Πατερικές αναφορές στο ΑΓΓΑΙΟΣ 2:12

Είπε δε ότι «Είναι αγιασμένοι και εγώ τους καθοδηγώ». Στον δε προφήτη Αγγαίο λέει ο Θεός: «Εάν κάποιος άνθρωπος πάρει άγιο κρέας», ονομάζοντας άγιο κρέας, νομίζω, το άμωμο θύμα που προσφέρθηκε και αφιερώθηκε στον Θεό εις οσμήν ευωδίας. Ονομάζουμε δε αγίους και εκείνους που έχουν αληθινά αγιαστεί διά του Πνεύματος, και κατ' αυτόν τον τρόπο έχουν αναδειχθεί κοινωνοί της θείας φύσεως.

Διότι, είτε κάποιος οικοδομεί την Εκκλησία και έχει ταχθεί ως μυσταγωγός στον οίκο του Θεού, είτε ωφελεί τη δική του ψυχή, παριστάνοντας τον εαυτό του ως ζωντανό και πνευματικό λίθο «σε ναό άγιο, σε κατοικητήριο του Θεού εν Πνεύματι», ένας τέτοιος άνθρωπος με κάθε τρόπο και οπωσδήποτε θα αποκομίσει το κέρδος να μπορέσει να διασώσει εύκολα τη δική του ψυχή. <Την εικοστή τετάρτη του ένατου μήνα, κατά το δεύτερο έτος του Δαρείου, έγινε λόγος Κυρίου προς τον προφήτη Αγγαίο, λέγοντας: Αυτά λέει ο Κύριος ο παντοκράτορας: Ρώτησε τους ιερείς σχετικά με τον νόμο, λέγοντας: Εάν ένας άνθρωπος πάρει άγιο κρέας στην άκρη του ενδύματός του, και η άκρη του ενδύματός του αγγίξει άρτο ή μαγειρεμένο φαγητό ή κρασί ή λάδι ή οποιαδήποτε τροφή, θα αγιαστεί; Και αποκρίθηκαν οι ιερείς και είπαν: Όχι. Και είπε ο Αγγαίος: Εάν κάποιος που έχει μιανθεί από νεκρό αγγίξει κάτι από όλα αυτά, θα μιανθεί; Και αποκρίθηκαν οι ιερείς και είπαν: Θα μιανθεί. Και αποκρίθηκε ο Αγγαίος και είπε: Έτσι είναι αυτός ο λαός, και έτσι είναι αυτό το έθνος ενώπιόν μου, λέγει ο Κύριος, και έτσι είναι όλα τα έργα των χεριών τους, και όποιος πλησιάσει εκεί, θα μιανθεί.> Αυτή είναι μια άλλη θεία αποκάλυψη μέσω του Προφήτη προς τον Ισραήλ, η οποία λέμε ότι έγινε για την εξής αιτία.

Ρωτά λοιπόν ο Προφήτης τους ιερείς σχετικά με τον νόμο. διότι είναι γραμμένο: «Τα χείλη του ιερέα θα διαφυλάξουν την κρίση, και νόμο θα αναζητήσουν από το στόμα του». Και ποια είναι η ερώτηση; «Εάν κάποιος άνθρωπος πάρει άγιο κρέας στην άκρη του ενδύματός του και η άκρη του ενδύματός του αγγίξει ψωμί ή μαγειρεμένο φαγητό ή κρασί ή λάδι ή οποιοδήποτε τρόφιμο, θα αγιαστεί;» Και αποκρίθηκαν οι ιερείς και είπαν «Όχι». Και ως άγιο κρέας, λέει, εννοείται αυτό που λαμβάνεται από ζώο το οποίο έχει προσφερθεί για ιερουργία στον Θεό. όμως εκείνο που θέλει να τους διδάξει είναι το εξής: οι ιερείς κάποιες φορές, τελώντας τις θυσίες σύμφωνα με τον νόμο, άγγιζαν και με τα ενδύματά τους τα κρέατα που επρόκειτο να καπνιστούν στο θυσιαστήριο. Άραγε λοιπόν, λέει, εάν ένα ιερό ένδυμα, που τυχόν έχει αγιαστεί από άγιο κρέας, αγγίξει κάτι άλλο, το οποίο δεν έχει προσφερθεί στον Θεό, άραγε θα γίνει και εκείνο άγιο; Αυτό το αρνήθηκαν οι ιερείς σύμφωνα με τον νόμο. Επομένως, ας προχωρήσουμε από το παράδειγμα στην αληθέστερη σημασία: άραγε αυτός που προσφέρει θυσία, εάν παροργίζει τον Θεό με άλλους τρόπους, θα αγιαστεί από αυτήν; Σε καμία περίπτωση, αλλά μάλλον κατακρίνεται, επειδή πρόσφερε θυσία χωρίς να έχει προηγουμένως καθαριστεί. Και για το ότι ο λόγος αυτός είναι αληθής, άκου τι λέει ο νομοθέτης στο Λευιτικό: «Και κρέας το οποίο θα αγγίξει οτιδήποτε ακάθαρτο, δεν θα φαγωθεί, αλλά θα κατακαεί στη φωτιά».

Και αυτό ακριβώς νομίζω ότι κατανόησε και ο μακαριότατος Αγγαίος και κατέληξε σε εκείνη την αξιοθαύμαστη και αληθέστατη εικόνα, λέγοντας: «Ρωτήστε, ιερείς, τον νόμο: Εάν άγιο κρέας, που βρίσκεται μέσα σε ένδυμα, αγγίξει κάποιο φαγητό ή ποτό ή σκεύος, θα αγιάσει άραγε αμέσως αυτό που πλησίασε;» Και όταν εκείνοι απάντησαν αρνητικά, (είπε): «Ρωτήστε πάλι, εάν κάποιο από αυτά έρθει σε επαφή με ακαθαρσία, δεν θα προσλάβει αμέσως το μίασμα;» Διότι βεβαίως θα απαντούσαν ότι θα το προσλάβει, και δεν θα παραμείνει καθαρό εξαιτίας αυτής της επαφής.

Διότι είναι ευκολότερη η μετάδοση του κακού παρά του καλού· και θα το κατανοήσεις από το εξής, πόσο αληθεύει αυτός ο λόγος. Διότι, εάν αγιασμένο κρέας αγγίξει κάποιο ποτό, όπως λέγει ο Μιχαίας, ή κάποιο τρόφιμο, δεν πρόκειται ποτέ να αγνίσει εκείνο το οποίο έτυχε να αγγίξει· αντίθετα, από τα ακάθαρτα θα μιανθούν τα καθαρά.