Πεπόνθασι δέ τι τοιοῦτον κυριοκτονήσαντες οἱ Ἰουδαῖοι· καίτοι γὰρ ἐξὸν νέμεσθαι τὴν ἑαυτῶν ἀνειμένως, καταθλίβοντος οὐδενὸς, δέδονται τοῖς κεκρατηκόσι, καὶ ὑπὸ δασμοὺς καὶ τέλη γεγόνασι, καὶ ὑπὸ σκῆπτρα τέθεινται τῶν ἀεὶ κατευρυνομένων καὶ νενικηκότων ἅπασαν τὴν ὑπ᾽ οὐρανόν. ἀποσειόμενοι γὰρ αὐτοὶ τὸ ὑπὸ Χριστῷ βασιλεύεσθαι, διαῤῥήδην ἔφασαν “Οὐκ ἔχομεν βασιλέα εἰ μὴ Καίσαρα.” Ἰστέον δὲ ὅτι καὶ ἀνθρώπου ψυχὴ παρ᾽ οὐδὲν τοὺς θείους εἰ ποιοῖτο νόμους, ὑπὸ τυράννοις πικροῖς ἔσται, τοῖς ἀκαθάρτοις δαίμοσι, καὶ δουλεύσει δυνάμεσι πονηραῖς, ἀεὶ διψώσαις κληρονομεῖν τὰ οὐκ αὐτῶν σκηνώματα· Θεοῦ γὰρ ὁ ἄνθρωπος· κατοικεῖ γὰρ ἐν ἁγίοις, καὶ ταῖς τῶν ὁσίων ψυχαῖς ἐναυλίζεται. <Φοβερὸς καὶ ἐπιφανής ἐστιν· ἐξ αὐτοῦ τὸ κρῖμα αὐτοῦ ἔσται, καὶ τὸ λῆμμα αὐτοῦ ἐξ αὐτοῦ ἐξελεύσεται.> Μέτεισιν ὁ λόγος ἐπὶ τὸν τοῦ ἔθνους ἡγούμενον, τουτέστιν, ἐπὶ τὸν τῶν Βαβυλωνίων τύραννον, τάχα που Ναβουχοδονόσορ, ὃς εἷλε τὴν Ἰουδαίαν, καὶ αὐτὸν δὲ τὸν θεῖον ναὸν κατεμπρήσας, αἰχμάλωτον ἀπεκόμισεν εἰς τὰ ἑαυτοῦ τὸν Ἰούδαν. αὐτὸν δὴ οὖν ἄρα φοβερὸν μὲν εἶναί φησι δι᾽ ὠμότητα καὶ τὸ ἀκρατὲς εἰς ὀργὰς καὶ τὸ ἀτίθασον εἰς φρένα καὶ τὸ ἀπηχὲς εἰς δίκας, ἐπιφανῆ δὲ δὴ πάλιν, ὡς φιλότιμον καὶ φιλόκομπον καὶ δόξης ἄπληστον ἐραστήν· ἀλαζόνες γὰρ ἀεί τε καὶ φιλοδοξότατοι λίαν οἱ τῆς Βαβυλῶνος βεβασιλευκότες.
Μετάφραση
Κάτι τέτοιο έπαθαν οι Ιουδαίοι, επειδή σκότωσαν τον Κύριο· διότι, ενώ τους ήταν δυνατόν να νέμονται τη χώρα τους ελεύθερα, χωρίς να τους καταπιέζει κανείς, παραδόθηκαν στους κατακτητές, και υποβλήθηκαν σε δασμούς και φόρους, και τέθηκαν υπό τα σκήπτρα εκείνων που διαρκώς επεκτείνονταν και είχαν νικήσει ολόκληρη την οικουμένη. Διότι οι ίδιοι, αποβάλλοντας από πάνω τους τη βασιλεία του Χριστού, είπαν ρητά: «Δεν έχουμε βασιλιά παρά μόνο τον Καίσαρα». Πρέπει δε να γνωρίζουμε ότι και η ψυχή του ανθρώπου, εάν θεωρήσει ως μηδαμινούς τους θείους νόμους, θα βρεθεί υπό σκληρούς τυράννους, δηλαδή τους ακάθαρτους δαίμονες, και θα υποδουλωθεί σε πονηρές δυνάμεις, που πάντοτε διψούν να εξουσιάσουν σκηνώματα που δεν τους ανήκουν· διότι ο άνθρωπος ανήκει στον Θεό· διότι Εκείνος κατοικεί στους αγίους, και αναπαύεται στις ψυχές των οσίων. «Είναι φοβερός και επιφανής· από αυτόν θα προέλθει η κρίση του, και το κύρος του από αυτόν θα εξέλθει». Ο λόγος μεταβαίνει τώρα στον ηγέτη του έθνους, δηλαδή στον τύραννο των Βαβυλωνίων, πιθανότατα τον Ναβουχοδονόσορα, ο οποίος κυρίευσε την Ιουδαία, και, αφού πυρπόλησε και αυτόν τον ίδιο τον θείο ναό, μετέφερε τον Ιούδα ως αιχμάλωτο στη χώρα του. Αυτόν, λοιπόν, τον ονομάζει φοβερό εξαιτίας της ωμότητάς του και του ακράτητου θυμού του, του ατίθασου νου του και της σκληρότητάς του στις αποφάσεις, και επιφανή πάλι, ως φιλόδοξο, κομπαστή και άπληστο εραστή της δόξας· διότι οι βασιλείς της Βαβυλώνας υπήρξαν πάντοτε αλαζόνες και υπερβολικά φιλόδοξοι.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες