Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 7:14

Ίσως μάλιστα κάποιος να επικαλούνταν και κάποια μαρτυρία από τη Γραφή υπέρ αυτής της αντίληψης: το ότι άνοιξαν οι καταρράκτες του ουρανού, όταν έπρεπε να κατακλυστεί η γη, με το ύδωρ να υπερβαίνει κατά πολύ σε βάθος κάθε κορυφή των ορέων. Αλλά εγώ υποστηρίζω ότι είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί αυτή η γραφική αντίρρηση μέσω άλλου χωρίου της Γραφής· διότι γνωρίζω την καταχρηστική χρήση των θείων ρημάτων σύμφωνα με τη συνήθεια της Γραφής.

Και το να επιφέρει τον κατακλυσμό σε σαράντα ημέρες και νύχτες, και αυτό πάλι αποτελεί μέγιστο δείγμα της φιλανθρωπίας Του. Διότι ήθελε, από πολλή αγαθότητα, έστω και μερικοί από αυτούς, αφού συνετιστούν, να διαφύγουν την παντελή απώλεια, βλέποντας με τα ίδια τους τα μάτια την καταστροφή των ομογενών τους και την πανωλεθρία που έμελλε να τους καταλάβει. Διότι ήταν φυσικό κατά την πρώτη ημέρα να κατακλυστεί ένα ορατό μέρος της γης, και κατά τη δεύτερη να γίνει κάποια προσθήκη· ομοίως και την τρίτη, και ούτω καθεξής. Και για τον λόγο αυτό έδωσε παράταση σαράντα ημερών και σαράντα νυκτών, προκειμένου να αποκόψει από αυτούς κάθε πρόφαση δικαιολογίας. Διότι, εάν το επιθυμούσε και το πρόσταζε, θα μπορούσε μέσα σε μία στιγμή να κατακλύσει τα πάντα, αλλά, ενεργώντας σύμφωνα με τη δική Του φιλανθρωπία, χρησιμοποίησε και τόσο μεγάλη παράταση ημερών. Έπειτα λέγει: «Εκείνη την ημέρα εισήλθε ο Νώε στην κιβωτό, και ο Σημ, και ο Χαμ, και ο Ιάφεθ, και η γυναίκα του Νώε, και οι τρεις γυναίκες των υιών του, και όλα τα θηρία κατά γένος, όπως ακριβώς ενετείλατο ο Κύριος ο Θεός στον Νώε». Όταν, λέγει, ξεκίνησαν τα γεγονότα του κατακλυσμού σύμφωνα με το πρόσταγμα του Δεσπότου, εισήλθε ο Νώε στην κιβωτό με τους υιούς και τη γυναίκα του, και τις γυναίκες των υιών του, και όλα τα θηρία κατά γένος. Και έκλεισε, λέγει, ο Κύριος ο Θεός την κιβωτό από έξω.