οὕτω γάρ που φησὶ καὶ ὁ Χριστός “Ὁ φιλῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμὲ, ”οὐκ ἔστι μου ἄξιος· καὶ ὁ φιλῶν υἱὸν ἢ θυγατέρα ὑπὲρ “ἐμὲ, οὐκ ἔστι μου ἄξιος· καὶ ὃς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν ”αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστι μου ἄξιος.” <Καὶ ἤκουσε Ζοροβάβελ ὁ τοῦ Σαλαθιὴλ ὁ ἐκ φυλῆς Ἰούδα, καὶ Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ἰωσεδὲκ ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας, καὶ πάντες οἱ κατάλοιποι τοῦ λαοῦ τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτῶν καὶ τῶν λόγων Ἀγγαίου τοῦ προφήτου, καθότι ἐξαπέστειλεν αὐτὸν Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν πρὸς αὐτοὺς, καὶ ἐφοβήθη ὁ λαὸς ἀπὸ προσώπου Κυρίου.> Ὅτι μὴ μάτην ποιεῖται τὰς ἀπειλὰς, χρῆμά τε ἐστὶν οὐκ ἀνόνητον τοῖς ῥᾳθυμεῖν εἰωθόσιν ὁ φόβος, κατίδοι τις ἂν κἀντεῦθεν εὐκόλως. ἰδοὺ γὰρ ἰδοὺ τῶν θείων ἐπείπερ ἐπύθοντο λόγων, τρέπονται παραχρῆμα πρὸς φιλεργίαν, εἴκουσί τε λοιπὸν τοῖς καθηγεῖσθαι λαχοῦσι, Ζοροβάβελ τέ φημι καὶ Ἰησοῦς, διὰ πλείστης τε ὅσης αἰδοῦς τὰς τοῦ προφήτου ποιοῦνται φωνὰς, καὶ δεδυσώπηνται τὴν ἀποστολὴν, καίτοι πάλαι κομιδῇ σμικρῶν ἀξιοῦντες τὸ χρῆμα λόγων. οὐκοῦν ἀληθὲς καὶ δι᾽ αὐτῶν ὁρᾶται τῶν πραγμάτων ὅτι “Ὃν ”ἀγαπᾷ Κύριος, παιδεύει· μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱὸν ὃν παρα- “δέχεται.”
Μετάφραση
Διότι έτσι κάπου λέει και ο Χριστός: «Εκείνος που αγαπά πατέρα ή μητέρα περισσότερο από εμένα, δεν είναι άξιός μου· και εκείνος που αγαπά γιο ή θυγατέρα περισσότερο από εμένα, δεν είναι άξιός μου· και εκείνος που δεν παίρνει τον σταυρό του και δεν με ακολουθεί, δεν είναι άξιός μου». <Και άκουσε ο Ζοροβάβελ, ο γιος του Σαλαθιήλ, από τη φυλή Ιούδα, και ο Ιησούς, ο γιος του Ιωσεδέκ, ο μέγας ιερέας, και όλοι οι υπόλοιποι από τον λαό τη φωνή Κυρίου του Θεού τους και τα λόγια του Αγγαίου του προφήτη, καθώς τον απέστειλε Κύριος ο Θεός τους σε αυτούς, και φοβήθηκε ο λαός από το πρόσωπο του Κυρίου.> Ότι δεν εκτοξεύει μάταια τις απειλές και ότι ο φόβος δεν είναι κάτι ανώφελο για εκείνους που έχουν συνηθίσει να ραθυμούν, θα μπορούσε κανείς να το αντιληφθεί εύκολα και από αυτό. Διότι ιδού, επειδή άκουσαν τους θείους λόγους, στρέφονται αμέσως προς την εργατικότητα, και υπακούν πλέον σε εκείνους που έχουν οριστεί να ηγούνται, δηλαδή στον Ζοροβάβελ και τον Ιησού, και αντιμετωπίζουν με πολύ μεγάλο σεβασμό τα λόγια του προφήτη, και έχουν νιώσει δέος για την αποστολή του, παρόλο που παλαιότερα θεωρούσαν το ζήτημα εντελώς ανάξιο λόγου. Επομένως, γίνεται φανερό ότι είναι αληθές και από τα ίδια τα πράγματα ότι «Εκείνον που αγαπά ο Κύριος, τον παιδεύει· και μαστιγώνει κάθε γιο που παραδέχεται».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες