Πατερικές αναφορές στο ΓΕΝΕΣΙΣ 9:5

Διότι δεν έχασε ο άνθρωπος το «κατ' εικόνα», αλλά μάλλον εξευτέλισε το «κατ' εικόνα», μολύνοντας τον εαυτό του με αδιάφορες πράξεις και ανίατες αμαρτίες. Ιδού, άλλωστε, μετά τον Αδάμ λέγει στον Νώε: «Ιδού, σας τα έχω δώσει όλα όπως τα χόρτα του αγρού, σφάξε και φάγε, μην φας όμως σάρκα με το αίμα της ζωής της, διότι εγώ θα ζητήσω τον λόγο για τις ψυχές σας. Καθένας που χύνει αίμα ανθρώπου πάνω στη γη, σε αντάλλαγμα για το αίμα εκείνου θα χυθεί το δικό του αίμα, διότι κατ' εικόνα Θεού δημιούργησα τον άνθρωπο, και εγώ θα εκζητήσω το αίμα σας από καθέναν που το χύνει πάνω στο πρόσωπο της γης». Και βλέπεις ότι αναφέρεται πως το «κατ' εικόνα» διατηρείται στον άνθρωπο δέκα γενιές μετά την πλάση του Αδάμ; Συγχρόνως δε και ο Δαβίδ, μετά από πολύ χρόνο, λέγει εν Αγίω Πνεύματι: «Τα πάντα είναι ματαιότητα, κάθε ζωντανός άνθρωπος· εντούτοις ο άνθρωπος πορεύεται ως εικόνα (κατ' εικόνα)». Αλλά και στη συνέχεια, μετά από αυτόν, ο Απόστολος λέγει: «Ο άνδρας δεν οφείλει να αφήνει μακριά μαλλιά, επειδή είναι εικόνα και δόξα του Θεού», αλλά και μετά από αυτόν ο Ιάκωβος βεβαιώνει λέγοντας για τη γλώσσα ότι «είναι ακατάσχετο κακό, γεμάτη θανατηφόρο δηλητήριο· με αυτήν ευλογούμε τον Θεό και Πατέρα, και με αυτήν καταρώμαστε τους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν δημιουργηθεί κατ' εικόνα Θεού· αδελφοί μου, δεν πρέπει αυτά να γίνονται έτσι». Και πρόσεξε ότι κατέρρευσε ο ισχυρισμός εκείνων που λένε ότι ο Αδάμ είχε χάσει το «κατ' εικόνα». 4.

Μαρτυρεί εξάλλου και η θεία Γραφή ότι θα υπάρξει ανάσταση των σωμάτων. Λέει, λοιπόν, ο Θεός προς τον Νώε μετά τον κατακλυσμό: «Σαν τα χλωρά χόρτα σας τα έχω δώσει όλα. Όμως κρέας με το αίμα της ψυχής του δεν θα φάτε· διότι και το δικό σας αίμα, το αίμα των ψυχών σας, θα το εκζητήσω· από το χέρι όλων των θηρίων θα το εκζητήσω, και από το χέρι κάθε ανθρώπου αδελφού του θα εκζητήσω την ψυχή του. Όποιος χύνει αίμα ανθρώπου, αντί για το αίμα εκείνου θα χυθεί το δικό του, διότι κατ' εικόνα Θεού δημιούργησα τον άνθρωπο». Πώς θα εκζητήσει το αίμα του ανθρώπου από το χέρι όλων των θηρίων, αν όχι ανασταίνοντας τα σώματα των ανθρώπων που πεθαίνουν; Διότι τα θηρία δεν πρόκειται να πεθάνουν στη θέση του ανθρώπου. —και πάλι προς τον Μωυσή: «Εγώ είμαι ο Θεός του Αβραάμ και ο Θεός του Ισαάκ και ο Θεός του Ιακώβ. Ο Θεός δεν είναι Θεός νεκρών», δηλαδή αυτών που πέθαναν και δεν πρόκειται πλέον να υπάρξουν, αλλά ζωντανών, των οποίων οι μεν ψυχές ζουν στα χέρια Του, ενώ τα σώματά τους θα ζήσουν πάλι μέσω της ανάστασης.