Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 8:14

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ μηνὶ ἐξηράνθη ἡ γῆ, ἑβδόμῃ καὶ εἰκάδι τοῦ μηνός.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
θʹ. Γέγονε δὲ ὅτι καὶ Ἀρχιερεὺς ἐφ᾽ ἡμᾶς ὁ Ἐμμανουὴλ, δι᾽ οὗ καὶ τὴν προσαγωγὴν ἐσχήκαμεν πρὸς τὸν Πατέρα καὶ Θεὸν, καὶ ἀνεκαινίσθημεν πρὸς τὸ ἐν ἀρχαῖς, λελυμένης τῆς ἀρᾶς, τῆς ἐπὶ τῷ πρωτοπλάστῳ φημὶ, ὅρα δὴ τοῖς ἐφεξῆς γεγραμμένοις ἐμβαλεῖν. «Ἐπειδὴ γὰρ ἐξηράνθη,» φησὶν, «ἡ γῆ, ἐξῆλθεν ὁ Νῶε τῆς κιβωτοῦ, καὶ πάντες οἱ σὺν αὐτῷ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
θ΄. Το ότι λοιπόν έγινε για εμάς Αρχιερέας ο Εμμανουήλ, μέσω του οποίου αποκτήσαμε την πρόσβαση προς τον Πατέρα και Θεό, και ανακαινιστήκαμε στην αρχική μας κατάσταση, με τη λύση της κατάρας, εννοώ εκείνης που επιβλήθηκε στον πρωτόπλαστο, δώσε προσοχή για να το κατανοήσεις στα όσα γράφονται στη συνέχεια: «Διότι, αφού ξεράθηκε», λέει, «η γη, βγήκε ο Νώε από την κιβωτό, και όλοι όσοι ήταν μαζί του».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν Γένεσιν
εʹ. Πάλιν ἐνταῦθα ἔπεισί μοι θαυμάζειν καὶ ἐκπλήττεσθαι καὶ τοῦ δικαίου τὴν ἀρετὴν, καὶ τοῦ Θεοῦ τὴν φιλανθρωπίαν. Πῶς γὰρ, εἰπέ μοι, μετὰ τοσοῦτον χρόνον προσβαλὼν τῷ ἀέρι, καὶ τὰς ὄψεις ἀνατείνας εἰς τὴν τοῦ οὐρανοῦ θέαν οὐκ ἀπετυφλώθη καὶ ἐπηρώθη τὰς ὄψεις; Ἴστε γὰρ, ἴστε, ὅτι μάλιστα τοῦτο πάσχειν ἔθος τοῖς ἀνθρώποις, κἂν πρὸς βραχὺ μέρος τῆς ἡμέρας ἐν σκοτεινοῖς τόποις καὶ ζοφωδεστέροις διάγοντες πρὸς τὴν τοῦ φωτὸς ἀθρόον αὐγὴν ἀτενίσαι βουληθῶσιν. Ἀλλ᾽ ὁ δίκαιος οὗτος ἐν ἐνιαυτῷ ὁλοκλήρῳ καὶ ἐν τοσούτοις μησὶ, καθάπερ ἐν σκότῳ, διάγων ἐν τῇ κιβωτῷ, καὶ νῦν ἀθρόον πρὸς τὴν τοῦ φωτὸς αὐγὴν ἐπιδὼν, οὐδὲν τοιοῦτον ἔπασχεν. Ἡ γὰρ τοῦ Θεοῦ χάρις ἦν μετὰ τῆς παρασχεθείσης αὐτῷ ὑπομονῆς, ἡ καὶ τοῦ σώματος τὰς αἰσθήσεις ἰσχυρὰς ἀπεργαζομένη, καὶ ἀνωτέρας τῶν σωματικῶν ἀναγκῶν ταύτας ποιοῦσα. Ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ μηνὶ ἐξηράνθη ἡ γῆ, ἑβδόμῃ καὶ εἰκάδι τοῦ μηνός. Οὐχ ἁπλῶς τὴν τοσαύτην ἀκρίβειαν ποιεῖται ἡ θεία Γραφὴ, ἀλλ᾽ ἵνα μάθωμεν, ὅτι μέχρι μιᾶς ἡμέρας τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου ἡ συμπλήρωσις γεγένηται, καθ᾽ ὃν τοῦ δικαίου ἐδείχθη ἡ ὑπομονὴ, καὶ τῆς οἰκουμένης ἁπάσης τὸ καθάρσιον γέγονεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ε'. Πάλι εδώ αισθάνομαι την ανάγκη να θαυμάσω και να εκπλαγώ, τόσο με την αρετή του δικαίου όσο και με τη φιλανθρωπία του Θεού. Διότι πώς, πες μου, έπειτα από τόσο χρόνο, όταν ήρθε σε επαφή με τον αέρα και ύψωσε το βλέμμα του στη θέα του ουρανού, δεν τυφλώθηκε και δεν έπαθε βλάβη η όρασή του; Διότι γνωρίζετε, βεβαίως γνωρίζετε, ότι αυτό ακριβώς συνηθίζουν να παθαίνουν οι άνθρωποι, όταν, έστω και για ένα μικρό μέρος της ημέρας παραμείνουν σε σκοτεινούς και ζοφερούς τόπους, και έπειτα θελήσουν να ατενίσουν απότομα τη λάμψη του φωτός. Αλλά ο δίκαιος αυτός, που επί έναν ολόκληρο χρόνο και τόσους μήνες διέμενε σαν σε σκοτάδι μέσα στην κιβωτό, τώρα που αντίκρισε απότομα τη λάμψη του φωτός, δεν έπαθε τίποτα τέτοιο. Διότι ήταν η χάρη του Θεού, μαζί με την υπομονή που του είχε δοθεί, η οποία καθιστούσε ισχυρές και τις αισθήσεις του σώματος, κάνοντάς τες ανώτερες από τις σωματικές ανάγκες. «Κατά τον δεύτερο μήνα ξηράνθηκε η γη, την εικοστή εβδόμη του μηνός». Όχι τυχαία χρησιμοποιεί τόση ακρίβεια η θεία Γραφή, αλλά για να μάθουμε ότι μέχρι και την τελευταία ημέρα συμπληρώθηκε ακριβώς εκείνος ο χρόνος, κατά τον οποίο αποδείχθηκε η υπομονή του δικαίου και συντελέστηκε η κάθαρση ολόκληρης της οικουμένης.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Εἰς τὴν ἑξαήμερον
Φέρων αὐτὴν ἐν τοῖς ὄρεσι τούτοις κεκάθικεν ἀντὶ νεστάθμου τινός, διὰ τὸ εἶναι αὐτὸ παντὸς ὄρους καὶ πάσης κορυφῆς καὶ σκοπέλου τῷ ὕψει ὑπέρτερον. Ἐν οἷς ὁ δίκαιος νεσταθμούμενος, νῦν μὲν διὰ τοῦ κόρακος, νῦν δὲ διὰ τῆς περιστερᾶς, ἐτεκμήρατο τὴν τῶν ὑδάτων λῆξιν ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς. «Ἐν δὲ τῷ ἑνὶ καὶ ἑξακοσιοστῷ ἔτει ἐν τῇ ζωῇ τοῦ Νῶε, μιᾷ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου, ἐξέλιπε τὸ ὕδωρ ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, ἐν δὲ τῇ δεκάτῃ ἑβδόμῃ τοῦ δευτέρου μηνὸς ἐξηράνθη ἡ γῆ». Ἐν τῇ ἑβδόμῃ καὶ εἰκοστῇ τοῦ αὐτοῦ μηνὸς «ἠνέωξε τὴν στέγην τῆς κιβωτοῦ». Ἦν γὰρ κουβουκλοειδὴς ἄνωθεν εἰς μίαν πῆχυν συντελεσμένη, καθὼς ἐκελεύσθη. Καθ’ ἣν γὰρ εἰσῆλθον ἡμέραν, κατὰ τὴν αὐτὴν πάλιν, πληρωθέντος τοῦ χρόνου, ἠνέῳξε τὴν κιβωτόν. Ὁλόκληρον γὰρ ἐνιαυτὸν ὁ δίκαιος ἐν τῷ σκοτεινῷ ἐκείνῳ καταγωγίῳ συγκεκλεισμένος ἦν μετὰ κτηνῶν καὶ θηρίων, καὶ ὡς κτηνοτρόφος ἅμα καὶ θηριοτρόφος καὶ ὀρνιθοτρόφος ἦν διατρέφων αὐτὰ καὶ ποτίζων καὶ κυβερνῶν. Ἀνοίξαντος δὲ μετὰ τὴν τοῦ χρόνου περαίωσιν, ἐκέλευσε Κύριος ὁ Θεὸς καὶ ἐξῆλθε μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ καὶ ὅσα ἦν μετ’ αὐτοῦ εἰς τὴν κιβωτὸν ἀπὸ πετεινῶν ἕως κτηνῶν, καί· «Αὐξάνεσθε», φησί, «καὶ πληθύνεσθε ἐπὶ τῆς γῆς».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μεταφέροντάς την σε αυτά τα όρη την καθήλωσε σαν σε κάποιο ναύσταθμο, λόγω του ότι αυτό το όρος ήταν ψηλότερο από κάθε άλλο όρος, κορυφή και σκόπελο. Εκεί ο δίκαιος, έχοντας αγκυροβολήσει, πότε μέσω του κόρακα και πότε μέσω της περιστεράς, επιβεβαίωσε την υποχώρηση των υδάτων από το πρόσωπο της γης. «Στο εξακοσιοστό πρώτο έτος της ζωής του Νώε, την πρώτη ημέρα του πρώτου μήνα, εξέλιπε το νερό από το πρόσωπο της γης, ενώ τη δέκατη έβδομη ημέρα του δεύτερου μήνα η γη ξεράθηκε». Την εικοστή έβδομη ημέρα του ίδιου μήνα «άνοιξε τη στέγη της κιβωτού». Διότι αυτή είχε μορφή κουβουκλίου στο επάνω μέρος και κατέληγε σε έναν πήχη, όπως ακριβώς είχε προσταχθεί. Επειδή, την ίδια ημέρα που εισήλθαν, την ίδια ημέρα πάλι, όταν συμπληρώθηκε ο χρόνος, άνοιξε την κιβωτό. Γιατί επί έναν ολόκληρο χρόνο ο δίκαιος ήταν συγκλεισμένος σε εκείνο το σκοτεινό κατάλυμα μαζί με κτήνη και θηρία, και, οντας συγχρόνως κτηνοτρόφος, θηριοτρόφος και πτηνοτρόφος, τα έτρεφε, τα πότιζε και τα φρόντιζε. Όταν δε την άνοιξε, μετά την παρέλευση του χρόνου, πρόσταξε ο Κύριος ο Θεός και εξήλθε μαζί με τους ανθρώπους του και με όλα όσα βρίσκονταν μαζί του στην κιβωτό, από τα πτηνά μέχρι τα κτήνη, και τους είπε: «Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε πάνω στη γη».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες