Πατερικές αναφορές στο ΑΒΒΑΚΟΥΜ 1:8

Ας προσεγγίσουμε όμως και με άλλον τρόπο, αν συμφωνείτε, τη θεώρηση του προκειμένου. Διότι, αφού περιέγραψε τον τύραννο των Βαβυλωνίων, και αφού είπε ότι είναι φοβερός και επιφανής, πρόσθεσε αμέσως: «Από αυτόν θα προέλθει η κρίση του και η απόφασή του από αυτόν θα εξέλθει». Και είναι δυνατόν να εννοήσουμε κάτι τέτοιο. Διότι ο Δεσπότης των όλων Θεός αποφάσισε να τιμωρήσει τον Ισραήλ, ο οποίος επέλεξε να ζει με τρόπο αισχρό και φαύλο. Αυτή λοιπόν η καταδίκη εναντίον του, λέει, θα γίνει από αυτόν, τον Βαβυλώνιο. Είναι σαν να έλεγε: «Θα είναι σκεύος της οργής μου, και μέσω αυτού θα σε τιμωρήσω, και η απόφαση για εσένα, δηλαδή όποια σκέψη και θέληση λάβω, από αυτόν πάλι θα προέλθει, δηλαδή θα εκτελεστεί· διότι θα φέρει εις πέρας όσα προέρχονται από τη βουλή και τη σκέψη μου». <Και θα αναπηδήσουν τα άλογά του πιο γρήγορα από τις λεοπαρδάλεις, και θα είναι πιο ορμητικά από τους λύκους της Αραβίας· και θα καλπάσουν οι ιππείς του και θα ορμήσουν από μακριά, και θα πετάξουν σαν αετός πρόθυμος να φάει.> Πάλι τους καταπλήσσει με τις υπερβολές των φόβων, και προσπαθεί να τους διδάξει ότι το πλήθος των εχθρών είναι φοβερό και ακατάβλητο· και τους ωθεί προς μετάνοια και στο να μάθουν αυτά που θα ήταν καλύτερο να φαίνεται ότι τα είχαν ήδη κατορθώσει.

Ότι, λοιπόν, οι Βαβυλώνιοι είναι εξαιρετικά ταχείς στο τρέξιμο, ολότελα παράτολμοι και θρασείς, και σε τίποτα δεν διαφέρουν από τα άγρια θηρία, και σαν να πετούν πάνω από όσους είναι δυνατόν να αιχμαλωτιστούν, το υποδεικνύει πάλι, παρομοιάζοντας τα άλογά τους με λεοπαρδάλεις. Διότι η λεοπάρδαλη έχει μεγάλη ικανότητα στο άλμα και είναι πάρα πολύ ικανή στο να μπορεί να ορμά καταπάνω σε όσους καταδιώκει. Τους ίδιους δε τους παρομοιάζει με τους λύκους της Αραβίας, τους οποίους λένε ότι είναι πιο άγριοι από όλους τους άλλους, και με οξύτατο τρέξιμο εξαπολύουν την ορμή τους εναντίον εκείνων που θα επιλέξουν. Και δεν λέει ότι μοιάζουν μόνο με τους λύκους, αλλά και με τους αετούς που κατεβαίνουν με ορμή και χωρίς καθυστέρηση στα νεκρά σώματα και πετούν καταπάνω τους, όπως ανέφερα.

Πλην όμως, όπως λέει ο μακάριος Δαβίδ: «Ο Θεός θα συντρίψει τα δόντια τους μέσα στο στόμα τους, τις μύλες των λεόντων συνέθλασε ο Κύριος». «Οι κριτές της είναι σαν τους λύκους της Αραβίας, δεν άφησαν τίποτα για το πρωί». Λένε ότι οι λύκοι της Αραβίας ξεπερνούν σε αγριότητα κάθε άλλο θηρίο, ότι πάσχουν σε μεγάλο βαθμό από ακορεστία για τροφή, και είναι τόσο γρήγοροι στο τρέξιμο, ώστε να ξεφεύγουν εύκολα από κάθε διώκτη. Είπε μάλιστα κάπου και μέσω άλλου προφήτη για τα άλογα από τη Βαβυλώνα: «είναι γρηγορότερα από τους λύκους της Αραβίας». Χρησιμοποιεί λοιπόν στο παρόν εδάφιο την απληστία των λύκων ως εικόνα των κριτών, οι οποίοι, σαν με ορθάνοιχτο στόμα και αχόρταγα δόντια καταβροχθίζουν αυτούς που κρίνονται, επειδή ζητούν πάρα πολλά και πέραν των δυνατοτήτων τους με σκοπό τη διαστρέβλωση του δικαίου, και προκειμένου να παρεκκλίνουν ανόσια αυτό που ορίζει ο θείος νόμος προς αυτό που αρέσει σε κάποιους άλλους. Αλλά θα ήταν καλύτερο γι' αυτούς να κατανοήσουν ότι, όπως λέει ο Παροιμιαστής, «οι οδοί εκείνου που λαμβάνει δώρα στον κόρφο του δεν κατευοδώνονται». «Διότι τα δώρα τυφλώνουν τα μάτια των σοφών και διαφθείρουν τους δίκαιους λόγους», σύμφωνα με τα γεγραμμένα. Διότι, ποιο είναι το όφελος από τη δωροδοκία; Και σε τι θα ωφελήσει το αισχρό κέρδος όσους το αγαπούν; Ή μάλλον ποια ζημία δεν θα προκαλούσε σε αυτούς;

Αλλά γέμισε λοιπόν, τίμιε Πάτερ, και εσύ τον κάλαμο της διδασκαλίας με το θείο Πνεύμα, και κάλεσε ποιμαντικά και φιλάνθρωπα αυτόν που περιπλανιέται χωρίς ποιμένα στα όρη της άγνοιας και στους λόφους της κακίας· και θέσε τον υπό τη δεξιά σου, και περίδεσε με ευσπλαχνία αυτόν που έχει κατασπαραχθεί από τα πολλά πονηρά δαγκώματα των λύκων της Αραβίας, δηλαδή της Δύσης· διότι το όνομα της Αραβίας, όταν ερμηνεύεται στην ελληνική γλώσσα, όπως λένε, σημαίνει Δύση. Αντιλαμβάνομαι δε, και ίσως όχι εσφαλμένα, σύμφωνα με τους κανόνες της αναγωγικής ερμηνείας, ότι διά της Αραβίας νοείται αυτή η σάρκα, η οποία δρα τυραννικά στα καθ' εμέ έναντι των θείων νόμων του πνεύματος· η οποία αληθώς εκτρέφει πολλούς αναιδείς και ανήμερους λύκους· η οποία όντως κατέστη δύση εξαιτίας της αμαρτίας, και αληθώς ονομάζεται έτσι· επί της οποίας επέβη, ως αγαθός και φιλάνθρωπος, ο καλός ποιμένας, ο Θεός που ποιμαίνει τον Ισραήλ, και Λόγος του Θεού· Εκείνος που κάθεται πάνω στα Χερουβίμ, επιδεικνύοντας προφανώς τη μέριμνά Του.