Πατερικές αναφορές στο ΑΒΒΑΚΟΥΜ 2:20

Έπειτα διέταξε φυλές και γλώσσες να την προσκυνήσουν, και για όσους δεν ανέχονταν να το πράξουν αυτό η τιμωρία ήταν θάνατος. Ποιο είναι λοιπόν το όφελος από αυτό; Πες μου, λέει. Διότι αυτός που θεώρησε ότι είναι και θεός, έχει πλέον φτάσει στο έσχατο σημείο κάθε κακού, και έχει περιπέσει σε συμφορές που ξεπερνούν κάθε περιγραφή. «Αλίμονο σε αυτόν που λέει στο ξύλο: Ξύπνα, σήκω, και στην πέτρα: Υψώσου. Και αυτό είναι φαντασία, και τούτο είναι έλασμα χρυσού και αργύρου, και δεν υπάρχει καμία πνοή μέσα του. Ο δε Κύριος βρίσκεται στον άγιο ναό του. Ας ευλαβηθεί ενώπιόν του όλη η γη». Ακολουθεί πάλι, όπως είπα μόλις πριν, το νόημα των προηγουμένων. Διότι δικαιολογημένα ταλανίζει όσους έχουν πλανηθεί, οι οποίοι, αφού εγκατέλειψαν τον έναν, κατά φύση και αληθινό Θεό, και αφού εξέκλιναν από την οδό της ευλάβειας προς Αυτόν, πορεύονται προς την απώλεια, φωνάζοντας στο ξύλο: «Ξύπνα, σήκω», και λέγοντας εντελώς απερίσκεπτα στην πέτρα: «Υψώσου». Επειδή είναι συνήθεια σε όσους βρίσκονται σε πλάνη, εάν τυχόν τους κυριεύσει κάποιος φόβος, να ανάβουν τους βωμούς, να ανοίγουν τους ειδωλολατρικούς ναούς και να φωνάζουν στα άψυχα είδωλα: «Ελεήστε, σώστε, υψώσου και εσύ, πέτρα, προασπίζοντας ως θεός την κυριαρχία όσων σέβονται τα δικά σου και έχουν επιλέξει να σε προσκυνούν».

Επομένως, κάτι χρήσιμο και αναγκαίο μας διακηρύττει ο Προφήτης, το: «Ας ευλαβείται ενώπιόν του όλη η γη». Διότι όσοι είναι αληθινά συνετοί πρέπει να προσκυνούν τον έναν, κατά φύση και αληθινά Θεό, και σε αυτόν θα απονείμει το σέβας κάθε σοφός, σε αυτόν θα προσφέρει τις ικεσίες, από αυτόν θα ζητήσει τη σωτηρία, και αυτόν θα ομολογήσει Δημιουργό, Δεσπότη των πάντων, Σωτήρα και Λυτρωτή, παντοδύναμο, πάναγνο, που μεταβάλλει τις φύσεις των πραγμάτων προς ό,τι εκείνος επιλέγει κατά καιρούς και κυβερνά το σύμπαν με τα δικά του προστάγματα.

Αυτά ορίζουμε με την προσταγή και την αυθεντία του Σωτήρα μας Ιησού Χριστού, ο οποίος έθεσε πρόσταγμα, και δεν πρόκειται να παρέλθει· αυτού που έκλεισε την άβυσσο και την σφράγισε με το φοβερό και ένδοξο όνομά του. Ας ευλαβείται όλη η γη ενώπιον του προσώπου του, διότι είναι φοβερός, και ποιος θα μπορέσει να του αντισταθεί; Και, «Φοβερό είναι το να πέσει κανείς στα χέρια του ζώντος Θεού»· διότι κάθε πνοή και κτίση περικλείεται στο χέρι του, και η βασιλεία του είναι βασιλεία όλων των αιώνων, και η δεσποτεία του σε κάθε γενεά. Δόξα στην Παναγία Τριάδα, τον Θεό μας, στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

«Με τον φόβο του Κυρίου ο καθένας απομακρύνεται από τα κακά.» «Ο Κύριος υπερασπίζεται όσους Τον ευλαβούνται.» «Να φοβάσαι τον Θεό και να απομακρύνεσαι από κάθε κακό· τότε θα υπάρξει ίαση στο σώμα σου και φροντίδα στα οστά σου.» «Στον φόβο του Κυρίου υπάρχει ελπίδα δύναμης.» «Ως κατακλείδα του λόγου, άκου τα πάντα: τον Θεό να φοβάσαι και τις εντολές Του να τηρείς.» «Θα ανατείλει σε εμάς που φοβόμαστε το όνομά Μου ο ήλιος της δικαιοσύνης, και στις φτερούγες του θα υπάρχει ίαση.» «Ο Κύριος βρίσκεται στον άγιο ναό Του, ας αισθάνεται ευλάβεια απέναντί Του όλη η γη.» «Ο φόβος του Κυρίου είναι δόξα και καύχημα. Ο φόβος του Κυρίου θα τέρψει την καρδιά και θα δώσει ευφροσύνη, χαρά και μακροημέρευση. Σε αυτόν που φοβάται τον Κύριο, όλα θα αποβούν σε καλό στο τέλος. Αρχή της σοφίας είναι το να φοβάται κανείς τον Κύριο, και στέφανος της σοφίας είναι ο φόβος του Κυρίου. Ρίζα της σοφίας είναι το να φοβάται κανείς τον Κύριο, και τα κλαδιά της είναι η μακροημέρευση.»

«Στον οίκο σου πρέπει αγιότητα, Κύριε, εις μακρότητα ημερών.» «Εισέλθετε στις πύλες του με δοξολογία.» «Ας τον υψώσουν σε σύναξη του λαού.» «Ανοίξτε μου τις πύλες της δικαιοσύνης, για να εισέλθω μέσα από αυτές,» κ.λπ. «Ευφράνθηκα για εκείνους που μου είπαν: Θα πορευθούμε στον οίκο του Κυρίου.» «Ο Κύριος βρίσκεται στον άγιο ναό του, ας στέκεται με ευλάβεια ενώπιόν του όλη η γη.» «Η έσχατη δόξα αυτού του οίκου θα είναι μεγαλύτερη από την πρώτη, λέει ο Κύριος ο Παντοκράτωρ.» «Ελάτε, ας ανεβούμε στο όρος του Κυρίου, και στον οίκο του Θεού του Ιακώβ. Θα μας αναγγείλει την οδό του.» «Ο οίκος μου θα ονομαστεί οίκος προσευχής για όλα τα έθνη.» «Πόσο μεγάλος είναι ο οίκος του Θεού, και εκτεταμένος ο τόπος της κτίσεώς του! Μεγάλος, και δεν έχει τέλος· υψηλός και αμέτρητος.» «Εσύ είσαι ο Πέτρος, και πάνω σε αυτήν την πέτρα θα οικοδομήσω την Εκκλησία μου, και οι πύλες του άδη δεν θα την κατανικήσουν.»