Πατερικές αναφορές στο ΑΒΒΑΚΟΥΜ 1:15

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

συντέλειαν ἐν ἀγκίστρῳ ἀνέσπασε καὶ εἵλκυσεν αὐτὸν ἐν ἀμφιβλήστρῳ καὶ συνήγαγεν αὐτὸν ἐν ταῖς σαγήναις αὐτοῦ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
οὐ γὰρ ἦν ἐν ἡμῖν εὐσεβείας λόγος, οὐ φωνὴ δοξολογίας τῆς εἰς Θεὸν, ἀλληλοκτονοῦντες δὲ μᾶλλον καὶ ζωὴν ἔχοντες τὴν ἀλογωτάτην, ἰχθύσιν ἐν ἴσῳ διετελοῦμεν ἐν κόσμῳ, πικρός τε ἦν οὕτως ἐν ἑκάστῳ νοῦς, ὡς ἤδη δοκεῖν ἐκτεθηριῶσθαι παντελῶς, καὶ τοῖς ἰοβόλοις ὅσον ἧκεν εἰς θυμοὺς καὶ πικρίας ἢ λοιπὸν παρισῶσθαι, ἢ καὶ ἔτι τὰ ἐκείνων ἐπείγεσθαι νικᾶν. <Συντέλειαν ἐν ἀγκίστρῳ ἀνέσπασε, καὶ εἵλκυσεν αὐτὸν ἐν ἀμφιβλήστρῳ, καὶ συνήγαγεν αὐτὸν ἐν ταῖς σαγήναις αὐτοῦ· ἕνεκεν τούτου εὐφρανθήσεται καὶ χαρήσεται ἡ καρδία αὐτοῦ· ἕνεκεν τούτου θύσει τῇ σαγήνῃ αὐτοῦ καὶ θυμιάσει τῷ ἀμφιβλήστρῳ αὐτοῦ, ὅτι ἐν αὐτοῖς ἐλίπανε μερίδα αὐτοῦ καὶ τὰ βρώματα αὐτοῦ ἐκλεκτά· διὰ τοῦτο ἀμφιβαλεῖ τὸ ἀμφίβληστρον αὐτοῦ, καὶ διὰ παντὸς ἀποκτένειν ἔθνη οὐ φείσεται.> Ἰχθῦς ὀνομάσας ἐμφιλοχωρεῖ ἔτι τῇ τροπῇ, καὶ ὡς περί τινος τῶν θαλασσουργῶν, ἤγουν τῶν ἁλιέων ποιεῖται τοὺς λόγους. ἰχθυοθῆραι μὲν γὰρ τῶν ἰδίων ἐπιτηδευμάτων κατὰ πολλοὺς ἅπτονται τρόπους. ἢ γὰρ ἀγκίστροις ἁρπάζουσι τοὺς ἰχθῦς, καὶ σκαίροντας ἐκ κυμάτων ἀνιμῶνται ταῖς ὁρμιαῖς, ἢ σαγήναις περιφράττοντες ἕλκουσι κατὰ πληθὺν, ἤγουν ἑτέροις τισὶ καταπυκάζουσι λίνοις. ἐπὰν δὲ δὴ πράττωσι δεξιῶς, πολλῶν συναγηγερμένων, χαίρουσι τῇ τέχνῃ, καὶ τοῖς λίνοις μονονουχὶ καταθύουσιν, ὡς λιπαρωτάτην αὐτοῖς μερίδα προεξενηκόσι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι δεν υπήρχε μέσα μας λόγος ευσέβειας, ούτε φωνή δοξολογίας προς τον Θεό, αλλά μάλλον αλληλοσκοτωνόμασταν και, ζώντας την πιο άλογη ζωή, περνούσαμε τον βίο μας στον κόσμο όμοια με τα ψάρια, και ο νους μέσα στον καθένα ήταν τόσο πικρός, ώστε να φαίνεται πλέον ότι είχε εξαγριωθεί παντελώς, και όσον αφορά τους θυμούς και τις πικρίες του, είτε να εξισώνεται πλέον με τα ιοβόλα ερπετά, είτε ακόμη και να επιδιώκει να τα ξεπεράσει. <Τους ανέσπασε όλους με το αγκίστρι, και τους έσυρε με το δίχτυ, και τους συγκέντρωσε στις σαγήνες του· εξαιτίας αυτού θα ευφρανθεί και θα χαρεί η καρδιά του· εξαιτίας αυτού θα προσφέρει θυσία στη σαγήνη του και θα θυμιάσει το δίχτυ του, διότι μέσω αυτών πάχυνε τη μερίδα του και τα φαγητά του έγιναν εκλεκτά· γι' αυτό θα ρίξει πάλι το δίχτυ του, και δεν θα λυπηθεί να σκοτώνει διαρκώς τα έθνη.> Ονομάζοντάς τους ψάρια, επιμένει ακόμη στη μεταφορά, και διατυπώνει τους λόγους του σαν για κάποιον από τους εργάτες της θάλασσας, δηλαδή τους αλιείς. Διότι οι αλιείς ασχολούνται με τα έργα τους με πολλούς τρόπους. Ή αρπάζουν τα ψάρια με αγκίστρια, και τα τραβούν με τις πετονιές μέσα από τα κύματα ενώ αυτά σπαρταρούν, ή τα περικυκλώνουν με σαγήνες και τα σέρνουν σωρηδόν, ή τα σκεπάζουν με κάποια άλλα δίχτυα. Όταν λοιπόν πετύχουν τον σκοπό τους και έχουν συγκεντρώσει πολλά, χαίρονται για την τέχνη τους, και σχεδόν προσφέρουν θυσίες στα δίχτυα, θεωρώντας ότι τους προμήθευσαν μια πλουσιοπάροχη μερίδα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
καὶ ἔστιν ἀληθὲς, ὅπερ ἔφη ψάλλων καὶ ὁ μακάριος Δαυείδ “Εἶδον τὸν ἀσεβῆ ὑπερ- ”υψούμενον, καὶ ἐπαιρόμενον ὡς τὰς κέδρους τοῦ Λιβάνου, “καὶ παρῆλθον, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν, καὶ ἐζήτησα αὐτὸν, καὶ ”οὐχ εὑρέθη ὁ τόπος αὐτοῦ.” ἕρπει γὰρ πάντως πρὸς ταπείνωσιν ἡ ὑπεροψία· φρόνημα δὲ τὸ μεμετρημένον ταῖς ἀνωτάτω στεφανοῦται τιμαῖς. πιστοῦται δὲ πρὸς τοῦτο ἡμᾶς τοῦ Σωτῆρος ὁ μαθητὴς, γεγραφώς τε καὶ λέγων “Καυχάσθω ”δὲ ὁ ἀδελφὸς ὁ ταπεινὸς ἐν τῷ ὕψει αὐτοῦ, ὁ δὲ πλούσιος “ἐν τῇ ταπεινώσει αὐτοῦ, ὅτι ὡς ἄνθος χόρτου παρελεύ- ”σεται.” <Ὃς ἐπλάτυνε καθὼς ὁ ᾅδης τὴν ψυχὴν αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς ὡς θάνατος οὐκ ἐμπιπλάμενος, καὶ ἐπισυνάξει πρὸς αὐτὸν πάντα τὰ ἔθνη, καὶ εἰσδέξεται πρὸς αὐτὸν πάντας τοὺς λαούς.> Συνᾴδει τῷ Προφήτῃ Θεὸς, καὶ δέδειχεν ἀληθεύοντα, τοῖς παρ᾽ ἑαυτοῦ λόγοις ἐπισφραγίζων εἰς ἀλήθειαν τά τε τοῦ διαβόλου καὶ τὰ τοῦ Ναβουχοδονόσορ ἐγκλήματα. ὁ μὲν γὰρ Προφήτης ἔφασκε “Συντέλειαν ἐν ἀγκίστρῳ ἀνέσπασε, ”καὶ εἵλκυσεν αὐτὸν ἐν ἀμφιβλήστρῳ, καὶ συνήγαγεν αὐτὸν “ἐν ταῖς σαγήναις αὐτοῦ·” ὁ δέ γε τῶν ὅλων Θεὸς ἐπὶ τὸ ἔτι μεῖζον καὶ ἀληθέστερον ἀναφέρων τὰς αἰτίας, ᾅδῃ παρεικάζει καὶ θανάτῳ λοιπόν. χρῆμα γὰρ ἀκόρεστον θανατός τε καὶ ᾅδης. ἀληθὲς δὲ ὅτι κατά γε τὸ τῷ Βαβυλωνίῳ δοκοῦν, πάντα ἂν ἐπ᾽ αὐτῷ συνήχθη τὰ ἔθνη. καὶ νοοῖτ᾽ ἂν εἰκότως Περσικῆς φιλοτιμίας ἐγκλήματα τὰ τοιάδε τῶν κακῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και είναι αληθές αυτό που είπε ψάλλοντας και ο μακάριος Δαβίδ: «Είδα τον ασεβή να υπερυψώνεται και να επαιρέται σαν τους κέδρους του Λιβάνου, και πέρασα, και ιδού δεν υπήρχε, και τον αναζήτησα, και δεν βρέθηκε ο τόπος του». Διότι η αλαζονεία οπωσδήποτε καταλήγει στην ταπείνωση· ενώ το μετρημένο φρόνημα στεφανώνεται με τις ανώτατες τιμές. Και αυτό μας το επιβεβαιώνει ο μαθητής του Σωτήρα, γράφοντας και λέγοντας: «Ας καυχάται δε ο ταπεινός αδελφός για το ύψος του, και ο πλούσιος για την ταπείνωσή του, διότι σαν άνθος χόρτου θα παρέλθει». <Αυτός που πλάτυνε σαν τον άδη την ψυχή του, και ο ίδιος, σαν θάνατος που δεν χορταίνει, θα συγκεντρώσει σε αυτόν όλα τα έθνη, και θα δεχθεί κοντά του όλους τους λαούς.> Ο Θεός συμφωνεί με τον Προφήτη και έχει δείξει ότι λέει την αλήθεια, επισφραγίζοντας ως αλήθεια με τα δικά Του λόγια τα εγκλήματα και του διαβόλου και του Ναβουχοδονόσορα. Διότι από τη μια ο Προφήτης έλεγε: «Τους ανέσπασε όλους με το αγκίστρι, και τον είλκυσε με το αμφίβληστρο, και τον συγκέντρωσε στα δίχτυα του»· ο δε Θεός των όλων, ανάγοντας τις αιτίες σε κάτι ακόμη μεγαλύτερο και αληθέστερο, τον παρομοιάζει πλέον με τον άδη και τον θάνατο. Διότι ο θάνατος και ο άδης είναι κάτι το αχόρταγο. Είναι δε αληθές ότι, σύμφωνα με τη φιλοδοξία του Βαβυλωνίου, όλα τα έθνη θα είχαν υποταχθεί σε αυτόν. Και αυτά τα κακά θα μπορούσαν ευλόγως να νοηθούν ως εγκλήματα της περσικής φιλαρχίας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες