομήντα έτη και πέθανε, και έζησε ο Νώε εννιακόσια έτη· και όμως, κανένας από εκείνους δεν χαρακτηρίστηκε πρεσβύτερος. Ο Αβραάμ, αντίθετα, είναι πρεσβύτερος, σύμφωνα με τη μαρτυρία της Σάρρας, η οποία λέει: «Δεν μου έχει συμβεί μέχρι τώρα, και ο κύριός μου είναι πρεσβύτερος».

Είπε δε στις γυναίκες του Αδά και Σελλά: «Ακούστε τη φωνή μου, γυναίκες του Λάμεχ· δώστε προσοχή στα λόγια μου· διότι σκότωσα άνδρα προκαλώντας τραύμα στον εαυτό μου, και νέο προκαλώντας μώλωπα στον εαυτό μου· διότι εάν η εκδίκηση για τον Κάιν είναι επταπλάσια, για τον Λάμεχ είναι εβδομήντα επτά φορές.» Έχεις, λοιπόν, με αυτά σαφή την αφήγηση της γενεαλογίας από τον Κάιν. Ας δούμε και ποια ήταν η γενεαλογία από τον Σηθ. Έχει γραφτεί δε πάλι ως εξής: «Έζησε δε ο Σηθ διακόσια πέντε έτη, και γέννησε τον Ενώς»· για τον οποίο η ιερή Γραφή λέει: «Αυτός ήλπισε να επικαλείται το όνομα Κυρίου του Θεού.» Και έγιναν όλες οι ημέρες του Σηθ εννιακόσια δώδεκα έτη, και πέθανε. Και έζησε ο Ενώς εκατόν ενενήντα έτη, και γέννησε τον Καϊνάν· και έγιναν όλες οι ημέρες του Ενώς εννιακόσια πέντε έτη, και πέθανε. Και έζησε ο Καϊνάν εκατόν εβδομήντα έτη, και γέννησε τον Μαλελεήλ.

Διότι ο Αδάμ γεννά τον Σηθ κατά τη μορφή του και κατ' εικόνα του. Για να μην νομίσει κανείς ότι άλλος ήταν εκείνος που πλάστηκε και άλλοι εκείνοι που γεννήθηκαν, για αυτό τον λόγο λέει η Γραφή: «κατά τη μορφή του και κατ' εικόνα του». Ο Σηθ δε γεννά τον Ενώς, ο Ενώς τον Καϊνάν, ο Καϊνάν τον Μαλελεήλ, ο Μαλελεήλ τον Ιάρεδ και ο Ιάρεδ τον Ενώχ, ο Ενώχ τον Μαθουσάλα, ο Μαθουσάλας τον Λάμεχ, ο Λάμεχ τον Νώε, και έγινε ο κατακλυσμός, όχι αλληγορικά αλλά πραγματικά, και χάθηκε κάθε ψυχή, ενώ απέμειναν «οκτώ ψυχές» ανθρώπων. Εάν πάλι ακούσεις για ψυχές, μην νομίσεις ότι στερούνταν σωματικού πλάσματος. Διότι από το ένα συστατικό στοιχείο ονομάζεται ολόκληρος ο άνθρωπος. Λέει δηλαδή η Γραφή: «Κατέβηκε ο Ιακώβ στην Αίγυπτο με εβδομήντα πέντε ψυχές», όχι επειδή οι ψυχές ακολουθούσαν χωρίς σώματα, αλλά μαζί με τα σώματα· συνεπώς, ολόκληρο τον άνθρωπο τον ονόμασε ψυχές. Και «ήμασταν στο πλοίο περίπου ογδόντα ψυχές», λέει ο Λουκάς, ο οποίος συνέγραψε τις Πράξεις των Αποστόλων. Και η συνήθεια συνηθίζει να αποκαλεί τους δούλους σώματα. Είναι κύριος, λέει, εκατό σωμάτων· τα οποία όμως έχουν και ψυχές. Επειδή δε η εξουσία των ανθρώπων κυριεύει τα σώματα αλλά όχι τις ψυχές, για τον λόγο αυτόν εύλογα αποκάλεσαν τους δούλους σώματα (που συνυπάρχουν) με τις ψυχές, για να υποδείξουν τη χρήση των σωμάτων. Και εξήλθε ο Νώε από την κιβωτό, έχοντας γεννήσει τον Σημ, τον Χαμ και τον Ιάφεθ.

Ε'. Είδες την αγαθότητα του Δεσπότου, πώς, βρίσκοντας έναν άνδρα που είχε κατορθώσει την αρετή, δεν τον αποστέρησε από το αξίωμα το οποίο είχε χαρίσει στον πρωτόπλαστο πριν από την παράβαση της εντολής, διδάσκοντάς μας ότι και εκείνος, αν δεν είχε προτιμήσει την απάτη από τη δοθείσα εντολή, θα είχε αξιωθεί τα ίδια ή και μεγαλύτερα; Και έζησε, λέγει, ο Μαθουσάλας εκατόν ογδόντα επτά έτη, και γέννησε τον Λάμεχ· και έζησε ο Λάμεχ εκατόν ογδόντα έτη, και γέννησε υιό, και του έδωσε το όνομα Νώε, λέγοντας: «Αυτός θα μας αναπαύσει από τα έργα μας και από τους κόπους των χεριών μας, και από τη γη την οποία καταράστηκε ο Κύριος ο Θεός». Δες πάλι, μέσω της ονομασίας αυτού που μόλις γεννήθηκε από τον Λάμεχ, το μέγεθος των μυστηρίων, και την υπερβολή της προφητείας, και την άφατη φιλανθρωπία του αγαθού Θεού. Διότι, επειδή με τη δική Του πρόγνωση προέβλεπε τα μελλοντικά, βλέποντας την κακία των ανθρώπων να αυξάνεται, προαναγγέλλει μέσω της ονομασίας του παιδιού τα δεινά που έμελλαν να βρουν ολόκληρο το ανθρώπινο γένος, ώστε, έστω και συνετιζόμενοι από τον φόβο, να απόσχουν από την κακία και να επιλέξουν την αρετή. Και δες τη μακροθυμία του Δεσπότου, πόσο χρόνο πριν επιτρέπει να γίνει η προφητεία, ώστε και τη δική Του φιλανθρωπία να επιδείξει, και να στερήσει από κάθε δικαιολογία εκείνους που έμελλαν να υποστούν την τιμωρία.