Ὥσπερ γὰρ γῆ οἱ ἄνθρωποι λέγονται—〈Ὅτι γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ, Ἐγὼ δέ εἰμι γῆ καὶ σποδός〉— οὕτω καὶ οὐρανὸς λέγεται τὰ ἐπουράνια τάγματα, ἀφ᾽ ὧν θεὸς τὴν γῆν, τὴν ἀνθρωπότητα, ἐφορᾷ. 〈Κύριος ἐξ οὐρανοῦ ἐπὶ τὴν γῆν διέκυψε τοῦ ἰδεῖν,〉 οὐχ ἵνα τότε ἴδῃ, ἀλλ᾽ ἵνα τότε σώσῃ. 〈Τοῦ ἰδεῖν,〉 οὐχ ἵνα τότε μάθῃ, ἀλλ᾽ ἵνα τότε βοηθήσῃ. 〈Τοῦ ἰδεῖν εἰ ἔστι συνίων ἢ ἐκζητῶν τὸν θεόν,〉 ἵνα ὡς φίλον ἀσπάσηται, ἵνα ὡς δίκαιον ἀγαπήσῃ, ἵνα ὡς τῷ Νῶε εἴπῃ· 〈Σὲ μόνον δίκαιον εἶδον ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ,〉 ἵνα ὡς πιστῷ ἐμφανίσῃ· 〈Ἐμφανίζεται δὲ τοῖς μὴ ἀπιστοῦσιν αὐτῷ. Τοῦ ἰδεῖν〉 εἰ ἔστιν ἄρρωστος ἐπιζητῶν τὸν ἰατρόν, εἰ ἔστι πένης λαὸς ἐθνῶν ἐπιζητῶν τὸν Χριστόν, τὸν θησαυρὸν τοῦ πατρός. 〈Τοῦ ἰδεῖν εἰ ἔστι συνίων,〉 ἵνα τούτῳ ὡς φρονίμῳ καὶ συνετῷ διαλεχθῇ, 〈ἢ ἐκζητῶν τὸν θεόν,〉 ἵνα τούτῳ εὑρεθῇ. Εἶτα, ὡς εἶδον οἱ προφῆται ὅτι 〈κύριος ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψε τοῦ ἰδεῖν,〉 παρακαλοῦσιν αὐτόν· Οὐκ ἀρκεῖ μόνον, δέσποτα, τὸ διακύψαι σε ἐξ οὐρανοῦ· ὡς διέκυψας καὶ κατάβηθι· 〈Κύριε, κλῖνον οὐρανοὺς καὶ κατάβηθι.〉 Ἐλθέ, ὁ υἱὸς τοῦ πατρός, ἐκζήτησον τὸν κατ᾽ εἰκόνα. 〈Πάντες〉 γὰρ 〈ἐξέκλιναν, ἅμα ἠχρειώθησαν.〉 Τὸ τῶν ἀνθρώπων στρατόπεδον ὅλον πρὸς τὸν τύραννον ἔνευσε· τῶν στρατηγῶν τῶν προφητῶν οὐκέτι ἀνέχονται. Ἐλθέ, ὁ βασιλεύς, καὶ φάνηθι, καὶ δυσωποῦνται τὸ ἀξίωμα. 〈Πάντες ἐξέκλιναν〉 τὰς ὁδοὺς τῶν προφητῶν.
Μετάφραση
Διότι, όπως ακριβώς οι άνθρωποι ονομάζονται «γη» —«Επειδή γη είσαι και στη γη θα επιστρέψεις, ενώ εγώ είμαι γη και στάχτη»— έτσι και ως «ουρανός» ονομάζονται τα επουράνια τάγματα, από τα οποία ο Θεός επιβλέπει τη γη, δηλαδή την ανθρωπότητα. «Ο Κύριος έσκυψε από τον ουρανό στη γη για να δει», όχι για να δει τότε, αλλά για να σώσει τότε. «Για να δει», όχι για να μάθει τότε, αλλά για να βοηθήσει τότε. «Για να δει αν υπάρχει κάποιος συνετός ή κάποιος που αναζητά τον Θεό», ώστε να τον αγκαλιάσει ως φίλο, ώστε να τον αγαπήσει ως δίκαιο, ώστε να του πει, όπως στον Νώε: «Μόνο εσένα είδα δίκαιο σε αυτήν τη γενεά», ώστε να του φανερωθεί ως σε πιστό: «Διότι εμφανίζεται σε όσους δεν δυσπιστούν απέναντί Του. Για να δει» αν υπάρχει κάποιος άρρωστος που αναζητά τον ιατρό, αν υπάρχει κάποιος φτωχός λαός των εθνών που αναζητά τον Χριστό, τον θησαυρό του Πατρός. «Για να δει αν υπάρχει κάποιος συνετός», ώστε να διαλεχθεί μαζί του ως με άνθρωπο φρόνιμο και συνετό, «ή κάποιος που αναζητά τον Θεό», ώστε σε αυτόν να φανερωθεί. Έπειτα, επειδή οι προφήτες είδαν ότι «ο Κύριος έσκυψε από τον ουρανό για να δει», Τον παρακαλούν: Δεν αρκεί μόνο, Δέσποτα, το να σκύψεις από τον ουρανό· όπως έσκυψες, έτσι και κατέβα: «Κύριε, κλίνε τους ουρανούς και κατέβα». Έλα, Υιέ του Πατρός, αναζήτησε το κατ' εικόνα πλάσμα. Διότι «όλοι παρεξέκλιναν από τον δρόμο τους, όλοι μαζί αχρειώθηκαν». Ολόκληρο το στρατόπεδο των ανθρώπων έκλινε προς τον τύραννο· τους στρατηγούς, δηλαδή τους προφήτες, δεν τους ανέχονται πλέον. Έλα, Βασιλιά, και φανερώσου, και θα σεβαστούν το αξίωμά Σου. «Όλοι παρεξέκλιναν» από τις οδούς των προφητών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες