Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 7:24

Και εξάλειψε κάθε ύπαρξη που βρισκόταν πάνω στο πρόσωπο όλης της γης, από τον άνθρωπο μέχρι τα κτήνη και τα ερπετά και τα πτηνά του ουρανού, και εξαλείφθηκαν από τη γη. Πρόσεξε πώς και μία και δύο και πολλές φορές μάς διδάσκει την πανωλεθρία που συνέβη, και ότι κανένα από τα όντα δεν διέφυγε, αλλά όλα πνίγηκαν από τα ύδατα, και το γένος των ανθρώπων και το γένος των άλογων ζώων. Και απέμεινε, λέει, μόνος ο Νώε και όσοι ήταν μαζί του μέσα στην κιβωτό. Και υψώθηκε το νερό πάνω στη γη επί εκατόν πενήντα ημέρες. Για τόσες ημέρες, λέει, το νερό παρέμεινε στο υψηλότερο σημείο του.

«Ενθυμήθηκε», λέγει, «ο Θεός τον Νώε». Επειδή, δηλαδή, μας διηγήθηκε σε όσα ήδη ειπώθηκαν —όπως ακριβώς διδάξαμε προηγουμένως την αγάπη σας— ότι επί σαράντα ημέρες και ισάριθμες νύχτες έπεφτε η βροχή, και επί εκατόν πενήντα ημέρες το ύδωρ παρέμεινε στην ίδια στάθμη, υψωμένο δεκαπέντε πήχεις πάνω από τα όρη, και ότι, ενώ συνέβαιναν αυτά, ο δίκαιος βρισκόταν μέσα στην κιβωτό, μη μπορώντας ούτε τον αέρα να αναπνεύσει, εφόσον συμβίωναν μαζί του και όλα τα άλογα ζώα, γι' αυτό λέγει: «Και ενθυμήθηκε ο Θεός τον Νώε». Τι σημαίνει «ενθυμήθηκε»; Σπλαχνίστηκε, λέγει, ο Θεός τον δίκαιο που ζούσε μέσα στην κιβωτό, τον ελέησε που βρισκόταν σε τόσο μεγάλη στενοχώρια και τελούσε σε αμηχανία, μη γνωρίζοντας μέχρι πότε θα διαρκούσαν τα δεινά. Διότι, αναλογίσου, παρακαλώ, ποιους λογισμούς έκανε μέσα του μετά τις σαράντα ημέρες και τις σαράντα νύχτες, κατά τις οποίες κατέβαινε η ορμή των υδάτων, βλέποντας επί εκατόν πενήντα ημέρες τα ύδατα να παραμένουν στο ίδιο επίπεδο και να μην υποχωρούν καθόλου· και το χειρότερο, ότι δεν μπορούσε ούτε με τα ίδια του τα μάτια να δει τα όσα είχαν συμβεί, αλλά όντας έγκλειστος, και μη μπορώντας από πουθενά να αντικρίσει τα δεινά που είχαν ενσκήψει, υπέμενε μεγαλύτερη την οδύνη και συλλογιζόταν τα πιο βαριά κάθε μέρα.

Ο Κάιν φονεύει τον αδελφό του επειδή εκείνος ευνοήθηκε περισσότερο, και υφίσταται την τιμωρία· και μετά από αυτά τεκνοποιεί. Γεννά δε και η Εύα τον Σηθ. Ακολουθεί κατάλογος των απογόνων του Αδάμ και των απογόνων του Σηθ, μέχρι τον Νώε, και η κατηγορία κατά των ανθρώπων για τους ανάρμοστους γάμους και τις υπόλοιπες ανομίες· «Υιούς Θεού» εδώ ονομάζει εκείνους που έλκουν την καταγωγή τους από τον Σηθ, διότι έχει ειπωθεί: «Εγώ είπα, είστε θεοί και όλοι υιοί του Υψίστου». «Θυγατέρες δε των ανθρώπων» εκείνες που κατάγονται από τον Κάιν. Ο Θεός προαναγγέλλει στον Νώε τη μέλλουσα καταστροφή των ανθρώπων μέσω του κατακλυσμού, και τον προτρέπει να κατασκευάσει την κιβωτό, μήκους τριακοσίων πήχεων, πλάτους πενήντα πήχεων και ύψους τριάντα πήχεων. Όταν δε εισήλθε στην κιβωτό, ο κατακλυσμός μαινόταν για σαράντα ημέρες και σαράντα νύχτες. Το ύδωρ άρχισε να υποχωρεί μετά από εκατόν πενήντα ημέρες. Φάνηκαν δε οι κορυφές των ορέων την πρώτη ημέρα του δέκατου μήνα. Και μετά από σαράντα ημέρες απέστειλε τον κόρακα, και δεν επέστρεψε· και μετά από επτά ημέρες απέστειλε την περιστερά, και επέστρεψε κομίζοντας έναν κλάδο ελιάς.