Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 8:13

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑνὶ καὶ ἑξακοσιοστῷ ἔτει ἐν τῇ ζωῇ τοῦ Νῶε, τοῦ πρώτου μηνός, μιᾷ τοῦ μηνός, ἐξέλιπε τὸ ὕδωρ ἀπὸ τῆς γῆς· καὶ ἀπεκάλυψε Νῶε τὴν στέγην τῆς κιβωτοῦ, ἣν ἐποίησε, καὶ εἶδεν ὅτι ἐξέλιπε τὸ ὕδωρ ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν Γένεσιν
Τοιοῦτον γὰρ τὸ ζῶον, ἥμερον, καὶ ἀεὶ τὴν συνήθειαν ἐπιζητοῦν· διά τοι τοῦτο καὶ ὑπέστρεψε, καὶ διὰ τοῦ κάρφους τῆς ἐλαίας πολλὴν παραμυθίαν ἐκόμισε τῷ δικαίῳ. Ἀλλ᾽ ἴσως ἄν τις εἴποι· καὶ πόθεν εὗρε τὸ φύλλον τῆς ἐλαίας; Τὸ μὲν πᾶν ἐγίνετο τῆς τοῦ Θεοῦ οἰκονομίας, καὶ τὸ εὑρεθῆναι, καὶ τὸ τὴν περιστερὰν λαβοῦσαν ἐπὶ τοῦ στόματος ἐπανελθεῖν πάλιν πρὸς τὸν δίκαιον· ἄλλως δὲ καὶ τὸ δένδρον ἀειθαλές ἐστι, καὶ εἰκὸς, τῶν ὑδάτων ὑπονοστησάντων, ἔτι τὸ δένδρον τὴν τῶν φύλλων ἔχειν κόμην. Καὶ ἐπισχὼν, φησὶν, ἔτι ἑπτὰ ἡμέρας ἑτέρας ἐξαπέστειλε τὴν περιστερὰν, καὶ οὐ προέθετο τοῦ ἐπιστρέψαι πρὸς αὐτὸν ἔτι. Ὅρα διὰ πάντων τὸν δίκαιον ἱκανὴν παραμυθίαν λαμβάνοντα. Ὥσπερ γὰρ ἐπανελθούσης αὐτῆς, καὶ ἐπὶ τοῦ στόματος φερούσης τὸ φύλλον τῆς ἐλαίας, χρηστὰς εἶχε τὰς ἐλπίδας, οὕτω καὶ νῦν τὸ ἐξελθοῦσαν μὴ ὑποστρέψαι πάλιν, δεῖγμα μέγιστον αὐτῷ παρεῖχε τοῦ πολλὴν αὐτὴν εὑρηκέναι τὴν ἄνεσιν, καὶ λῆξιν γεγενῆσθαι τῶν ὑδάτων παντελῆ. Καὶ ὅτι τοῦτό ἐστιν ἀληθὲς, ἄκουσον τῶν ἑξῆς. Καὶ ἐγένετο, φησὶ, τῷ ἑνὶ καὶ ἑξακοσιοστῷ ἔτει ἐν τῇ ζωῇ τοῦ Νῶε, τοῦ πρώτου μηνὸς, ἐξέλιπε τὸ ὕδωρ ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς. Καὶ ἀπεκάλυψε Νῶε τὴν στέγην τῆς κιβωτοῦ, ἣν ἐποίησε, καὶ εἶδεν ὅτι ἐξέλιπε τὸ ὕδωρ ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι τέτοιο είναι αυτό το ζώο, ήμερο και πάντοτε επιζητά τη συνήθειά του· γι' αυτό ακριβώς και επέστρεψε, και με το κλαδί της ελιάς έφερε πολλή παρηγοριά στον δίκαιο. Αλλά ίσως κάποιος θα μπορούσε να πει: «Και από πού βρήκε το φύλλο της ελιάς;» Τα πάντα βέβαια γίνονταν κατά την οικονομία του Θεού, και το ότι βρέθηκε, και το ότι η περιστερά το πήρε στο στόμα της και επέστρεψε πάλι προς τον δίκαιο· εξάλλου το δέντρο είναι αειθαλές, και ήταν φυσικό, καθώς τα ύδατα υποχώρησαν, το δέντρο να έχει ακόμη το φύλλωμά του. Και αφού περίμενε, λέει, ακόμη επτά επιπλέον ημέρες, απέστειλε την περιστερά, και εκείνη δεν επέστρεψε πια σε αυτόν. Παρατήρησε πώς μέσα από όλα αυτά ο δίκαιος λαμβάνει ικανή παρηγοριά. Διότι, όπως όταν εκείνη επέστρεψε και έφερε στο στόμα της το φύλλο της ελιάς, αυτός απέκτησε αγαθές ελπίδες, έτσι και τώρα, το ότι, αφού εξήλθε, δεν επέστρεψε πάλι, του παρείχε τη μέγιστη απόδειξη ότι εκείνη βρήκε πολλή άνεση, και ότι επήλθε παντελής λήξη των υδάτων. Και ότι αυτό είναι αληθές, άκουσε τα όσα ακολουθούν: «Και συνέβη», λέει, «κατά το εξακοσιοστό πρώτο έτος της ζωής του Νώε, τον πρώτο μήνα, να εκλείψει το νερό από το πρόσωπο της γης. Και αφαίρεσε ο Νώε τη στέγη της κιβωτού, την οποία είχε κατασκευάσει, και είδε ότι εξέλιπε το νερό από το πρόσωπο της γης».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Εἰς τὴν ἑξαήμερον
Φέρων αὐτὴν ἐν τοῖς ὄρεσι τούτοις κεκάθικεν ἀντὶ νεστάθμου τινός, διὰ τὸ εἶναι αὐτὸ παντὸς ὄρους καὶ πάσης κορυφῆς καὶ σκοπέλου τῷ ὕψει ὑπέρτερον. Ἐν οἷς ὁ δίκαιος νεσταθμούμενος, νῦν μὲν διὰ τοῦ κόρακος, νῦν δὲ διὰ τῆς περιστερᾶς, ἐτεκμήρατο τὴν τῶν ὑδάτων λῆξιν ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς. «Ἐν δὲ τῷ ἑνὶ καὶ ἑξακοσιοστῷ ἔτει ἐν τῇ ζωῇ τοῦ Νῶε, μιᾷ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου, ἐξέλιπε τὸ ὕδωρ ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, ἐν δὲ τῇ δεκάτῃ ἑβδόμῃ τοῦ δευτέρου μηνὸς ἐξηράνθη ἡ γῆ». Ἐν τῇ ἑβδόμῃ καὶ εἰκοστῇ τοῦ αὐτοῦ μηνὸς «ἠνέωξε τὴν στέγην τῆς κιβωτοῦ». Ἦν γὰρ κουβουκλοειδὴς ἄνωθεν εἰς μίαν πῆχυν συντελεσμένη, καθὼς ἐκελεύσθη. Καθ’ ἣν γὰρ εἰσῆλθον ἡμέραν, κατὰ τὴν αὐτὴν πάλιν, πληρωθέντος τοῦ χρόνου, ἠνέῳξε τὴν κιβωτόν. Ὁλόκληρον γὰρ ἐνιαυτὸν ὁ δίκαιος ἐν τῷ σκοτεινῷ ἐκείνῳ καταγωγίῳ συγκεκλεισμένος ἦν μετὰ κτηνῶν καὶ θηρίων, καὶ ὡς κτηνοτρόφος ἅμα καὶ θηριοτρόφος καὶ ὀρνιθοτρόφος ἦν διατρέφων αὐτὰ καὶ ποτίζων καὶ κυβερνῶν. Ἀνοίξαντος δὲ μετὰ τὴν τοῦ χρόνου περαίωσιν, ἐκέλευσε Κύριος ὁ Θεὸς καὶ ἐξῆλθε μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ καὶ ὅσα ἦν μετ’ αὐτοῦ εἰς τὴν κιβωτὸν ἀπὸ πετεινῶν ἕως κτηνῶν, καί· «Αὐξάνεσθε», φησί, «καὶ πληθύνεσθε ἐπὶ τῆς γῆς».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μεταφέροντάς την σε αυτά τα όρη την καθήλωσε σαν σε κάποιο ναύσταθμο, λόγω του ότι αυτό το όρος ήταν ψηλότερο από κάθε άλλο όρος, κορυφή και σκόπελο. Εκεί ο δίκαιος, έχοντας αγκυροβολήσει, πότε μέσω του κόρακα και πότε μέσω της περιστεράς, επιβεβαίωσε την υποχώρηση των υδάτων από το πρόσωπο της γης. «Στο εξακοσιοστό πρώτο έτος της ζωής του Νώε, την πρώτη ημέρα του πρώτου μήνα, εξέλιπε το νερό από το πρόσωπο της γης, ενώ τη δέκατη έβδομη ημέρα του δεύτερου μήνα η γη ξεράθηκε». Την εικοστή έβδομη ημέρα του ίδιου μήνα «άνοιξε τη στέγη της κιβωτού». Διότι αυτή είχε μορφή κουβουκλίου στο επάνω μέρος και κατέληγε σε έναν πήχη, όπως ακριβώς είχε προσταχθεί. Επειδή, την ίδια ημέρα που εισήλθαν, την ίδια ημέρα πάλι, όταν συμπληρώθηκε ο χρόνος, άνοιξε την κιβωτό. Γιατί επί έναν ολόκληρο χρόνο ο δίκαιος ήταν συγκλεισμένος σε εκείνο το σκοτεινό κατάλυμα μαζί με κτήνη και θηρία, και, οντας συγχρόνως κτηνοτρόφος, θηριοτρόφος και πτηνοτρόφος, τα έτρεφε, τα πότιζε και τα φρόντιζε. Όταν δε την άνοιξε, μετά την παρέλευση του χρόνου, πρόσταξε ο Κύριος ο Θεός και εξήλθε μαζί με τους ανθρώπους του και με όλα όσα βρίσκονταν μαζί του στην κιβωτό, από τα πτηνά μέχρι τα κτήνη, και τους είπε: «Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε πάνω στη γη».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες