Κέκληται γὰρ παρὰ τοῖς τηνικάδε Θεὸς ὁ Ἐνώς. Ἐπειδὴ γὰρ ἐτεθήπεσαν τῆς ἐνούσης αὐτῷ δικαιοσύνης τὸ μέγεθος, Θεὸν ὠνόμαζον εὐθὺς, πρέπειν ὅτι μάλιστά γε τῇ τοῦ ἀνδρὸς ἀρετῇ τὴν ἐπωνυμίαν ἡγούμενοι. Ἀπὸ δὲ τοῦ Ἐνὼς, ἤτοι τοῦ ἐπίκλην Θεοῦ, γεγόνασιν ἕτεροι, μεθ᾽ οὓς καὶ Λάμεχ ὁ Νῶε πατὴρ, ὃς ἐπὶ τῇ τοῦ παιδὸς γενήσει, προφήτης εὐθὺς ἀναδείκνυται· καθάπερ ἀμέλει καὶ Ζαχαρίας ἐπὶ τῷ μακαρίῳ Βαπτιστῇ. Νῶε μὲν γὰρ ὁ Λάμεχ ὠνόμαζε τὸν υἱόν· ὅ ἐστιν ἀνάπαυσις, εἰ γλώσσῃ τῇ καθ᾽ ἡμᾶς ἡ λέξις διερμηνεύοιτο. Ἀποδιδοὺς δὲ ὥσπερ τὴν αἰτίαν τῆς τοιᾶσδε κλήσεως ὁ Λάμεχ, «Οὗτος,» φησὶ, «διαναπαύσει ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ἔργων ἡμῶν, καὶ ἀπὸ τῆς γῆς ἧς κατηράσατο Κύριος ὁ Θεός.» Ἐπὶ λαμπραῖς οὖν οὕτω καὶ λιπαρωτάταις ἐλπίσιν, ἡ Νῶε γένεσις προανεφωνεῖτο τοῖς πάλαι. Καὶ ἦν δέκατος ἐξ Ἀδὰμ διὰ Σὴθ γενεαλογούμενος, μέχρις αὐτοῦ διήκοντος, τοῦ διακεκλῆσθαι δεῖν, πρὸς ἁπάντων Θεοὺς, τοὺς ἐξ Ἐνὼς γεγονότας τοῦ ἐπίκλην Θεοῦ. «Ἀλλ᾽ ἦν ὁ Νῶε,» φησὶ, «πεντακοσίων ἐτῶν, καὶ ἐγέννησε τρεῖς υἱοὺς, τὸν Σὴμ, τὸν Χὰμ, τὸν Ἰάφεθ.» Καὶ ὁ μὲν Σὴμ τελειότης, ἤτοι φύτευμα μετονομάζοιτο ἂν ἐξ Ἑβραίων εἰς Ἑλλάδα φωνήν· θερμασία δὲ ὁ Χάμ· πλατυσμὸς δὲ ὁ Ἰάφεθ. Εἶτά φησι τὸ Γράμμα τὸ ἱερόν· «Ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἤρξαντο οἱ ἄνθρωποι πολλοὶ γίνεσθαι ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ θυγατέρες ἐγεννήθησαν αὐτοῖς.
Μετάφραση
Διότι ο Ενώς είχε ονομαστεί από τους ανθρώπους της εποχής του Θεός. Επειδή, δηλαδή, είχαν εκπλαγεί από το μέγεθος της δικαιοσύνης που υπήρχε σε αυτόν, τον ονόμασαν αμέσως Θεό, θεωρώντας ότι αυτή η προσωνυμία ταίριαζε απόλυτα στην αρετή του ανδρός. Και από τον Ενώς, που επονομάστηκε Θεός, γεννήθηκαν άλλοι, μετά τους οποίους ήρθε και ο Λάμεχ, ο πατέρας του Νώε, ο οποίος κατά τη γέννηση του παιδιού του αναδείχθηκε αμέσως προφήτης, όπως ακριβώς συνέβη και με τον Ζαχαρία κατά τη γέννηση του μακάριου Βαπτιστή. Διότι ο Λάμεχ ονόμασε τον γιο του Νώε, το οποίο σημαίνει ανάπαυση, αν η λέξη μεταφραζόταν στη δική μας γλώσσα. Αποδίδοντας δε την αιτία αυτής της ονομασίας ο Λάμεχ, λέει: «Αυτός θα μας αναπαύσει από τα έργα μας και από τη γη την οποία καταράστηκε ο Κύριος ο Θεός». Έτσι, με τόσο λαμπρές και πλουσιοπάροχες ελπίδες προαναγγελλόταν στους παλαιούς η γέννηση του Νώε. Ήταν μάλιστα ο δέκατος απόγονος του Αδάμ μέσω του Σηθ, και έφτανε μέχρις αυτόν η συνήθεια να αποκαλούνται από όλους Θεοί, όσοι κατάγονταν από τον Ενώς που είχε επονομαστεί Θεός. «Ήταν δε ο Νώε», αναφέρει, «πεντακοσίων ετών, και γέννησε τρεις γιους, τον Σημ, τον Χαμ, και τον Ιάφεθ». Το μεν όνομα Σημ θα μπορούσε να μεταφραστεί από την εβραϊκή στην ελληνική γλώσσα ως τελειότητα, ήτοι φύτευμα. Το όνομα Χαμ ως θερμότητα. Το δε Ιάφεθ ως πλατυσμός. Έπειτα αναφέρει το ιερό Κείμενο: «Και συνέβη, όταν οι άνθρωποι άρχισαν να πληθαίνουν πάνω στη γη, και τους γεννήθηκαν θυγατέρες».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες