Φέρε δὴ καὶ τοῖς ἀκολούθως εἰρημένοις ἐπεξέλθωμεν. Ἐπειδὴ γὰρ ἤρξατο ὁ κατακλυσμὸς, φησὶν, Εἰσῆλθε δὲ Νῶε, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ, καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ, καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν αὐτοῦ εἰς τὴν κιβωτὸν, διὰ τὸ ὕδωρ τοῦ κατακλυσμοῦ. Καὶ ἀπὸ τῶν πετεινῶν τῶν καθαρῶν, καὶ ἀπὸ τῶν πετεινῶν τῶν μὴ καθαρῶν, καὶ ἀπὸ τῶν ἑρπετῶν δύο δύο. Ἀπὸ πάντων εἰσῆλθε πρὸς Νῶε εἰς τὴν κιβωτὸν ἄρσεν καὶ θῆλυ, καθ᾽ ἃ ἐνετείλατο Κύριος τῷ Νῶε. Οὐχ ἁπλῶς προσέθηκε τὸ, Καθ᾽ ἃ ἐνετείλατο Κύριος τῷ Νῶε, ἀλλ᾽ ἵνα πάλιν αὐξήσῃ τοῦ δικαίου τὸν ἔπαινον, καὶ ὅτι πάντα οὕτως ἐπλήρωσε, καθάπερ διετάξατο ὁ Δεσπότης, καὶ οὐδὲν παρέλιπε τῶν παρ᾽ αὐτοῦ εἰρημένων αὐτῷ. Καὶ ἐγένετο μετὰ τὰς ἑπτὰ ἡμέρας, καθάπερ ὑπέσχετο, φησὶν, ὁ Δεσπότης, καὶ τὸ ὕδωρ τοῦ κατακλυσμοῦ ἐγένετο ἐπὶ τῆς γῆς, ἐν τῷ ἑξακοσιοστῷ ἔτει ἐν τῇ ζωῇ τοῦ Νῶε, τοῦ δευτέρου μηνὸς, ἑβδόμῃ καὶ εἰκάδι τοῦ μηνός. Ὅρα τῆς Γραφῆς τὴν ἀκρίβειαν, πῶς οὐ μόνον τὸν ἐνιαυτὸν ἡμᾶς ἐδίδαξε, καθ᾽ ὃν ὁ κατακλυσμὸς γέγονεν, ἀλλὰ καὶ τὸν μῆνα κατάδηλον ἐποίησε καὶ τὴν ἡμέραν. Εἶτα ἵνα τῇ διηγήσει τοὺς μετὰ ταῦτα σωφρονεστέρους ἐργάσηται, καὶ τὸν φόβον αὐξήσῃ τῶν γεγενημένων, φησίν· Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐῤῥάγησαν πᾶσαι αἱ πηγαὶ τῆς ἀβύσσου, καὶ οἱ καταῤῥάκται τοῦ οὐρανοῦ ἠνεῴχθησαν, καὶ ἐγένετο ὁ ὑετὸς ἐπὶ τῆς γῆς τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας.
Μετάφραση
Ας προχωρήσουμε λοιπόν στην εξέταση και των όσων αναφέρονται στη συνέχεια. Διότι, όταν άρχισε ο κατακλυσμός, λέει η Γραφή: «Εισήλθε ο Νώε, και οι υιοί του, και η γυναίκα του, και οι γυναίκες των υιών του στην κιβωτό, εξαιτίας του ύδατος του κατακλυσμού. Και από τα πτηνά τα καθαρά, και από τα πτηνά τα μη καθαρά, και από τα ερπετά, δύο δύο. Από όλα μπήκαν προς τον Νώε στην κιβωτό, αρσενικό και θηλυκό, σύμφωνα με όσα διέταξε ο Κύριος στον Νώε». Δεν πρόσθεσε τυχαία τη φράση, «σύμφωνα με όσα διέταξε ο Κύριος στον Νώε», αλλά για να αυξήσει και πάλι τον έπαινο προς τον δίκαιο, και για να δείξει ότι τα εκπλήρωσε όλα έτσι ακριβώς όπως τα διέταξε ο Δεσπότης, χωρίς να παραλείψει τίποτε από όσα του είχε πει Εκείνος. Και συνέβη μετά τις επτά ημέρες, ακριβώς όπως το υποσχέθηκε ο Δεσπότης, λέει, και το ύδωρ του κατακλυσμού ήλθε πάνω στη γη, κατά το εξακοσιοστό έτος της ζωής του Νώε, τον δεύτερο μήνα, την εικοστή εβδόμη ημέρα του μήνα. Δες την ακρίβεια της Γραφής, πώς δεν μας δίδαξε μόνο το έτος κατά το οποίο έγινε ο κατακλυσμός, αλλά έκανε ολοφάνερο και τον μήνα και την ημέρα. Έπειτα, για να καταστήσει μέσω της διήγησης πιο συνετούς τους μεταγενέστερους, και για να αυξήσει τον φόβο μπροστά στα όσα συνέβησαν, λέει: «Εκείνη την ημέρα διαρράγησαν όλες οι πηγές της αβύσσου, και οι καταρράκτες του ουρανού άνοιξαν, και έπεσε η βροχή πάνω στη γη σαράντα ημέρες και σαράντα νύχτες».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες