εἰπὼν δὲ τὸ ἐν ταῖς ἡμέραις ὑμῶν, ἐφῆκε νοεῖν, ὡς οὐ μακρὸς μεταξὺ διϊππεύσει χρόνος· ἀλλ᾽ οἷον ἀγχίθυρος καὶ εὐθὺς καὶ γείτων ὁ πόλεμος, καὶ οὐκ εἰς μακρὰν ἡ δίκη. <Διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγερῶ τοὺς Χαλδαίους τοὺς μαχητὰς τὸ ἔθνος τὸ ταχινὸν καὶ τὸ πικρὸν, τὸ πορευόμενον ἐπὶ τὰ πλάτη τῆς γῆς, τοῦ κατακληρονομῆσαι σκηνώματα οὐκ αὐτοῦ.> Τί τὸ ἀπιστούμενον, εἰ δὴ λαλοῖτο διήγημα, δέδειχεν εὐθύς. ἠπείλησε γὰρ ἐπαφήσειν αὐτοῖς τοὺς Βαβυλωνίους, τὸ μάχιμόν τε καὶ ἀγριώτατον γένος, καὶ τοῖς τῶν θηρίων ἀνημέροις κατ᾽ οὐδένα τρόπον εἰς ὠμότητα παραχωροῦν, καὶ ἐπ᾽ ἀκράτοις ἀεὶ μανίαις κατεγνωσμένον· ταχινὸν δὲ ὠνόμασεν, ἱππόται γὰρ ὡς ἐπίπαν· πικρὸν δὲ ὅτι δριμὺ καὶ παγχάλεπον καὶ οὐκ ἀπάνουργον εἰς τὰ τακτικὰ, στρατηγεῖν δὲ ἄριστα μεμελετηκός. ῥώμη δὲ φρονήσει συνθέουσα πρὸς τὰς τοῦ πολέμου χρείας, ῥᾷστα ἂν οἶμαί που κατορθώσειε τὸ τοῖς πολεμοῦσι δοκοῦν, καὶ περιέσται ῥᾳδίως τῶν ἀντανίστασθαι προτεθυμημένων. ἐπειδὴ δὲ ἐν ἔθει ἦν τοῖς Βαβυλωνίοις οὔτε οἴκοι μένειν ἀεὶ, οὔτε μήν σφισιν αὐτοῖς ἐπαμύνοντας τῶν ἐπιόντων αὐτοῖς ἀνακόπτειν ἐφόδους, κατευρύνεσθαι δὲ ὥσπερ τῆς γῆς ἁπάσης, καὶ καταδῃοῦν τὰς ἑτέρων, καὶ κλῆρον ἀεὶ ποιεῖσθαι φιλεῖν τὰ κατ᾽ οὐδένα τρόπον αὐτοῖς ἁρμόττοντα, φησὶν ἀναγκαίως τὸ ἔθνος τὸ πορευόμενον ἐπὶ τὰ πλάτη τῆς γῆς τοῦ κατακληρονομῆσαι σκηνώματα οὐκ αὐτοῦ.
Μετάφραση
Λέγοντας δε το «στις ημέρες σας», άφησε να εννοηθεί ότι δεν θα περάσει πολύς χρόνος ενδιάμεσα· αλλά ο πόλεμος θα είναι σαν προ των πυλών και άμεσος και γειτονικός, και η τιμωρία δεν αργεί. <Διότι, ιδού, εγώ θα ξεσηκώσω τους Χαλδαίους, τους μαχητές, το έθνος το γρήγορο και το σκληρό, που πορεύεται στα πλάτη της γης, για να κληρονομήσει κατοικίες που δεν του ανήκουν.> Το τι είναι αυτό που δεν θα πιστέψουν, αν τους διηγηθεί κάποιος, το έδειξε αμέσως. Διότι απείλησε ότι θα εξαπολύσει εναντίον τους τους Βαβυλώνιους, το μαχητικό και αγριότατο γένος, που δεν υστερεί σε καμία περίπτωση σε ωμότητα από τα πιο ανήμερα θηρία, και είναι γνωστό για τις άκρατες μανίες του· το ονόμασε δε «γρήγορο», διότι ως επί το πλείστον είναι ιππείς· «σκληρό» δε, επειδή είναι δριμύ και εξαιρετικά ανελέητο και όχι χωρίς πανουργία στην τακτική, έχοντας μελετήσει άριστα την τέχνη του στρατηγείν. Όταν δε η ρώμη συμβαδίζει με τη φρόνηση για τις ανάγκες του πολέμου, πολύ εύκολα, νομίζω, θα κατορθώσει τον σκοπό όσων πολεμούν, και θα επικρατήσει εύκολα αυτών που προθυμοποιούνται να αντισταθούν. Επειδή δε ήταν συνήθεια στους Βαβυλώνιους ούτε να μένουν πάντα στην πατρίδα τους, ούτε απλώς να αμύνονται ανακόπτοντας τις επιθέσεις όσων επιτίθενται εναντίον τους, αλλά να εξαπλώνονται σχεδόν σε όλη τη γη, να λεηλατούν τις χώρες των άλλων και να αρέσκονται στο να κάνουν πάντα δική τους κληρονομιά όσα με κανέναν τρόπο δεν τους ανήκουν, αναγκαστικά λέει: «το έθνος που πορεύεται στα πλάτη της γης, για να κληρονομήσει κατοικίες που δεν του ανήκουν».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες