Τοῦτο μὴ ἁπλῶς παραδράμῃς, ἀγαπητέ· ἐννόησον γὰρ ὅσον ἔτικτε τῷ δικαίῳ τὸν θόρυβον, ἐννοοῦντι τὴν τούτων ὅλων ἐπιμέλειαν. Οὐ γὰρ ἤρκει αὐτῷ ἡ φροντὶς τῆς γυναικὸς, καὶ τῶν παίδων, καὶ τῶν τούτων γυναικῶν, ἀλλὰ καὶ ἡ μέριμνα τῶν τοσούτων ἀλόγων καὶ ἡ διατροφὴ προσετίθετο. Ἀλλ᾽ ἀνάμεινον μικρὸν, καὶ ὄψει τοῦ Θεοῦ τὴν ἀγαθότητα, καὶ ὅπως ἐπικουφίζει τὴν ἐπικειμένην φροντίδα τῷ δικαίῳ. Σὺ δὲ λήψῃ σεαυτῷ, φησὶν, ἀπὸ πάντων τῶν βρωμάτων ὧν ἔδεσθε, καὶ συνάξεις πρὸς σεαυτὸν, καὶ ἔσται σοι καὶ ἐκείνοις φαγεῖν. Μὴ νομίσῃς, φησὶν, ἀπρονόητόν σε καταλιμπάνεσθαι.
Μετάφραση
Αυτό μην το προσπεράσεις επιπόλαια, αγαπητέ· διότι αναλογίσου πόση ανησυχία γεννούσε στον δίκαιο, όταν σκεφτόταν τη φροντίδα όλων αυτών. Διότι δεν του αρκούσε η φροντίδα για τη γυναίκα του, τα παιδιά του και τις γυναίκες τους, αλλά προσετίθετο και η μέριμνα και η διατροφή τόσων πολλών άλογων ζώων. Αλλά περίμενε λίγο και θα δεις την αγαθότητα του Θεού, και πώς ελαφρύνει τη φροντίδα που βάραινε τον δίκαιο. «Εσύ δε», λέει, «θα πάρεις για τον εαυτό σου από όλα τα τρόφιμα που τρώτε, και θα τα συγκεντρώσεις κοντά σου, και θα υπάρχει τροφή για να φάτε και εσύ και εκείνα». «Μη νομίσεις», λέει, «ότι εγκαταλείπεσαι χωρίς πρόνοια».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες