θʹ. Γέγονε δὲ ὅτι καὶ Ἀρχιερεὺς ἐφ᾽ ἡμᾶς ὁ Ἐμμανουὴλ, δι᾽ οὗ καὶ τὴν προσαγωγὴν ἐσχήκαμεν πρὸς τὸν Πατέρα καὶ Θεὸν, καὶ ἀνεκαινίσθημεν πρὸς τὸ ἐν ἀρχαῖς, λελυμένης τῆς ἀρᾶς, τῆς ἐπὶ τῷ πρωτοπλάστῳ φημὶ, ὅρα δὴ τοῖς ἐφεξῆς γεγραμμένοις ἐμβαλεῖν. «Ἐπειδὴ γὰρ ἐξηράνθη,» φησὶν, «ἡ γῆ, ἐξῆλθεν ὁ Νῶε τῆς κιβωτοῦ, καὶ πάντες οἱ σὺν αὐτῷ.
Μετάφραση
θ΄. Το ότι λοιπόν έγινε για εμάς Αρχιερέας ο Εμμανουήλ, μέσω του οποίου αποκτήσαμε την πρόσβαση προς τον Πατέρα και Θεό, και ανακαινιστήκαμε στην αρχική μας κατάσταση, με τη λύση της κατάρας, εννοώ εκείνης που επιβλήθηκε στον πρωτόπλαστο, δώσε προσοχή για να το κατανοήσεις στα όσα γράφονται στη συνέχεια: «Διότι, αφού ξεράθηκε», λέει, «η γη, βγήκε ο Νώε από την κιβωτό, και όλοι όσοι ήταν μαζί του».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες