εἶτα προσκυνεῖν ἐκέλευεν αὐτῇ φυλάς τε καὶ γλώσσας, καὶ τοῖς τοῦτο δρᾶν οὐκ ἀνεχομένοις θάνατος ἦν ἡ δίκη. τί τοίνυν τὸ ἐντεῦθεν ὤφελος; εἰπέ φησιν. ὁ γὰρ οἰηθεὶς εἶναι καὶ θεὸς, εἰς λῆξιν ἤδη διελήλακε λοιπὸν τοῦ παντὸς κακοῦ, καὶ ταῖς ἐπέκεινα λόγου περιπέπτωκε συμφοραῖς. <Οὐαὶ ὁ λέγων τῷ ξύλῳ Ἔκνηψον ἐξεγέρθητι, καὶ τῷ λίθῳ Ὑψώθητι· καὶ αὐτό ἐστι φαντασία, τοῦτο δέ ἐστιν ἔλασμα χρυσίου καὶ ἀργυρίου, καὶ πᾶν πνεῦμα οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῷ. ὁ δὲ Κύριος ἐν ναῷ ἁγίῳ αὐτοῦ· εὐλαβείσθω ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ πᾶσα ἡ γῆ.> Ἕπεται πάλιν, ὡς ἔφην ἀρτίως, τῶν προκειμένων ἡ δύναμις. ταλανίζει γὰρ εἰκότως τοὺς πεπλανημένους, οἳ τὸν ἕνα τε καὶ φύσει καὶ ἀληθῶς καταλελοιπότες Θεὸν, καὶ τῆς εἰς αὐτὸν εὐλαβείας παρεκθέοντες τὴν ὁδὸν, ἴενται πρὸς ἀπώλειαν, ξύλῳ μὲν ἐπιφωνοῦντες Ἔκνηψον, ἐγέρθητι, λίθῳ δὲ λέγοντες ἀβουλοτάτως Ὑψώθητι. ἔθος γὰρ τοῖς πεπλανημένοις, εἰ δήπου τις καταπτοήσειε φόβος, ἀνάπτειν βωμοὺς, ἀνοιγνύναι τεμένη, καὶ τοῖς ἀψύχοις εἰδώλοις ἐπιφωνεῖν Ἐλεήσατε, σώσατε, ὑψώθητι καὶ σὺ λίθε, προασπίζων ὡς θεὸς τῶν τὰ σὰ σεβόντων κράτη, καί σε προσκυνεῖν ᾑρημένων.
Μετάφραση
Έπειτα διέταξε φυλές και γλώσσες να την προσκυνήσουν, και για όσους δεν ανέχονταν να το πράξουν αυτό η τιμωρία ήταν θάνατος. Ποιο είναι λοιπόν το όφελος από αυτό; Πες μου, λέει. Διότι αυτός που θεώρησε ότι είναι και θεός, έχει πλέον φτάσει στο έσχατο σημείο κάθε κακού, και έχει περιπέσει σε συμφορές που ξεπερνούν κάθε περιγραφή. «Αλίμονο σε αυτόν που λέει στο ξύλο: Ξύπνα, σήκω, και στην πέτρα: Υψώσου. Και αυτό είναι φαντασία, και τούτο είναι έλασμα χρυσού και αργύρου, και δεν υπάρχει καμία πνοή μέσα του. Ο δε Κύριος βρίσκεται στον άγιο ναό του. Ας ευλαβηθεί ενώπιόν του όλη η γη». Ακολουθεί πάλι, όπως είπα μόλις πριν, το νόημα των προηγουμένων. Διότι δικαιολογημένα ταλανίζει όσους έχουν πλανηθεί, οι οποίοι, αφού εγκατέλειψαν τον έναν, κατά φύση και αληθινό Θεό, και αφού εξέκλιναν από την οδό της ευλάβειας προς Αυτόν, πορεύονται προς την απώλεια, φωνάζοντας στο ξύλο: «Ξύπνα, σήκω», και λέγοντας εντελώς απερίσκεπτα στην πέτρα: «Υψώσου». Επειδή είναι συνήθεια σε όσους βρίσκονται σε πλάνη, εάν τυχόν τους κυριεύσει κάποιος φόβος, να ανάβουν τους βωμούς, να ανοίγουν τους ειδωλολατρικούς ναούς και να φωνάζουν στα άψυχα είδωλα: «Ελεήστε, σώστε, υψώσου και εσύ, πέτρα, προασπίζοντας ως θεός την κυριαρχία όσων σέβονται τα δικά σου και έχουν επιλέξει να σε προσκυνούν».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες