Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 8:5

Δ΄. Ας μην περιεργαζόμαστε λοιπόν εμείς το πώς, αλλά αυτό μόνο ας πιστεύουμε, ότι έδωσε εντολή και υψώθηκε η άβυσσος· πρόσταξε, και ανέκοψε πάλι τη φυσική της ορμή, και υποχώρησε στον οικείο της τόπο, τον οποίο γνωρίζει μόνος Αυτός, ο Δεσπότης που τη δημιούργησε. Και κάθισε, λέει, η κιβωτός τον έβδομο μήνα, την εικοστή εβδόμη του μηνός, πάνω στα όρη του Αραράτ. Το δε νερό λιγόστευε μέχρι τον δέκατο μήνα· και φάνηκαν οι κορυφές των βουνών τον δέκατο μήνα, την πρώτη του μηνός. Παρατήρησε πώς έγινε μεμιάς η μεταβολή, και πόσο κόπασε η φύση των υδάτων, ώστε να καθίσει η κιβωτός πάνω στα βουνά. Διότι, αφού ανέφερε πιο πάνω η Γραφή ότι το νερό υψώθηκε δεκαπέντε πήχεις πάνω από τα βουνά, τώρα λέει ότι η κιβωτός κάθισε πάνω στα όρη του Αραράτ, και στη συνέχεια λιγόστευε σιγά-σιγά μέχρι τον δέκατο μήνα, και τότε, τον δέκατο μήνα, φάνηκαν οι κορυφές των βουνών. Αναλογίσου το ψυχικό σθένος του δικαίου, πώς άντεξε τόσους μήνες κλεισμένος σαν μέσα στο σκοτάδι.

Και ότι αυτό είναι αληθές, φαίνεται από το ότι στη συνέχεια λοιπόν, έχοντας αποκτήσει αγαθή προσδοκία ο δίκαιος, στέλνει έξω το περιστέρι, ένα πτηνό ήμερο και εξοικειωμένο, το οποίο επιδεικνύει πολλή ευγνωμοσύνη και δεν ανέχεται να τρέφεται με τίποτε άλλο παρά μόνο με σπόρους· διότι συγκαταλέγεται στα καθαρά πτηνά. «Και απέστειλε το περιστέρι», λέγει, «από κοντά του, για να δει εάν κόπασε το νερό από το πρόσωπο της γης». «Και επειδή δεν βρήκε το περιστέρι ανάπαυση για τα πόδια του, επέστρεψε σε αυτόν στην κιβωτό, διότι υπήρχε νερό σε όλο το πρόσωπο της γης». Αξίζει στο σημείο αυτό να διερευνήσουμε πώς, ενώ προηγουμένως η Αγία Γραφή είπε ότι φάνηκαν οι κορυφές των ορέων, τώρα λέγει ότι, επειδή δεν βρήκε ανάπαυση το περιστέρι, επέστρεψε σε αυτόν στην κιβωτό, διότι το νερό βρισκόταν σε όλο το πρόσωπο της γης. Ας αναγνώσουμε με ακρίβεια το αναφερόμενο χωρίο, και θα μάθουμε την αιτία. Διότι δεν είπε απλώς «επειδή δεν βρήκε ανάπαυση», αλλά προσέθεσε το «για τα πόδια του», για να μας διδάξει ότι, μολονότι υποχώρησαν εν μέρει τα ύδατα και φάνηκαν οι κορυφές των ορέων, εντούτοις, εξαιτίας της πλησμονής των υδάτων, ακόμη και αυτές οι κορυφές των ορέων ήταν βορβορώδεις ή γεμάτες από βαλτώδη ιλύ. Γι' αυτό τον λόγο, μη μπορώντας το περιστέρι ούτε να σταθεί κάπου, ούτε να βρει κατάλληλη τροφή, επέστρεψε, διδάσκοντας με την επιστροφή του τον δίκαιο ότι παραμένει ακόμη μεγάλη η ορμή των υδάτων.

Δημιούργησε τον Αδάμ και την Εύα, και αμφότεροι ήταν ελεύθεροι· από πού λοιπόν προήλθε η δουλεία; Εξώκειλε το γένος των ανθρώπων, και αφού υπερέβησαν τα μέτρα της επιθυμίας, παρασύρθηκαν στην ακολασία. Και άκου πώς συνέβη: Έγινε κατακλυσμός, το κοινό ναυάγιο της οικουμένης, άνοιξαν οι καταρράκτες του ουρανού και ανέβλυσαν οι άβυσσοι, και τα πάντα έγιναν νερό, και τα ορατά στοιχεία της κτίσεως αποσυνθέτονταν και διαλύονταν, και γη δεν φαινόταν πουθενά, αλλά τα πάντα ήταν ένα πέλαγος, το οποίο είχε ως ρίζα του την οργή του Θεού, και τα πάντα ήταν κύματα, και τα πάντα πελάγη· όρη υψώνονταν προς τα επάνω, αλλά το πέλαγος τα σκέπαζε· και υπήρχε μόνο πέλαγος και ουρανός, και το γένος των ανθρώπων είχε πλέον χαθεί, και ο σπινθήρας του δικού μας γένους ήταν ο Νώε, ένας σπινθήρας στο μέσο του πελάγους που δεν έσβηνε, ο οποίος έφερε τις απαρχές του γένους μας, γυναίκα και παιδιά, περιστέρι και κόρακα, και όλα τα υπόλοιπα. Και βρίσκονταν όλοι μέσα, και φερόταν η κιβωτός πάνω στα ύδατα στο μέσο του κλύδωνα, και δεν ναυαγούσε· διότι είχε ως κυβερνήτη της τον Δεσπότη των πάντων. Διότι δεν τον διέσωσαν οι σανίδες, αλλά το κραταιό χέρι του Θεού· και δες το θαύμα: Όταν πλέον ξεπλύθηκε η γη, όταν αφανίστηκαν αυτοί που έπραξαν τα κακά, όταν κόπασε η καταιγίδα, φάνηκαν οι κορυφές των ορέων, προσάραξε η κιβωτός, και ο Νώε έστειλε το περιστέρι.

Ο Κάιν φονεύει τον αδελφό του επειδή εκείνος ευνοήθηκε περισσότερο, και υφίσταται την τιμωρία· και μετά από αυτά τεκνοποιεί. Γεννά δε και η Εύα τον Σηθ. Ακολουθεί κατάλογος των απογόνων του Αδάμ και των απογόνων του Σηθ, μέχρι τον Νώε, και η κατηγορία κατά των ανθρώπων για τους ανάρμοστους γάμους και τις υπόλοιπες ανομίες· «Υιούς Θεού» εδώ ονομάζει εκείνους που έλκουν την καταγωγή τους από τον Σηθ, διότι έχει ειπωθεί: «Εγώ είπα, είστε θεοί και όλοι υιοί του Υψίστου». «Θυγατέρες δε των ανθρώπων» εκείνες που κατάγονται από τον Κάιν. Ο Θεός προαναγγέλλει στον Νώε τη μέλλουσα καταστροφή των ανθρώπων μέσω του κατακλυσμού, και τον προτρέπει να κατασκευάσει την κιβωτό, μήκους τριακοσίων πήχεων, πλάτους πενήντα πήχεων και ύψους τριάντα πήχεων. Όταν δε εισήλθε στην κιβωτό, ο κατακλυσμός μαινόταν για σαράντα ημέρες και σαράντα νύχτες. Το ύδωρ άρχισε να υποχωρεί μετά από εκατόν πενήντα ημέρες. Φάνηκαν δε οι κορυφές των ορέων την πρώτη ημέρα του δέκατου μήνα. Και μετά από σαράντα ημέρες απέστειλε τον κόρακα, και δεν επέστρεψε· και μετά από επτά ημέρες απέστειλε την περιστερά, και επέστρεψε κομίζοντας έναν κλάδο ελιάς.

Θυμήθηκε, λοιπόν, τότε ο Δεσπότης τον εκλεκτό και αναστέλλει τα νέφη, εξαποστέλλοντας ξαφνικά πνεύμα ειρήνης· διότι συγκράτησε την άβυσσο και έκλεισε τις πηγές, και έτσι υποχώρησαν τα ύδατα από την ξηρά με την προσταγή του· τον δέκατο δε μήνα, λέγει, φάνηκαν οι κορυφές των ορέων, ενώ αναφωνούσε ο πιστός: Λύτρωσε τους πάντες...