Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 6:10

Ομιλία ΚΔʹ. Ο Νώε γέννησε τρεις υιούς, τον Σημ, τον Χαμ και τον Ιάφεθ· η δε γη διεφθάρη ενώπιον του Θεού, και γέμισε η γη από αδικία. αʹ. Εξαιρετικά μας ωφέλησε χθες η γενεαλογία του δικαίου Νώε. Διότι γνωρίσαμε έναν θαυμαστό τρόπο γενεαλογίας, και είδαμε τον δίκαιο να αναδεικνύεται όχι από τη λαμπρότητα των προγόνων του, αλλά από την αρετή της δικής του συμπεριφοράς, χάρη στην οποία έλαβε τόσο σπουδαία μαρτυρία από τη θεία Γραφή: «Ο Νώε», λέει, «ήταν άνθρωπος δίκαιος, τέλειος στη γενεά του· ο Νώε ευαρέστησε τον Θεό». Σε αυτά τα σύντομα λόγια, άλλωστε, αφιερώσαμε χθες ολόκληρη τη διδασκαλία μας. Διότι η φύση των θείων λογίων με λίγα λόγια φανερώνει μεγάλο πλούτο νοημάτων, και χαρίζει ανέκφραστο θησαυρό σε όσους επιθυμούν να τα ερευνούν με ακρίβεια. Γι' αυτό σας παρακαλώ, ας μην προσπερνάμε επιπόλαια τίποτε από όσα περιέχονται στη θεία Γραφή, αλλά, ακόμη κι αν πρόκειται για κατάλογο ονομάτων ή για ιστορική διήγηση, ας ανιχνεύουμε τον κρυμμένο θησαυρό. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο και ο Χριστός έλεγε: «Ερευνάτε τις Γραφές». Επειδή δεν είναι παντού δυνατό να βρει κανείς επιφανειακά το νόημα των γραφομένων, αλλά έχουμε ανάγκη από πολλή έρευνα, ώστε να μη μας διαφύγει τίποτε από όσα βρίσκονται στο βάθος.

Έως αυτό το σημείο ολοκληρώθηκε χθες η διδασκαλία μας· γι' αυτό οφείλουμε να εκθέσουμε όσα απομένουν. «Και εγέννησε», λέει, «ο Νώε τρεις υιούς, τον Σημ, τον Χαμ, τον Ιάφεθ». Η θεία Γραφή δεν μας επισήμανε τυχαία ούτε τον χρόνο ούτε τον αριθμό των τέκνων του δικαίου, αλλά θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να μας υποδηλώσει εμμέσως το υπερβολικό μέγεθος της μεγάλης του αρετής. Διότι, αφού ανέφερε πιο πάνω ότι ο Νώε ήταν πεντακοσίων ετών, στη συνέχεια πρόσθεσε: «Και εγέννησε τρεις υιούς»· διδάσκοντάς μας το υπερβολικό μέγεθος της εγκράτειάς του, και το ότι, ενώ όλοι οι άνθρωποι εκείνης της εποχής επιδίδονταν σε τόση ακρασία και επεδείκνυαν πολλή λαγνεία, και σχεδόν κάθε ηλικία είχε αυτομολήσει στην κακία· διότι ακούτε τη θεία Γραφή που λέει: «Βλέποντας δε ο Κύριος ότι πληθύνθηκαν οι κακίες των ανθρώπων πάνω στη γη, και ο καθένας διανοείται επιμελώς τα πονηρά στην καρδιά του από τα νιάτα του», αποδεικνύοντάς μας σαφώς ότι και οι νέοι ξεπερνούσαν τους προχωρημένους στην ηλικία, και οι γέροντες δεν παρεκτρέπονταν λιγότερο από τους νέους, και ότι ακόμη και η ίδια η άκακη ηλικία είχε μεγάλη ροπή προς την κακία.

βʹ. Για να μάθουμε, λοιπόν, πώς, ενώ όλοι αυτοί επιδείκνυαν πολλή λύσσα και μανία, αυτός ο δίκαιος έμεινε μόνος του να κατορθώνει τον άθλο της σωφροσύνης μαζί με την υπόλοιπη αρετή, μέχρις ότου έφτασε στο πεντακοσιοστό έτος της ηλικίας του. Διότι, αφού πρώτα είπε: «Ήταν ο Νώε πεντακοσίων ετών», τότε προσθέτει: «Και εγέννησε ο Νώε τρεις υιούς». Είδες, αγαπητέ, την υπερβάλλουσα εγκράτεια του δικαίου; Διότι ας μην τα προσπεράσουμε αυτά επιφανειακά, αλλά, αναλογιζόμενοι τόσο εκείνη την εποχή όσο και την κακία που επικρατούσε σε ολόκληρο το ανθρώπινο γένος εξαιτίας της μεγάλης ραθυμίας, ας σκεφτούμε πόση αρετή και φιλόθεη διάθεση απαιτούνταν, ώστε σε ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα να χαλιναγωγήσει τη λύσσα της επιθυμίας, να βαδίσει αντίθετα από όλους τους άλλους, και να απέχει όχι μόνο από την παράνομη συνεύρεση, αλλά και από τη νόμιμη, εκείνη δηλαδή που είναι απαλλαγμένη από κατηγορίες. «Και εγέννησε», λέει, «ο Νώε τρεις υιούς, τον Σημ, τον Χαμ και τον Ιάφεθ. Διεφθάρη δε η γη ενώπιον του Θεού, και γέμισε η γη από αδικία». Μου φαίνεται ότι αυτός ο δίκαιος, υπηρετώντας την οικονομία του Θεού, συγκατατέθηκε πλέον στη συνεύρεση και απέκτησε αυτά τα παιδιά.