Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 7:5

Και έπραξε, λέει, ο Νώε πάντα όσα του διέταξε ο Κύριος ο Θεός, έτσι ακριβώς έπραξε. Παρατήρησε πάλι και εδώ το μέγεθος του εγκωμίου. Έπραξε, λέει, ο Νώε πάντα όσα του διέταξε ο Κύριος ο Θεός. Δεν έκανε δηλαδή πράξη ορισμένα από τα προστάγματα ενώ αμέλησε κάποια άλλα, αλλά εξετέλεσε όλα όσα του παραγγέλθηκαν, και «έτσι τα έπραξε», όπως ακριβώς τον διέταξε· τίποτα δεν παρέλειψε, αλλά τα εκπλήρωσε όλα, και απέδειξε μέσα από τα ίδια του τα έργα ότι δικαίως αξιώθηκε την εύνοια του Δεσπότη. Πόσων στεφάνων άραγε δεν θα ήταν άξια τούτη η μαρτυρία, την οποία απήλαυσε ο δίκαιος από τη θεία Γραφή; Ποιος θα μπορούσε να θεωρηθεί πιο μακάριος από εκείνον που έκανε πράξη όλα όσα του παραγγέλθηκαν από τον Θεό και επέδειξε τόσο μεγάλη υπακοή στα προστάγματά Του; Και για να μάθεις πόσης εξαγγελίας αξιώνεται εξαιτίας αυτού από τον Δημιουργό των πάντων, άκουσε τα εξής: Και είπε, λέει, ο Κύριος ο Θεός προς τον Νώε· «Είσελθε εσύ και όλος ο οίκος σου στην κιβωτό». Έπειτα, για να μάθουμε ότι δεν σώζει τον δίκαιο μόνο κατά χάρη, αλλά του δίδει και τις αμοιβές των κόπων του, καθώς και τις ανταποδόσεις της αρετής του, λέει: Γι' αυτόν τον λόγο σε προστάζω να εισέλθεις στην κιβωτό μαζί με τον οίκο σου, «Διότι εσένα είδα δίκαιο ενώπιόν μου σε τούτη τη γενεά». Μεγάλη και αξιόπιστη η μαρτυρία.

Γι' αυτόν τον λόγο μάς φανερώνει τον αριθμό των ετών, και προστάζει την κατασκευή της κιβωτού. Και έπειτα από όλα αυτά, προαναγγέλλει τα γεγονότα και επτά ημέρες πριν, ώστε να αποστομώσει την αναίσχυντη γλώσσα όλων εκείνων που επιθυμούν να μιλούν απερίσκεπτα. «Και έπραξε», λέει, «ο Νώε όλα όσα του διέταξε ο Κύριος ο Θεός». Πρόσεξε πώς και τώρα η θεία Γραφή διακηρύσσει την ευγνωμοσύνη και την υπακοή του δικαίου, διδάσκοντας ότι δεν παρέλειψε τίποτα από όσα του προστάχθηκαν, αλλά, αφού τα εκπλήρωσε όλα, προσέφερε και με αυτόν τον τρόπο την απόδειξη της δικής του αρετής.

Διότι σε επτά ακόμη ημέρες θα φέρω βροχή πάνω στη γη για σαράντα ημέρες και σαράντα νύχτες, και θα εξαλείψω κάθε ύπαρξη που εποίησα από το πρόσωπο της γης, από άνθρωπο μέχρι κτήνος. Και ο Νώε έπραξε όλα όσα του πρόσταξε ο Κύριος ο Θεός. Αφού φτάσαμε τον λόγο μας μέχρι αυτό το σημείο, διακόψαμε εδώ τη διδασκαλία. Διότι ίσως να θυμάστε και εσείς, όταν εξηγήσαμε στην αγάπη σας την αιτία, για ποιον λόγο πρόσταξε να εισαχθούν από μεν τα καθαρά ζώα επτά, από δε τα ακάθαρτα ανά δύο. Εμπρός, λοιπόν, ας προχωρήσουμε σήμερα σε όσα αναγνώστηκαν στη συνέχεια, και ας δούμε τι μας διηγείται η θεία Γραφή μετά την είσοδο του Νώε στην κιβωτό. Διότι τώρα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, αρμόζει να επιδείξουμε μεγάλο ζήλο, αφού, λόγω της περιόδου της νηστείας, απολαμβάνουμε συνεχώς την πλέον ευχάριστη συναναστροφή σας, έχουμε απαλλαγεί από τη λαιμαργία των απολαύσεων και, έχοντας τον λογισμό μας σε εγρήγορση, μπορούμε να προσέξουμε με ακρίβεια τα λεγόμενα. Είναι αναγκαίο, λοιπόν, να πούμε από πού ξεκίνησαν τα σημερινά αναγνώσματα. Λέει, δηλαδή: «Ο Νώε ήταν εξακοσίων ετών, και έγινε ο κατακλυσμός των υδάτων πάνω στη γη».

Από τον πρώτο λόγο. Ότι μάταια, λέει, οι Ναυατιανοί, ακόμη κι αν ήταν καθαροί και ξεχωριστοί ως προς τον βίο τους, πράγμα που δεν είναι, αρνούνται να συνάγονται, να προσεύχονται και να ψάλλουν μαζί με τους άλλους. Διότι ο Άβελ, παρότι διέφερε πάρα πολύ σε όλα από τον Κάιν, προσέφερε θυσία μαζί του, και του μεν ο Θεός τη θυσία τη δεχόταν, του δε την απέρριπτε, και σε τίποτα δεν στάθηκε εμπόδιο ο βέβηλος στον θεοσεβή ώστε να μη γίνουν δεκτά τα δώρα του. Και ο Νώε, προσθέτει, είχε λάβει την εντολή να δεχθεί ταυτόχρονα μέσα στην κιβωτό τα καθαρά και τα ακάθαρτα ζώα.