ζʹ. Ἄξιον δὲ οἶμαι πολυπραγμονῆσαι λεπτῶς τίνες ἂν νοοῖντο τυχὸν οἱ τῷ Νῶε συνεισθέοντες εἰς τὴν κιβωτὸν, καὶ τὴν διὰ πίστεώς τε καὶ ὕδατος σωτηρίαν ἀποκερδαίνοντες. Γέγραπται τοίνυν, ὅτι «Εἰσῆλθε Νῶε εἰς τὴν κιβωτὸν, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ, καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ, καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾽ αὐτοῦ.» Συνεισκεκόμικε δὲ τούτοις, καὶ ἀπὸ παντὸς ζώου καὶ τῶν πετεινῶν, ἑπτὰ μὲν τῶν καθαρῶν, ἀνὰ δύο δὲ τῶν ἀκαθάρτων. Ἐδόκει γὰρ ὧδε θεσμοθετεῖν τῷ Θεῷ. Ὀνόματα δὲ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ, Σὴμ, Χὰμ, Ἰάφεθ· διερμηνεύεται δὲ ὁ μὲν Σὴμ, φύτευμα καὶ τέλειοις· θερμασία δὲ ὁ Χὰμ, καὶ πλατυσμὸς ὁ Ἰάφεθ. Σεσώσμεθα γὰρ ἐν Χριστῷ διὰ πίστεως οἱ ἐξ ἀτελοῦς ὥσπερ πολιτείας τῆς κατὰ νόμον εἰς τὴν τῆς εὐαγγελικῆς παιδεύσεως τελειότητα, καθάπερ τινὰ μόσχια πεφυτευμένοι λεπτά. Τοιγάρτοι καὶ ὁ θεσπέσιος Δαβὶδ τοῖς μὲν τῶν Ἰουδαίων λαοῖς τὴν ἐν Χριστῷ δικαίωσιν οὐ προσιεμένοις ἐπετίμα, λέγων· «Ἠγάπησας κακίαν ὑπὲρ ἀγαθοσύνην· ἀδικίαν ὑπὲρ τὸ λαλῆσαι δικαιοσύνην· ἠγάπησας πάντα ῥήματα καταποντισμοῦ, γλῶσσαν δολίαν.» Δεδυσφημήκασιν γὰρ ἀκαθέκτως εἰς τὸν Υἱόν. «Διὰ τοῦτο,» φησὶν, «ὁ Θεὸς καθελεῖ σε εἰς τέλος· ἐκτίλαι σε καὶ μεταναστεύσαι σε ἀπὸ σχηνώματός σου, καὶ τὸ ῥίζωμά σου ἐκ γῆς ζώντων.»
Μετάφραση
Ζ΄. Αξίζει, νομίζω, να εξετάσουμε με λεπτομέρεια ποιοι τυχόν εννοούνται ότι είναι αυτοί που εισέρχονται μαζί με τον Νώε στην κιβωτό και κερδίζουν τη σωτηρία διά της πίστεως και του ύδατος. Είναι γεγραμμένο λοιπόν ότι: «Εισήλθε ο Νώε στην κιβωτό, και οι υιοί του, και η γυναίκα του, και οι γυναίκες των υιών του μαζί του». Εισήγαγε δε μαζί με αυτούς, και από κάθε ζώο και από τα πτηνά, επτά από τα καθαρά, και ανά δύο από τα ακάθαρτα. Διότι έτσι ευδόκησε ο Θεός να ορίσει. Τα ονόματα δε των υιών του είναι Σημ, Χαμ, Ιάφεθ. Και ερμηνεύεται ο μεν Σημ φύτευμα και τελειότητα, ο Χαμ θερμότητα, και ο Ιάφεθ πλατυσμός. Διότι σωθήκαμε εν Χριστώ διά της πίστεως εμείς που από την ατελή, ας πούμε, πολιτεία του νόμου φυτευτήκαμε στην τελειότητα της ευαγγελικής παιδείας, σαν κάποια μικρά νεαρά βλαστάρια. Γι' αυτό και ο θεσπέσιος Δαβίδ επιτιμούσε τον λαό των Ιουδαίων που δεν αποδεχόταν τη δικαίωση εν Χριστώ, λέγοντας: «Αγάπησες την κακία περισσότερο από την αγαθοσύνη, την αδικία περισσότερο από το να μιλάς με δικαιοσύνη. Αγάπησες κάθε λόγο καταποντισμού, γλώσσα δόλια». Διότι βλασφήμησαν ακατάσχετα τον Υιό. «Γι' αυτό», λέει, «ο Θεός θα σε καθαιρέσει ολοκληρωτικά. Θα σε ξεριζώσει και θα σε μετατοπίσει από το σκήνωμά σου, και το ρίζωμά σου από τη γη των ζώντων».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες