Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 7:13

Ίσως μάλιστα κάποιος να επικαλούνταν και κάποια μαρτυρία από τη Γραφή υπέρ αυτής της αντίληψης: το ότι άνοιξαν οι καταρράκτες του ουρανού, όταν έπρεπε να κατακλυστεί η γη, με το ύδωρ να υπερβαίνει κατά πολύ σε βάθος κάθε κορυφή των ορέων. Αλλά εγώ υποστηρίζω ότι είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί αυτή η γραφική αντίρρηση μέσω άλλου χωρίου της Γραφής· διότι γνωρίζω την καταχρηστική χρήση των θείων ρημάτων σύμφωνα με τη συνήθεια της Γραφής.

Ας προχωρήσουμε λοιπόν στην εξέταση και των όσων αναφέρονται στη συνέχεια. Διότι, όταν άρχισε ο κατακλυσμός, λέει η Γραφή: «Εισήλθε ο Νώε, και οι υιοί του, και η γυναίκα του, και οι γυναίκες των υιών του στην κιβωτό, εξαιτίας του ύδατος του κατακλυσμού. Και από τα πτηνά τα καθαρά, και από τα πτηνά τα μη καθαρά, και από τα ερπετά, δύο δύο. Από όλα μπήκαν προς τον Νώε στην κιβωτό, αρσενικό και θηλυκό, σύμφωνα με όσα διέταξε ο Κύριος στον Νώε». Δεν πρόσθεσε τυχαία τη φράση, «σύμφωνα με όσα διέταξε ο Κύριος στον Νώε», αλλά για να αυξήσει και πάλι τον έπαινο προς τον δίκαιο, και για να δείξει ότι τα εκπλήρωσε όλα έτσι ακριβώς όπως τα διέταξε ο Δεσπότης, χωρίς να παραλείψει τίποτε από όσα του είχε πει Εκείνος. Και συνέβη μετά τις επτά ημέρες, ακριβώς όπως το υποσχέθηκε ο Δεσπότης, λέει, και το ύδωρ του κατακλυσμού ήλθε πάνω στη γη, κατά το εξακοσιοστό έτος της ζωής του Νώε, τον δεύτερο μήνα, την εικοστή εβδόμη ημέρα του μήνα. Δες την ακρίβεια της Γραφής, πώς δεν μας δίδαξε μόνο το έτος κατά το οποίο έγινε ο κατακλυσμός, αλλά έκανε ολοφάνερο και τον μήνα και την ημέρα. Έπειτα, για να καταστήσει μέσω της διήγησης πιο συνετούς τους μεταγενέστερους, και για να αυξήσει τον φόβο μπροστά στα όσα συνέβησαν, λέει: «Εκείνη την ημέρα διαρράγησαν όλες οι πηγές της αβύσσου, και οι καταρράκτες του ουρανού άνοιξαν, και έπεσε η βροχή πάνω στη γη σαράντα ημέρες και σαράντα νύχτες».

Και το να επιφέρει τον κατακλυσμό σε σαράντα ημέρες και νύχτες, και αυτό πάλι αποτελεί μέγιστο δείγμα της φιλανθρωπίας Του. Διότι ήθελε, από πολλή αγαθότητα, έστω και μερικοί από αυτούς, αφού συνετιστούν, να διαφύγουν την παντελή απώλεια, βλέποντας με τα ίδια τους τα μάτια την καταστροφή των ομογενών τους και την πανωλεθρία που έμελλε να τους καταλάβει. Διότι ήταν φυσικό κατά την πρώτη ημέρα να κατακλυστεί ένα ορατό μέρος της γης, και κατά τη δεύτερη να γίνει κάποια προσθήκη· ομοίως και την τρίτη, και ούτω καθεξής. Και για τον λόγο αυτό έδωσε παράταση σαράντα ημερών και σαράντα νυκτών, προκειμένου να αποκόψει από αυτούς κάθε πρόφαση δικαιολογίας. Διότι, εάν το επιθυμούσε και το πρόσταζε, θα μπορούσε μέσα σε μία στιγμή να κατακλύσει τα πάντα, αλλά, ενεργώντας σύμφωνα με τη δική Του φιλανθρωπία, χρησιμοποίησε και τόσο μεγάλη παράταση ημερών. Έπειτα λέγει: «Εκείνη την ημέρα εισήλθε ο Νώε στην κιβωτό, και ο Σημ, και ο Χαμ, και ο Ιάφεθ, και η γυναίκα του Νώε, και οι τρεις γυναίκες των υιών του, και όλα τα θηρία κατά γένος, όπως ακριβώς ενετείλατο ο Κύριος ο Θεός στον Νώε». Όταν, λέγει, ξεκίνησαν τα γεγονότα του κατακλυσμού σύμφωνα με το πρόσταγμα του Δεσπότου, εισήλθε ο Νώε στην κιβωτό με τους υιούς και τη γυναίκα του, και τις γυναίκες των υιών του, και όλα τα θηρία κατά γένος. Και έκλεισε, λέγει, ο Κύριος ο Θεός την κιβωτό από έξω.