οὐκοῦν ἀπὸ τοῦ ἀγγέλλειν ἄγγελος, καὶ οὐχὶ δὴ πάντως, εἰ ἐπ᾽ ἀνθρώπων λέγοιτο τυχὸν ἡ κλῆσις, ἀπό γε τοῦ εἶναι κατὰ φύσιν οὐχ ὅπερ ἡμεῖς. <Καὶ ἐξήγειρε Κύριος τὸ πνεῦμα Ζοροβάβελ τοῦ Σαλαθιὴλ ἐκ φυλῆς Ἰούδα καὶ τὸ πνεῦμα Ἰησοῦ τοῦ Ἰωσεδὲκ τοῦ ἱερέως τοῦ μεγάλου καὶ τὸ πνεῦμα τῶν καταλοίπων παντὸς τοῦ λαοῦ, καὶ εἰσῆλθον καὶ ἐποίουν τὰ ἔργα ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου παντοκράτορος Θεοῦ αὐτῶν, τῇ τετράδι καὶ εἰκάδι τοῦ μηνὸς τοῦ ἕκτου.> Πεφόβηνται μὲν οἱ ἐξ Ἰσραὴλ ἀπὸ προσώπου Κυρίου. πλὴν ἄθρει μοι πάλιν, ὡς οὐ πρότερον κεχωρήκασιν εἴς γε τὸ ἑλέσθαι δρᾶν τὰ ἁνδάνοντα τῷ Θεῷ, εἰ μὴ καὶ γέγονε μετ᾽ αὐτῶν, καὶ ἐξήγειρε τὸ πνεῦμα αὐτῶν. εἰσόμεθα δὴ οὖν κἀντεῦθεν, ὅτι κἂν εἰ ἕλοιτό τις τὸ ἐθελουργεῖν εἰς τὸ ἀγαθόν· κἂν εἰ ἐν προθυμίαις γένοιτο ταῖς τοιαῖσδε τυχὸν, ἀλλ᾽ οὐδὲν ὅλως ἀποπερανεῖ, μὴ οὐχὶ συνόντος τε αὐτῷ τοῦ Θεοῦ καὶ διανιστάντος εἰς εὐτολμίαν, καὶ καταθήγοντος εἰς τὸ τληπαθὲς, καὶ τὸν ἐπὶ ταῖς φιλεργίαις ἀποκείροντος ὄκνον. τοιγάρτοι καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος περὶ τῶν τὸ θεῖον πεπιστευμένων κήρυγμά φησιν ὅτι “περισσότερον αὐτῶν ”πάντων ἐκοπίασα·” προσεπήγαγε δὲ πανσόφως “Οὐκ ”ἐγὼ δὲ, ἀλλ᾽ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σὺν ἐμοί.” καὶ μὴν καὶ αὐτὸς ὁ Σωτὴρ τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις “Χωρὶς ἐμοῦ,” φησὶν, “οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν.”
Μετάφραση
Επομένως, από το να αναγγέλλει κάποιος ονομάζεται άγγελος, και όχι βέβαια οπωσδήποτε επειδή είναι ως προς τη φύση του κάτι διαφορετικό από εμάς, εάν τυχόν η ονομασία αυτή αποδίδεται σε ανθρώπους. «Και εξήγειρε ο Κύριος το πνεύμα του Ζοροβάβελ του Σαλαθιήλ, από τη φυλή του Ιούδα, και το πνεύμα του Ιησού του Ιωσεδέκ, του μεγάλου ιερέα, και το πνεύμα των υπολοίπων από όλο τον λαό, και εισήλθαν και έκαναν τα έργα στον οίκο του Κυρίου του Παντοκράτορα, του Θεού τους, την εικοστή τετάρτη του έκτου μήνα». Οι Ισραηλίτες, λοιπόν, φοβήθηκαν το πρόσωπο του Κυρίου. Πλην όμως, παρατήρησε και πάλι ότι δεν προχώρησαν νωρίτερα στην απόφαση να πράξουν τα αρεστά στον Θεό, εάν Εκείνος δεν ήταν μαζί τους και δεν εξήγειρε το πνεύμα τους. Θα κατανοήσουμε, λοιπόν, και από αυτό το γεγονός ότι, ακόμη κι αν κάποιος επιλέξει να εργαστεί θεληματικά για το αγαθό, και αν τυχόν επιδείξει τέτοιου είδους προθυμία, δεν πρόκειται να κατορθώσει απολύτως τίποτα, εάν ο Θεός δεν είναι μαζί του, δεν τον αφυπνίζει προς ευτολμία, δεν τον προετοιμάζει για καρτερία και δεν αποκόπτει τον δισταγμό απέναντι στα καλά έργα. Γι' αυτό άλλωστε και ο θεσπέσιος Παύλος, μιλώντας για εκείνους στους οποίους είχε εμπιστευθεί το θείο κήρυγμα, λέει ότι «κοπίασα περισσότερο από όλους αυτούς», και πρόσθεσε πάνσοφα «όχι εγώ, αλλά η χάρη του Θεού που είναι μαζί μου». Μάλιστα και ο ίδιος ο Σωτήρας λέει στους αγίους αποστόλους: «Χωρίς εμένα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες