Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 6:19

Δεν μου επαρκεί η ημέρα για να σας διηγηθώ τα εναέρια θαύματα. Μας καλεί η ξηρά προς την επίδειξη των θηρίων, των ερπετών και των βοσκημάτων, ούσα έτοιμη να αντιπαραβάλει δημιουργήματα ισότιμα προς τα φυτά, το γένος των υδρόβιων και όλα τα πτηνά. «Ας παραγάγει η γη ζωντανή ψυχή κτηνών, θηρίων και ερπετών, κατά το είδος τους». Τι έχετε να πείτε, εσείς που δεν πιστεύετε τον Παύλο σχετικά με την αλλοίωση κατά την ανάσταση, βλέποντας πολλά από τα εναέρια πλάσματα να μεταβάλλουν τις μορφές τους;

Ας κατανοηθεί λοιπόν έτσι όπως έχει γραφτεί. «Ας εξαγάγει η γη ψυχή ζώσα από κτήνη και θηρία και ερπετά». Αναλογίσου τον λόγο του Θεού να διατρέχει την κτίση, ο οποίος άρχισε τότε, ενεργεί μέχρι σήμερα και προχωρά προς το αίσιο τέλος, μέχρις ότου συμπληρωθεί ο κόσμος. Διότι όπως η σφαίρα, όταν ωθηθεί από κάποιον και έπειτα βρεθεί σε κατηφορικό έδαφος, φέρεται προς την κατωφέρεια τόσο λόγω της δικής της κατασκευής όσο και λόγω της κλίσης του εδάφους, χωρίς να σταματά προτού την υποδεχθεί κάποια επίπεδη επιφάνεια· έτσι και η φύση των όντων, έχοντας κινηθεί από ένα και μόνο πρόσταγμα, διέρχεται ομαλά την κτίση μέσα από τη γένεση και τη φθορά, διασώζοντας τη διαδοχή των γενών μέσω της ομοιότητας, μέχρι να καταλήξει στο τέλος της. Διότι καθιστά το άλογο διάδοχο του αλόγου, το λιοντάρι διάδοχο του λιονταριού και τον αετό διάδοχο του αετού· και διατηρώντας το καθένα από τα ζώα με τις συνεχείς διαδοχές, το παραπέμπει μέχρι τη συντέλεια του σύμπαντος. Κανένας χρόνος δεν καθιστά φθαρμένα ή εξίτηλα τα ιδιώματα των ζώων, αλλά η φύση, σαν να δημιουργήθηκε μόλις τώρα, συμπορεύεται με τον χρόνο πάντοτε νεαρή. «Ας εξαγάγει η γη ψυχή ζώσα». Αυτό το πρόσταγμα εναπέμεινε στη γη και δεν παύει να υπηρετεί τον Κτίστη. Διότι άλλα μεν παράγονται από τη διαδοχή αυτών που προϋπάρχουν, άλλα δε αποδεικνύεται ότι ακόμη και σήμερα ζωογονούνται από την ίδια τη γη.

«Κλείνοντας προς τα μέσα θα κατασκευάσεις την κιβωτό, και σε άνοιγμα ενός πήχη θα την τελειώσεις στο επάνω μέρος.» Και μετά από άλλα πάλι λέει: «Θα εισέλθεις δε στην κιβωτό εσύ και οι γιοι σου, και η γυναίκα σου, και οι γυναίκες των γιων σου μαζί σου, και από όλα τα θηρία και από όλα τα κτήνη, και από κάθε σάρκα ανά δύο. Από όλα θα βάλεις μέσα στην κιβωτό, για να τα συντηρείς στη ζωή μαζί σου· αρσενικό και θηλυκό θα είναι από όλα τα πτηνά σύμφωνα με το είδος τους· και από τα κτήνη σύμφωνα με το είδος τους, και από όλα τα ερπετά που σέρνονται πάνω στη γη, σύμφωνα με το είδος τους ανά δύο. Από όλα θα έρθουν προς εσένα για να τρέφονται μαζί σου, αρσενικό και θηλυκό.»

ε΄. Παρατήρησε δε την αγαθότητα του Θεού και από τα παρακάτω. Διότι, όπως ακριβώς κατά την απειλή της τιμωρίας είπε ότι μαζί με το γένος των ανθρώπων θα καταστραφούν και τα κτήνη και τα ερπετά και τα πετεινά και τα θηρία, έτσι και εδώ, χάρη στον δίκαιο, προστάζει να εισαχθεί στην κιβωτό ένα ζευγάρι από κάθε γένος αυτών, ώστε να αποτελέσουν το σπέρμα και την απαρχή του πλήθους που επρόκειτο να υπάρξει μετέπειτα. «Και από όλα», λέει, «τα κτήνη, και από όλα τα θηρία, και από κάθε σάρκα, ανά δύο από όλα θα τα εισαγάγεις στην κιβωτό, για να τα τρέφεις μαζί σου· θα είναι αρσενικό και θηλυκό. Από όλα τα ιπτάμενα πτηνά κατά το είδος τους, και από τα κτήνη κατά το είδος τους, και από τα ερπετά που σέρνονται πάνω στη γη κατά το είδος τους, ανά δύο από όλα θα εισέλθουν προς εσένα, για να τρέφονται μαζί σου, αρσενικό και θηλυκό».